Ο πρωθυπουργός ήταν σαφής. Εκλογές στην ώρα τους. Αυτό υποστηρίζουν στα παραπολιτικά σχόλιά τους σχολιαστές που συνομιλούν με στενούς συνεργάτες του. Τους κόβει κάθε σχετική συζήτηση. Έτσι, όσοι είχαμε αφήσει ένα μικρό παράθυρο ανοικτό για πρόωρες εκλογές έχουμε πέσει έξω. Το θεσμικό προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη καθιστά απαγορευτική την εκμετάλλευση της ευνοϊκής τρέχουσας συγκυρίας. Όπως υποστηρίζει το περιβάλλον του, οι καιροσκοπικές επιλογές βρίσκονται έξω από το αξιακό του πλαίσιο.
Τι σημαίνει εκλογές σε έναν χρόνο; Πρώτα-πρώτα θα υλοποιηθεί όλο το υπολειπόμενο κυβερνητικό έργο. Δηλαδή η απορρόφηση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης, τα οποία ενδεχομένως να χαθούν αν διεξαχθούν πρόωρες εκλογές, η κατάθεση των κυβερνητικών θέσεων για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, η ακριβής εκτέλεση του Προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους και οι εκκρεμότητες των υπουργείων. Το Μέγαρο Μαξίμου εκτιμά πως αυτές οι δράσεις θα προσθέσουν ψήφους και δε θα αφαιρέσουν.
Επιπλέον, στις επόμενες εκλογές θα τεθεί από την κυβέρνηση το δίλημμα: Ποιος Έλληνας πρωθυπουργός θα θέλατε να προεδρεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο εξάμηνο του 2027; Ένα δίλημμα άμεσα συνυφασμένο με τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία. Διότι ουδείς αμφιβάλλει, ακόμα και στελέχη της αντιπολίτευσης, πως η εικόνα του πρωθυπουργού είναι άριστη μέσα στους κύκλους της ΕΕ.
Φυσικά, κάθε επιλογή έχει και τα ρίσκα της τα οποία αφορούν τον απρόβλεπτο παράγοντα. Την εμφάνιση ενός γεγονότος που θα ανατρέψει τις υπάρχουσες ισορροπίες, προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, και θα επισπεύσει τις εξελίξεις. Τέτοιο γεγονός μπορεί να αφορά τη διεθνή κατάσταση, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ή την τροπή κάποιων δικαστικών υποθέσεων άμεσου πολιτικού ενδιαφέροντος. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι σχεδιασμοί ανατρέπονται και οι αποφάσεις λαμβάνονται υπό την πίεση των έκτακτων γεγονότων. Για τον λόγο αυτό, δηλαδή για την ύπαρξη του απρόβλεπτου παράγοντα, ο Βίσμαρκ όταν υπέγραφε μια συμφωνία, κάτω από την υπογραφή του έβαζε έναν αστερίσκο: sic rebus stantibus. (Εάν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν).
Επιλέγοντας να διεξαγάγει τις εκλογές στο τέλος της κυβερνητικής θητείας, ο πρωθυπουργός δίνει τη δυνατότητα στην κυρία Καρυστιανού και στον Αλέξη Τσίπρα να οργανώσουν τα κόμματά τους. Τους δίνει τον χρόνο τους, αν και δεν έχω καταλήξει αν αυτό είναι κάτι το θετικό και για τους δύο υποψήφιους αρχηγούς. Μία μακρά προεκλογική περίοδος πιθανόν να έχει αρνητικό αντίκτυπο πρωτίστως για το κόμμα Καρυστιανού, αλλά και συνολικά για την αντιπολίτευση, αν δεν μπορέσει να προβάλει μία ουσιαστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Διότι η κυβέρνηση ποντάρει και σε αυτό το γεγονός. Εκτιμά πως όσο περνά ο καιρός και κυρίως η Κεντροαριστερά θα φαίνεται ανεπαρκής στο να τη διαδεχθεί, τόσο το γνωστό κυβερνητικό δίλημμα θα ακούγεται πιο πειστικό σε ένα μεγάλο μέρος των πολιτών. Και ως γνωστόν επικρατεί αυτός που καθιστά το δίλημμά του ηγεμονικό.
Συνεπώς ο πρωθυπουργός επιλέγοντας να εξαντλήσει τον χρόνο της θητείας της κυβέρνησής του, διατηρεί αλώβητο το θεσμικό προφίλ του, όμως αναλαμβάνει και το ρίσκο του απρόβλεπτου. Πιθανόν να αισθάνεται αρκετά ασφαλής λόγω του υπάρχοντος συσχετισμού δυνάμεων, όμως το προσωπικό του στοίχημα δεν είναι η νίκη στις εκλογές, αλλά η αυτοδυναμία.
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 22.03.2026
