Πρωινός καφές με την εργατολόγο Νεκταρία - Ελευθερία Αγγελάκη (βίντεο)

Με την εργατολόγο Νεκταρία-Ελευθερία Αγγελάκη ο σημερινός πρωινός καφές. Στις αρχές της εβδομάδας ανακοινώθηκε ως η νέα αναπληρώτρια εργασίας της ΕΛΑΣ και την Τετάρτη το απόγευμα ήπιαμε καφέ στο Grasshopper που είναι δίπλα στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Καφέ ήπια εγώ, η κ. Αγγελάκη παρήγγειλε ένα βιταμινούχο χυμό. «Είμαι χύμα ρόδι» μας είπε κάποια στιγμή και ότι δε φοβάται να
εκτεθεί. Κόρη συνταξιούχου αστυνομικού θυμήθηκε το ταξίδι ζωής που έκανε σε όλη την Ελλάδα, καθώς η οικογένεια μετακόμιζε σε κάθε διορισμό του πατέρα της και τις δύσκολες στιγμές στη ζωή της όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει δύο
φορές σοβαρό πρόβλημα υγείας, ενώ προφανώς σχολίασε και το πως βλέπει το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο πιστεύει πολύ.

Υπάρχει στη ζωή σας πρωινός καφές;

Όχι, δεν υπάρχει πρωινός καφές. Μόνον πρωινό (γελάει). Μόνον πρωινό υπάρχει για να πάρω ενέργεια για όλη την ημέρα την οποία θα πρέπει να διανύσω. Διότι η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετές υποχρεώσεις, αρκετές δραστηριότητες.

Δηλαδή;

Πρώτα απ' όλα είμαι μανούλα. Μαμά ενός ανήλικου αγοριού. Αυτή τη στιγμή είναι 10 ετών. Το οποίο φυσικά έχει απαιτήσεις. Και δεν είναι μόνο ότι απλά έχει τις απαιτήσεις του. Παρόλο που είμαι μάχιμη δικηγόρος, ελεύθερος επαγγελματίας, το παιδί μου δεν το άφησα ποτέ. Από την πρώτη
ημέρα που είχα βγει από το μαιευτήριο, το παιδί μου ήρθε μαζί στο γραφείο. Το γραφείο είναι ένα διαμέρισμα το οποίο έχω διαμορφώσει μισό γραφείο, μισό διαμέρισμα.

Είδα ότι στην Ρόδο γεννηθήκατε.

Λοιπόν, από πού προκύπτει η Ρόδος; Η πρώτη μετάθεση του πατέρα μου ήταν στη Ρόδο όταν παντρεύτηκε με τη μητέρα μου.

Ο οποίος ήταν;

Αστυνομικός. Είμαι κόρη συνταξιούχου αστυνομικού και είμαι πολύ περήφανη για αυτό, γιατί έχω πάρει αρκετές αρχές και αξίες.

Η Ρόδος πώς ήταν; Θυμάστε; Σχολείο εκεί πήγατε;

Όχι, μόνο νήπια. Φυσικά και έχω εκεί ταξιδέψει αρκετές φορές. Έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις με ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να μας συμπεριφέρθηκαν και καλύτερα από συγγενείς. Και
οι γονείς μου έχουν κρατήσει επικοινωνία και επαφή. Η Ρόδος είναι ένα πανέμορφο νησί.

Υπάρχει κάποια ανάμνηση;

Ναι, υπάρχει. Όσο μπορώ να θυμηθώ, βέβαια, γιατί έφυγα πέντε ετών από εκεί. Αλλά αμυδρά  κάποια πράγματα θυμάμαι.

Όπως;

Τι θυμάμαι. Επειδή οι γονείς μου νοίκιαζαν ένα διαμέρισμα σε ένα σπίτι το οποίο ήταν πανέμορφο και το οποίο ανήκε σε έναν χρυσοχόο θυμάμαι τον κήπο. Και ήμουν εγώ με το ποδηλατάκι και με κυνηγούσε η μαμά μου για να με ταΐσει (γελάει).

