Μία νευραλγικής σημασίας για το επιχειρείν επίπτωση του πολέμου, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα που φιλοξενεί τη μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της χώρας στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης, αφορά την άνοδο σε πρώτη φάση του κόστους ενέργειας(που δε φαίνεται ακόμα σε όλη της την έκταση) στις παραγωγικές μονάδες και σε δεύτερη φάση του κόστους πρώτων υλών.
«Βλέπουμε ήδη διπλασιασμό τιμών στο φυσικό αέριο από τα 30 στα 60 ευρώ, το πετρέλαιο κινείται κοντά στα 100 δολάρια, το μεταφορικό κόστος ανεβαίνει, οι αυξήσεις αυτές εφόσον δεν τελειώσει σύντομα ο πόλεμος θα επιβαρύνουν τις τελικές τιμές των προϊόντων, είναι αμφίβολο κατά πόσο θα βοηθήσει και το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους διυλιστηρίων και πρατηρίων στα καύσιμα. Μπορεί να είναι θετικό μέτρο αλλά δεν θεωρείται παρέμβαση που θα κάνει τη διαφορά σε αυτή την κατάσταση», επισημαίνουν στο emakedonia.gr κύκλοι της βιομηχανίας.
Η βασική ανησυχία εδράζεται σε πρώτη φάση στο αυξημένο μεταφορικό κόστος (εκτιμήσεις μιλούν για τιμές 20% πάνω) και στους χρόνους μεταφοράς με το ντε φάκτο «μπλόκο» στη διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ να αφήνει το αποτύπωμά του.
Ήδη καταγράφονται επιβαρύνσεις στα ασφάλιστρα μεταφορών, καθώς οι ναυτιλιακές εταιρείες αναπροσαρμόζουν τα ρίσκα τους. Παράλληλα, παρατηρούνται αυξήσεις στα ναύλα, οι οποίες μετακυλίονται σταδιακά στο κόστος των προϊόντων.
Ωστόσο ακόμα μεγαλύτερο προβληματισμό και αγωνία γεννούν οι αυξήσεις στο φυσικό αέριο που θα περάσουν από τον ερχόμενο μήνα στους λογαριασμούς ρεύματος, με τις βιομηχανίες στη Βόρεια Ελλάδα ήδη πριν από τον πόλεμο να πληρώνουν την μεγαβατώρα σε διπλάσια τιμή (ακόμα και 100-120 ευρώ) από τους ανταγωνιστές τους σε γειτονικές χώρες, με την σύγκρουση στη Μέση Ανατολή… κερασάκι σε μία πολύ πικρή τούρτα.
Καθίσταται σαφές πως η άνοδος στο ενεργειακό κόστος απογειώνει το κόστος παραγωγής (θα φανεί ο ακριβής αντίκτυπος στην πορεία) και αυτό με τη σειρά του θέμα χρόνου είναι να μεταφραστεί σε αυξημένες τελικές τιμές για τους καταναλωτές ενώ αν βάλουμε στην εξίσωση και τον ανήφορο στο μεταφορικό κόστος λόγω πολέμου στο Ιράν το κοκτέιλ… αναφλέγεται όπως και οι τιμές βενζίνης, πετρελαίου.
Σε κάθε περίπτωση, η πρέσα στην οποία έχει εισέλθει η βιομηχανία πιέζει όλο και πιο ασφυκτικά κάθε μέρα που περνά με τους πυραύλους να πηγαινοέρχονται στη Μέση Ανατολή. Οι τιμές όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές ανεβαίνουν με ταχύτητες φωτός αλλά όταν έρχεται η ώρα της πτώσης δύσκολα παίρνουν τον κατήφορο….
Ατέρμονες συζητήσεις για το σχέδιο στήριξης απέναντι στο ενεργειακό κόστος
Την ίδια στιγμή, παγωμένο στα… χαρακώματα της Κομισιόν παραμένει το περίφημο σχέδιο στήριξης της βιομηχανίας απέναντι στο υψηλό ενεργειακό κόστος, για το οποίο κανείς δε μιλάει με αρμόδια κυβερνητικά στελέχη να παραπέμπουν στις συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θεωρητικά εδώ και περίπου επτά μήνες… ωριμάζουν.
«Το χρονοδιάγραμμα των ανακοινώσεων για τη λήψη μέτρων αναφορικά με το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας έχει να κάνει με τις συζητήσεις με την Κομισιόν οι οποίες σταδιακά ωριμάζουν», τόνισε πρόσφατα από τη Θεσσαλονίκη ο υφυπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος, Νίκος Τσάφος.
Το φλέγον ζήτημα των πολύ υψηλών τιμών του ρεύματος για τις βιομηχανίες οξύνεται ακόμα περισσότερο στη Βόρεια Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα που έχουν να κάνουν με ελλιπείς υποδομές (λιμάνια, σιδηρόδρομοι), απαρχαιωμένα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα στην εποχή… της οπτικής ίνας (στη μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της χώρας, τη ΒΙΠΕ Σίνδου στη Θεσσαλονίκη πέφτει συχνά το ίντερνετ όταν ο καιρός χαλάει), αδιανόητες καθυστερήσεις όταν οι επιχειρήσεις επιχειρούν να μεταβούν στην πράσινη εποχή υποβάλλοντας συνεχώς αιτήσεις για ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έργων με ΔΕΔΔΗΕ και ΑΔΜΗΕ να ανταποκρίνονται… με το πάσο τους.
Αξίζει να σημειωθεί πως το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο CISAF δεν προσφέρει στην Ελλάδα τα αναμενόμενα οφέλη ενώ η σταδιακή μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος (CO₂) μειώνει και τις επιδοτήσεις αντιστάθμισης που λάμβανε η βιομηχανία.
Το CISAF είναι το νέο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ από πέρυσι, με στόχο να διευκολύνει τα κράτη μέλη να στηρίξουν τη βιομηχανία στην πράσινη μετάβαση.
Το CISAF προβλέπει ανώτατη τιμή 50 ευρώ/MWh, αλλά στην πράξη το όφελος μειώνεται επειδή συμψηφίζεται με την αντιστάθμιση CO₂. Αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές βιομηχανίες θα έχουν μικρότερο καθαρό όφελος σε σχέση με χώρες όπως η Γερμανία και η Βουλγαρία, που ήδη εφαρμόζουν το πλαίσιο με χαμηλότερο ενεργειακό κόστος.
Παράλληλα, η Ελλάδα έχει αποδεχθεί σημαντική μείωση του επιτρεπόμενου αποτυπώματος CO₂ έως το 2030, κάτι που μειώνει αυτομάτως και το ύψος της επιδότησης αντιστάθμισης. Με λίγα λόγια, τα όποια πλεονεκτήματα του CISAF είναι λιγότερα από τα μειονεκτήματα, με τον χρόνο να κυλά και την εγχώρια βιομηχανία να λυγίζει κάτω από το βάρος του δυσβάστακτου ενεργειακού κόστους.
Σε κάθε περίπτωση, εξετάζεται μία μίξη των δύο λύσεων (CISAF και επιδότηση αντιστάθμισης ρύπων) για να ξεμπλοκάρει η στήριξη στο επιχειρείν.
