Ο πόλεμος στο Ιράν δεν ανακάτεψε την τράπουλα μόνον στο διεθνές σκηνικό. Φαίνεται πως επηρεάζει τις εξελίξεις και στο εσωτερικό της χώρας. Και είναι απολύτως φυσιολογικό. Όλοι -με πρώτη την κυβέρνηση- ετοιμάζουν τα εναλλακτικά σενάρια με βάση τα νέα δεδομένα που και αυτά είναι υπό διαμόρφωση. Ουδείς γνωρίζει πώς και πότε θα τελειώσει ο πόλεμος και το κυριότερο ουδείς γνωρίζει τις συνέπειές του σε όλα τα επίπεδα. Θα αναδιαμορφωθεί ο χάρτης της Μέσης Ανατολής; Ποιες οι επιπτώσεις του πολέμου στις οικονομίες των κρατών; Για εμάς εδώ στην Ελλάδα, θα πληγεί ή όχι η βαριά μας βιομηχανία, ο τουρισμός; Πώς θα εκτελεστεί ο προϋπολογισμός του τρέχοντος έτους;
Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πως αυτή η συγκυρία είναι δυνατόν να εκτρέψει όλον τον σχεδιασμό της για το 2026, που είναι ουσιαστικά μία προεκλογική χρονιά. Το πλάνο της ήταν, και μέχρι στιγμής δεν έχει αλλάξει, στον υπολειπόμενο χρόνο της θητείας της να ολοκληρωθούν προγραμματισμένα έργα, να δοθούν οι υπεσχημένες παροχές και να ανοίξει η διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος. Με βάση αυτή την πορεία των εξελίξεων οι κυβερνητικοί παράγοντες εκτιμούν πως η κυβέρνηση στην τελική ευθεία θα μπει ενισχυμένη.
Σήμερα, ενδεχομένως, όλα τα παραπάνω να μοιάζουν με ασκήσεις επί χάρτου. Σε ένα τοπίο κινούμενης άμμου δεν υπάρχουν σταθερές και βεβαιότητες, μόνον καλά και κακά σενάρια. Με βάση αυτό το κλίμα το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως συζητά λύσεις που προηγουμένως τις απέρριπτε κατηγορηματικά. Δημοσκοπικά η κυβέρνηση ανακάμπτει, οι κρίσεις πάντα ευνοούν τα κόμματα που κυβερνούν, η αντιπολίτευση αντιμετωπίζει πληθώρα προβλημάτων, η διεθνής θέση της χώρας είναι ενισχυμένη, άρα…
Η περίπτωση ενός εκλογικού αιφνιδιασμού -όσο και αν ενοχλεί τον πρωθυπουργό- αποτελεί μία διέξοδο στην υπάρχουσα κατάσταση. Φυσικά, ενώ μαίνεται ο πόλεμος ούτε σκέψη για κάτι τέτοιο, όμως αν λήξει και μάλιστα σύντομα, όλα είναι πιθανά. Ένας ισχυρός λόγος για τη διενέργεια πρόωρων εκλογών είναι να έχει η Ελλάδα μία κυβέρνηση με νωπή τη λαϊκή εντολή για να διαπραγματευτεί και να συμμετάσχει στις διευθετήσεις που θα γίνουν στην νοτιοανατολική Μεσόγειο. Διότι είναι δεδομένο πως θα υπάρξουν τέτοιες διευθετήσεις. Φυσικά σήμερα η κυβέρνηση έχει μία άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που πιθανόν να μην την έχει στη νέα βουλή και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που προβάλλουν οι υποστηρικτές της εξάντλησης της τετραετίας. Υποστηρίζουν πως σε ένα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον θα είναι κακή επιλογή η διενέργεια εκλογών που μπορεί να οδηγήσουν και σε μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.
Αυτές τις εισηγήσεις έχει μπροστά του ο πρωθυπουργός, έναν σχεδόν χρόνο πριν από τη λήξη της κυβερνητικής θητείας. Προβληματισμένοι όμως είναι και οι Ανδρουλάκης και Τσίπρας για τους δικούς τους λόγους ο καθένας. Ο μεν Ν. Ανδρουλάκης διότι σε έναν εκλογικό αιφνιδιασμό θα δει τη στρατηγική της νίκης «έστω με μια ψήφο διαφορά» να αποτυγχάνει και ο Αλ. Τσίπρας διότι δε θα έχει προλάβει να οργανώσει το κόμμα του. Τα υπόλοιπα κόμματα, χωρίς συγκεκριμένους στόχους, απλώς θα συρθούν στις εξελίξεις.
Επειδή το απρόοπτο ουδείς μπορεί να το συλλάβει -ειδάλλως δε θα ήταν απρόοπτο- οι μακρόπνοοι σχεδιασμοί ενίοτε καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Σήμερα θα κερδίσει όποιος εκτιμήσει σωστά αυτό που έρχεται και ρισκάρει.
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 29.03.2026