Μετά τη Ρόδο;

Λοιπόν, θα σας πω την πορεία, την πραγματική. Μετά τη Ρόδο, Καστοριά. Δημοτικό σχολείο. Καστοριά είναι η καταγωγή της μητέρας μου, όπου διατηρούμε και σπίτι εκεί. Γυμνάσιο στα Τρίκαλα, καθώς η καταγωγή του πατέρα από Καρδίτσα, αλλά με ρίζες από την Κρήτη, για αυτό και το Αγγελάκη. Τρίκαλα, πολύ ωραία γυμνασιακά χρόνια, αγαπημένα. Και μετά λύκειο στην Καστοριά και μετά πανεπιστήμιο, ΑΠΘ. Και από τότε Θεσσαλονίκη. 

Όλη την Ελλάδα γυρίσατε.

Κοιτάξτε να δείτε. Ανεβοκατέβαιναν οι κυβερνήσεις, μάς μετέθεταν και εμάς (γελάει). Οπότε είμαστε τρία αδέρφια και το κάθε παιδί έχει τον τόπο γέννησής του. Εγώ που είμαι η
πρώτη, Ρόδος. Ο αδερφός μου, ο δεύτερος, Καστοριά. Και το τρίτο μας αδερφάκι, Τρίκαλα.

Η Νομική;

Η Νομική ήταν πάθος από μικρή. Όσο και αν ακούγεται αστείο, θεωρώ ότι μπορεί να ήμουν τετάρτη δημοτικού και έλεγα ότι εγώ θα πάω Νομική. Πώς το ήξερα; Θεωρώ ότι ήταν και τα ακούσματα από τον πατέρα μου, διότι ο πατέρας μου ήταν πολλές συχνά λόγω υπηρεσίας στα δικαστήρια και μάλιστα είχα ξεκινήσει ήδη από έκτη δημοτικού και μιλούσα και έλεγα τη λέξη
εισαγγελέας. Υπήρχαν περίοδοι που μπορεί στις υπηρεσίες του στα δικαστήρια, παρόλο που δεν επιτρέπονταν τα ανήλικα παιδιά, να πήγαινα να τον δω.

Άρα, το είχατε από μικρή;

Το είχα από μικρή. Πάντα.

Καλή μαθήτρια;

Άριστη. Δεν ξέρω αν ακούγεται καλό αυτό (γελάει). Άριστη και σε όλα τα στάδια. Νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, 
πανεπιστήμιο. Το είχα αυτό. Δεν ήμουν βέβαια άριστη. Προσέξτε, είχα την εξής ιδιομορφία. Είχα μέσα μου πάντα και το επαναστατικό και το πώς θα προασπίζομαι τους αδύναμους. Καλή ώρα στο γυμνάσιο. 7ο γυμνάσιο πρώην Τσιλιμίγκα, πρώην
ιδιωτικό που μετατράπηκε μετά σε δημόσιο. Ήταν διευθυντής...

…Στην Καστοριά;

Στα Τρίκαλα. Λοιπόν, διευθυντής ο Ρεντζιάς. Ο θείος του μπασκετμπολίστα Ευθύμη Ρεντζιά. Εξαιρετικός άνθρωπος και εξαιρετικός διευθυντής και κύριος. Και πάντα εμένα οι καθηγητές με συμπαθούσαν, επειδή ήμουν η άριστη. Υπάκουο παιδί. Ήμουν όμως και επαναστάτρια. Ήταν, λοιπόν, ένα κορίτσι στην τάξη το οποίο είχε κάποιες ιδιαιτερότητες και τα περισσότερα παιδιά το περιθωριοποιούσαν, ενώ υπήρχε μια ομάδα αγοριών που πήγαινε να το χτυπήσει, να το πειράξει. Και μπήκα εγώ τείχος
προστασίας μπροστά της.  Έφτασα -είχα τσαμπουκά- μέχρι τον Διευθυντή.

Στον Ρεντζιά;

Στον Ρεντζιά. Και πραγματικά άρχισε να διορθώνεται η κατάσταση. Μετά αυτή η κοπέλα, με είχε στα ώπα-ώπα. Και επίσης και στο Δεκαπενταμελές Συμβούλιο, όπου δεν μπορούσα
να είμαι πρόεδρος, γιατί ήμουνα η άριστη. Τρίτη σε σταυρούς. Αυτό το είχα.

Η Θεσσαλονίκη όταν ήρθατε εδώ, η πρώτη εικόνα ποια ήτανε;

Η καλύτερη. Γιατί έτσι κι αλλιώς από Καστοριά που μέναμε πάντα ερχόμασταν για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Για να είμαι ειλικρινής, θα το πω αυτό, γιατί μου έχει μείνει απωθημένο, εγώ 
ήθελα να περάσω Νομική Αθηνών. Όμως, επειδή δεν ήμουν…παπαγάλος και ήμουν της θετικής κατεύθυνσης οι καθηγητές μου στο Λύκειο με ήθελαν να πάω για ιατρική. Γιατί ήμουν άριστη σε
Βιολογία και Χημεία. Τους είχα πει όμως ότι σιχαίνομαι αυτό το επάγγελμα. Δεν μπορώ τα αίματα. Δεν ξέρω αν έκανα καλά, μπορεί όμως και να έκανα. Λάτρευα τα αρχαία ελληνικά. Και ήθελα πάρα πολύ ήθελα να υπερασπίζομαι τον κόσμο. Το είχα αυτό. Και έτσι προέκυψε η Νομική. Είχα γράψει μάλιστα το δεύτερο μεγαλύτερο βαθμό πανελλαδικά στα αρχαία ελληνικά, αλλά δεν έγραψα τόσο καλά ιστορία που ήθελε παπαγαλία.

Μετά γιατί κάνατε ειδίκευση στο Εργατικό Δίκαιο; Ήταν μια συνέχεια της τοποθέτησής σας να υπερασπίζεστε τον αδύναμο;

Να υπερασπίζομαι τον αδύναμο, ναι. Υπήρχε και κάτι άλλο. Με είχε προσλάβει ως συνεργάτη ο καθηγητής Χρυσόγονος. Όπου εν τέλει έμεινα πέντε έτη. Ήταν μια τρομερή εμπειρία, γιατί μου
έδωσε πολλές πρωτοβουλίες. Και ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μου είπε «μην τυχόν και πας για δικαστικό». Γιατί συνήθως τα κορίτσια, εμείς που διαβάζουμε πολύ, πηγαίναμε για δικαστικό. Λέμε δημόσιο, σταθερή δουλειά. Σταθερός μισθός.

Τι σας είχε προτείνει;

Μου είπε  να μείνεις στη δικηγορία. «Μην το κάνεις αυτό το λάθος. Μπορείς να πετύχεις», μου έλεγε. Και είχε έρθει μια υπόθεση με Έλληνες επαναπατρισθέντες από την Τσεχία, που με 
συγκίνησε πάρα πολύ. Γιατί έψαξα πάρα πολύ τα κοινωνικο-ασφαλιστικά τους ζητήματα. Και είχαμε πετύχει τότε να περάσει και μια υπουργική απόφαση και να αναγνωριστούν πέντε έτη. Και
είχα παθιαστεί πάρα πολύ και με το κοινωνικό ασφαλιστικό Δίκαιο και αν δείτε και η διπλωματική μου ήταν για τη δικονομία στην κοινωνική ασφάλιση. Και επειδή και εδώ στη Νομική Θεσσαλονίκης αυτή η κατεύθυνση ήταν πιο πολύ
ζητούμενο, την ακολούθησα και εγώ.

Μάχιμη δικηγόρος παρά Αρείω Πάγω. Πόσες παραστάσεις έχετε;

Επειδή μπορούμε και μπαίνουμε στην πλατφόρμα και βλέπουμε, πρέπει να έχω φτάσει σίγουρα στις 2.500.

Έχετε και μια εθελοντική σχέση με το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Είναι η νομική στήριξη που δίνουμε αμισθί. Είναι κάθε Παρασκευή. 5.30 το απόγευμα με 7 η ώρα. Βέβαια, κοιτάξτε. Εμείς δίνουμε την κατεύθυνση. Δεν μπορούμε να αναλύουμε τα πάντα. Καθοδηγούμε. Αλλά προσπαθώ πάντα να δώσω μια πολύ ασφαλή απάντηση.

Έρχεται κόσμος;

Έρχεται. Δυστυχώς.

Και τι λέει, τι ζητάει;

Ακούστε με. Τα περισσότερα προβλήματα αυτής της τριετίας είναι αυτοί που δουλεύουν διανομή και e-food και λοιπά και αυτοί που δουλεύουν με ψηφιακή εργασία. Διότι μπορεί να τους κλείσουν
αυτόματα τον υπολογιστή, οπότε να φαίνεται εκούσια παραίτηση και να μην λάβουν ούτε αποζημίωση απόλυσης. Μετά έχουν πρόβλημα και με το ΔΥΠΑ, πρώην ΟΑΕΔ δηλαδή, για να
βγάλουν κάρτα ανεργίας. Σε αυτούς τους δύο τους τομείς θα ήθελα πάρα πολύ να συμβάλλω και νομοθετικά.

Θα πάμε λίγο και στα πολιτικά του τομέα σας. Βλέπουμε ότι η παρούσα κυβέρνηση όσον αφορά στα εργασιακά και στην απασχόληση δεν τα έχει πάει και άσχημα, γιατί έχει πετύχει πράγματα: μείωσε την ανεργία, δημιούργησε νέες θέσεις
εργασίας. Εσείς πώς τα κρίνετε όλα αυτά;

Προσέξτε, η μεγάλη παγίδα: βγήκε η έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ και δε λέει αυτό το πράγμα για την ανεργία. Αντιθέτως, το ποσοστό της ανεργίας είναι πιο υψηλό, διότι έχουμε πιο πολλά άτομα εργαζομένους μερικής απασχόλησης. Έτσι, λοιπόν, παρουσιάζουν ότι έχουμε μειώσει το ποσοστό ανεργίας. Πάντα πρέπει το ποσοστό της ανεργίας
να μετριέται με αυτούς που έχουμε ως πλήρους απασχόλησης και μάλιστα με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. 

Τι έχει κάνει η κυβέρνηση, τι έχει πετύχει; Έχει πετύχει στο να τα κάνει όλα γρήγορα και ψηφιακά, οπότε να παρουσιάζει μία προς τα έξω επιφανειακή και επιδερμική εικόνα ότι τα «κάνουμε όλα γρήγορα γιατί καταγράφεται στην Εργάνη». Όμως αν πάρουμε για παράδειγμα τον τομέα του επισητισμού που σήμερα είχαν τη μεγάλη απεργία. Μαζί και οι οικοδόμοι, όπου μιλάμε για δύο κλάδους οι οποίοι συμβάλλουν κατά πολύ στο ΑΕΠ της χώρας.

Τι έχουμε εδώ; Έχουμε τις περισσότερες καταγγελίες στην
Επιθεώρηση Εργασίας από το 2021. Και ταυτόχρονα έχουμε και τις περισσότερες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας. Και
ειδικά στα οικοδομικά, αλλά και στα βιομηχανικά, όπου έχουμε μεγάλη έξαρση των εργατικών ατυχημάτων, δε γίνεται ο έλεγχος. Και γιατί δεν γίνεται ο έλεγχος; Δεν υπάρχει το προσωπικό και τα άτομα στην Επιθεώρηση Εργασίας δεν έχουν και τα εργαλεία για να μπορούν να κάνουν τους ενδελεχείς ελέγχους σε σχέση με το
παρελθόν.

Ένα κομμάτι που επίσης λέει η κυβέρνηση ότι πάει καλά είναι η ταχύτητα απονομής των συντάξεων. Εδώ έγιναν βήματα.

Τυγχάνω εργατολόγος και επειδή κάνω και παραστάσεις στο Ελεγκτικό Συνέδριο, που είναι οι συντάξεις του δημοσίου, έχουμε πάρα πολλά προβλήματα στον υπολογισμό του ποσού, γιατί
γίνονται πάρα πολλά λάθη. Θεωρώ ότι τα λάθη δεν προέρχονται τόσο πολύ από τους υπαλλήλους όσο από αυτούς τους λογιστές και τους δικηγόρους  που έχουν περάσει μέσα και τους οποίους
υποτίθεται πολύ γρήγορα είχαν εκπαιδεύσει. 

Ο υπολογισμός μιας σύνταξης είναι μια πάρα πολύ σημαντική, σοβαρή και εξαιρετικά δύσκολη δουλειά. Και ειδικά όταν έχεις να κάνεις και με περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία και καταλήγεις σε ένα ταμείο, αλλά και επειδή δεν έχουν οι απ' έξω ιδιώτες την πλατφόρμα την οποία διαθέτουν οι εργαζόμενοι που είναι χρόνια
δημόσιοι υπάλληλοι, δημιουργούνται πάρα πολλά προβλήματα στο ποσό και στον υπολογισμό των
συντάξεων. Και έτσι έχουμε συνέχεια προσφυγές.

Ένα είναι αυτό. Ένα άλλο πρόβλημα που εγώ προσωπικά έχω εντοπίσει ως δικηγόρος είναι ότι επειδή λόγω των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας πάνω στα συνταξιοδοτικά έχουν
κριθεί αντισυνταγματικές κάποιες περικοπές νόμων του 2012 ή ο συντελεστής αναπλήρωσης του νόμου Κατρούγκαλου, και γι’ αυτό δεν έχουν γίνει γρήγορα οι αναπροσαρμογές των συντάξεων, το κάνουν τώρα. Σκεφτείτε ότι από το 2019 είχε βγει
η απόφαση για τις περικοπές, το 2021 ή 2022 για το συντελεστή αναπλήρωσης και οι αναπροσαρμογές έχουνε γίνει μέσα στο 2025 και το 2026. Τα κάνουνε τόσο γρήγορα που χάνουν
συνέχεια και δίνουνε πάλι ποσά τα οποία δεν μπορούν να δικαιολογήσουν. Και μετά ενστάσεις, κόντρα ενστάσεις, δικαστήρια ή μετά ξαναστέλνουν τροποποιητικές. Δεν είπα ότι δεν έχουνε καλή πρόθεση, αλλά επειδή θέλουν να τα
κάνουν γρήγορα γίνονται πολλά λάθη. Αυτό είναι το ζήτημα.

Και υπάρχει και κάτι άλλο. Σήμερα είχα συνάντηση με την Ένωση των Ενστόλων στο παλιό 424 και μου είπαν το εξής που με ξένισε. Ότι από το 2022 λόγω χρηματικού ελλείμματος το Μετοχικό Ταμείο Στρατού κάνει δύο χρόνια για να τους χορηγήσει το Εφάπαξ. Δεν είναι ότι οι υπάλληλοι καθυστερούν την εκκαθάριση, αλλά λόγω ελλείμματος. Είναι δυνατόν να ζητωκραυγάσουμε και να λέμε ότι εμείς έχουμε χρήματα, τα πάμε καλά, ότι υπάρχει ανάπτυξη, ότι έχουμε υπερπλεόνασμα δισεκατομμυρίων ευρώ και
παρά ταύτα να κάνουν δύο χρόνια για το εφάπαξ το οποίο είναι έτοιμο; Έχει εκκαθαριστεί δηλαδή, έχει βγει η απόφαση και καθυστερούν λόγω του ποσού.

Ενα πράγμα που πρέπει κατά τη γνώμη σας να γίνει στον τομέα σας ποιο είναι; Πείτε μου ένα.

Λοιπόν, θα διαλέξω τρία. Τι εννοώ. Θα ξεκινήσω με τον ιδιωτικό τομέα. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας. 80% κάλυψη. Πραγματική κάλυψη και με ελεύθερες διαπραγματεύσεις. Να πω κάτι. Είμαι
υπέρ της ισορροπίας μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενος. Κακά τα ψέματα οι περισσότεροι είναι μικρομεσαίοι και θα πρέπει να
βοηθηθούν. 

Αλλά ειδικά στις βιομηχανίες που είναι πιο πολλά τα κέρδη, εδώ θα πρέπει πραγματικά να έχουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίες, επιχειρησιακές συμβάσεις. Εξάλλου, τιμωρηθήκαμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι είχε εκδώσει κοινοτική οδηγία και δεν είχαμε συμμορφωθεί.

Δεύτερο;

Δεύτερο πολύ σημαντικό, που έχει να κάνει πάλι με τη μισθωτή εργασία. Να μειωθεί ο χώρος μισθωτών υπηρεσιών. Και αυτό είναι δέσμευση και του Αλέξη του Τσίπρα. Και φυσικά εδώ θα
τολμήσω και θα πω και το τρίτο πουν αφορά στην επιχειρηματική δραστηριότητα. Γιατί έχει να κάνει
με την εργασία. Δηλαδή η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι κι ένας αυτοαπασχολούμενος επιστήμονας. Δε θα αγγίξουμε -και όσο μπορούμε θα μειώσουμε – τη φορολογία πάνω στην
επιχειρηματική δραστηριότητα. Και μιλάμε για τους μεσαίους και μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Γιατί έχει περάσει μία τέτοια εντύπωση τώρα που έχουν βγει τα πρώτα στελέχη της ΕΛΑΣ. Δεν
είναι έτσι. Επειδή διαβάζω προσεκτικά κάθε φορά το πρόγραμμα που βγαίνει από το Ινστιτούτο του Αλέξη Τσίπρα.

Τι θέλουμε να αυξήσουμε, ποιον φορολογικό συντελεστή μέσα στα ευρωπαϊκά πλαίσια και με βάση και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη: Μερίσματα, υπερκέρδη από μερίσματα, τόκους και μεταβίβαση κεφαλαίου μεγάλων επιχειρήσεων.

 Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Μην τα μπερδεύουμε και πανικοβάλλουμε τον κόσμο και λένε ότι έκανε το 2015. Δε λένε όμως ότι το 2015 είχαν χρεοκοπήσει μια χώρα και δεν της είχαν
αφήσει ούτε ένα γραμμάτιο εις διαταγή.

Γιατί πήγατε με τον Τσίπρα;

Πάντα ήμουνα με τον Τσίπρα. Από το 2019. Τώρα κάνει μια καινούργια προσπάθεια. Πάντα πίστευα στον Αλέξη Τσίπρα. Το λέω ξεκάθαρα. Πάντα πίστευα ότι θα επανέλθει. Είναι πολιτικό όν. Έχει άστρο.  Είτε διαφωνείς είτε όχι είναι πολιτική προσωπικότητα. Με τα καλά του. Με τα λάθη του. Τα λάθη τα οποία κι εγώ τα βίωσα. Δεν ήμουν απλά υποψήφια στο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία το Μάιο του 2023. Είπα: ξεκινάω τον Ιούλιο του 2019 και ξεκίνησα. Από Οργάνωση Μελών. Από τα Συντονιστικά. Που δεν ήξερα καν τους
κομματικούς αυτοματισμούς. Εκλέχτηκα στην Νομαρχιακή Επιτροπή, έτρεξα για την Κεντρική Επιτροπή. Έζησα πάρα πολλές καταστάσεις. 

Άρα, το έχετε ζήσει όλο το έργο.

Ναι. Το έργο το έχω ζήσει όλο.

Ο στόχος ποιος είναι; Θα κατεβείτε για βουλευτής; Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να το πει αυτό κάποιος αυτή τη στιγμή, αλλά το ρωτώ.

Δεν είναι θέμα στόχου. Όπου κληθώ να υπηρετήσω την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, θα είμαι παρούσα.

Είχατε δύσκολες στιγμές στο παρελθόν. Με σοβαρό θέμα υγείας.

Κοιτάξτε. Η πιο δύσκολη χρονική περίοδος της ζωής μου; Δεν το έκρυψα ποτέ και δεν το έκρυψα όχι για να δελεάσω τον κόσμο να με λυπηθεί, ίσα-ίσα δε σταμάτησα να δουλεύω σε αυτή τη δύσκολη χρονική περίοδο. Το 2018 για πρώτη φορά ανακάλυψαν ότι έχω καρκίνο στο μαστό και έπρεπε άμεσα να ξεκινήσω χημειοθεραπείες και μετά να κάνω χειρουργείο. Υποτίθεται ότι όλα καλά πήγανε.

Τον Ιούλιο του 2019 είχα τελειώσει με όλα όσα σε συνοδεύουν μέχρι να επανέλθεις. Και ξαφνικά το 2022 μου λένε ξανά έχεις καρκίνο στο μαστό. Εν τέλει ήταν ιατρικό σφάλμα και μου το ξεκαθάρισαν. Ησύχασα, γιατί αν είναι κάθε 3,5 χρόνια να παράγει ο οργανισμός μου καρκινικά κύτταρα, αντιλαμβάνεστε ότι έχοντας και ένα μικρό παιδί ανήλικο θα ήταν λίγο δύσκολο. Όμως δεν σταμάτησα. Συνέχισα. Τα κατάφερα. Σεπτέμβρη του 2023 είχα την τελευταία θεραπεία.

Και τώρα ποιο είναι το μήνυμα;

Το μήνυμα; Πρόληψη, πρόληψη, πρόληψη. Δεν φοβόμαστε για τίποτα, να είμαστε πάντα, μα πάντα χαρούμενοι. Ακόμη και στις δυσκολίες η ψυχολογία με βοήθησε πάρα πολύ. Όχι μόνο η
αισιοδοξία, αλλά και η ψυχική δύναμη. Και θεωρώ ότι είναι καλό να διώχνουμε την τοξικότητα από το περιβάλλον μας.

Τελειώνουμε με τα πιο προσωπικά σας, αν και κάποια από αυτά που είπαμε ήταν προσωπικά.

Ξέρετε κάτι; Δεν φοβάμαι να εκτεθώ. Εγώ είμαι χύμα ρόδι (γελάει).

Πόσο χρονών είναι ο γιος;

Δέκα ετών.

Πώς είναι η σχέση;

Με το γιο μου; Υπέροχη. Πάρα πολύ καλή. Εγώ είμαι ένα είδος μονογονεϊκής οικογένειας, γιατί είμαι χωρισμένη. Θεωρώ πολύ ευλογημένο τον εαυτό μου, που έχω το γιο μου.

Με αυτόν μιλούσατε προηγουμένως στο κινητό; 

Με το γιο μου, ναι. Κοιτάξτε, είναι βέβαια και αγοράκι. Και επειδή εγώ είχα μάθει να είμαι και άριστη μαθήτρια και άριστη φοιτήτρια και η τελειομανία στο κατακόρυφο, προσπαθώ τώρα να είμαι πιο ανοιχτομυαλή. Μερικές φορές δε μου βγαίνει, αλλά τι να κάνουμε.

Σας κάνει κριτική για τη δημόσια εικόνα σας ή είναι ακόμη νωρίς;

Κοιτάξτε να δείτε. Ο γιος μου -όσο και αν ακούγεται αστείο- ασχολείται πάρα πολύ και του αρέσει να διαβάζει τις ειδήσεις και τα πολιτικά. Και κάνει συνέχεια τον παρουσιαστή και τον
δημοσιογράφο. Βάζει και το κινητό και το μικρόφωνο. Το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν: «καλά, μαμά αφού έγινες αναπληρώτρια τομεάρχης εργασίας, δε θα μου πάρεις κανένα δώρο, που είσαι χαρούμενη (γελάει)». Ναι, τα έχουμε και αυτά.

Λοιπόν, θα έρχεται στις εκδηλώσεις και όπου μπορεί τώρα που είναι και καλοκαίρι θα με βγάζει φωτογραφίες και του είπα ότι θα σε πληρώνω με την ώρα. Γιατί έτσι κι αλλιώς σκέφτομαι να έχω
μια κοπέλα δίπλα μου. Αντί να έχω την κοπέλα και να παίρνει τα λεφτά, θα έχω το μικρό. Που διαπραγματευόταν τα χρήματα κιόλας (γελάει).

Με τι χαλαρώνετε; 

Με τη μουσική. Για να είμαι ειλικρινής και με τα ταξίδια. Και όταν έχεις δίπλα σου τους ανθρώπους που θες να έχεις δίπλα σου. Εγώ χαλαρώνω βέβαια και με την εργασία, με τα δικόγραφα.

Κάποια ιδιαίτερη μουσική;

Α, από όλα. Η κλασική μουσική μου αρέσει πιο πολύ.

Υπάρχει ένα μότο ζωής που ακολουθείτε;

Μότο ζωής; Έχω πολλά θα έλεγα. Μερικές φορές αυτό που λέω είναι το «κάνε το καλό και ρίξε στο γιαλό». 

Για το τέλος, κυρία Αγγελάκη,  έχουμε την ερώτηση με το μαγικό ραβδί που την κάνουμε πάντα. Αν το είχατε τι θα αλλάζατε στη Θεσσαλονίκη που δεν αλλάζει εύκολα; Και που χρειάζεται ένα μαγικό ραβδί για να αλλάξει; 

Δημιουργία του μετρό προς τη δυτική Θεσσαλονίκη και μέχρι το αεροδρόμιο. Να πιάσει από τις δυτικές συνοικίες από το ένα άκρο, το δυτικό, μέχρι πέρα το ανατολικό. Νομίζω ότι θα
ήταν ό,τι πιο φανταστικό αυτό, το συγκοινωνιακό.

Και φυσικά περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερες θέσεις εργασίας, περισσότερες επενδύσεις, πραγματικός τουρισμός που να αφήνει τα χρήματα εδώ σε αυτή την πόλη. Διότι νομίζω ότι
είμαστε λίγο και συνεχίζουμε να είμαστε η φτωχομάνα.