Το καλό σενάριο υποστηρίζει πως ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ γνωρίζει τι είδους ειρήνη θέλει. Έχει ένα σχέδιο στο μυαλό του. Υπάρχει όμως και το κακό σενάριο. Να βαδίζει στα τυφλά, με το «βλέποντας και κάνοντας».
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, πολλές φορές είπε πως οι Ιρανοί επιζητούν τη συμφωνία και άλλες τόσες είπε πως είναι έτοιμος να τους ισοπεδώσει. Έχει δώσει σωρεία τελεσιγράφων στους Φρουρούς της Επανάστασης και όλα φρόντισε να τα ακυρώσει ο ίδιος δια των συνεχών παρατάσεων.
Έτσι δημιούργησε ερωτηματικά όχι μόνον για την αξιοπιστία του αλλά και για το αν γνωρίζει τι θέλει. Φτάσαμε στο σημείο να αναρωτιόμαστε μήπως αυτός που επιδιώκει να κερδίσει χρόνο δεν είναι η ηγεσία του Ιράν -όποια και αν είναι αυτή- αλλά ο πλανητάρχης.
Αυτές τις μέρες έγινε γνωστό πως επίκειται μία συμφωνία μίας σελίδας. Ωραίο ακούγεται, αλλά το έχουμε ξανακούσει. Τρεις φορές πήγαν να ξεκινήσουν οι ειρηνευτικές συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ και οι δύο ακυρώθηκαν καθώς διαπιστώθηκε πως χάος χώριζε τις θέσεις των δύο πλευρών.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι -αν βεβαίως αληθεύουν οι τελευταίες πληροφορίες- επάνω σε ποια βάση επιτεύχθηκε η σύγκλιση των απόψεων. Διότι η παράδοση των 441 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, αποτελούσε την κόκκινη γραμμή τόσο των Φρουρών της Επανάστασης όσο και του Ντ. Τραμπ. Κανένα κράτος της περιοχής δε θέλει ένα Ιράν με πυρηνικά όπλα.
Στο μεταξύ, το Ισραήλ συνεχίζει τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο, αν και η συμφωνία εκεχειρίας περιλάμβανε και τον Λίβανο. Είναι φανερό πως η Χεζμπολάχ δεν αντιμετωπίζεται ως ένα εσωτερικό πρόβλημα του Λιβάνου, αλλά ως προέκταση του ιρανικού καθεστώτος στην περιοχή.
Υπό αυτό το πρίσμα το Ισραήλ θέλει να διασφαλίσει τα βόρεια σύνορά του και σε αυτό το πεδίο των συγκρούσεων υπάρχει μέλλον. Δύσκολα το Ιράν θα εγκαταλείψει τον πληρεξούσιό του στον Λίβανο και ακόμα πιο δύσκολα ΗΠΑ και Ισραήλ θα το αποδεχθούν.
Και ένα αξιοπρόσεκτο γεγονός, ενδεικτικό της πολυπλοκότητας της κατάστασης στην περιοχή: Το νεοπαγές καθεστώς της Συρίας, με επικεφαλής έναν πρώην τζιχαντιστή -ο οποίος έβαλε ακριβό κουστούμι και σινιέ γραβάτα- διαρκώς εξαρθρώνει πυρήνες της Χεζμπολάχ που βρίσκονται στο συριακό έδαφος, τη στιγμή που έχει αποδεχτεί τη δημιουργία πρόσθετης ζώνης ασφαλείας από τον στρατό του Ισραήλ, πέραν των υψιπέδων του Γκολάν.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, το ερώτημα είναι ποια θα είναι η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή. Και να αναλογιστεί ο αναγνώστης πως μέχρι στιγμής ουδείς ασχολείται με το μέλλον της Γάζας. Το Ισραήλ κατέχει περί το 50% της περιοχής -ακόμη ανατινάζει τούνελ- και η Χαμάς, αφού έχει ανασυνταχθεί, έστω μερικώς, ασκεί τον έλεγχο στην υπόλοιπη Γάζα.
Αν θυμάμαι καλά ο Πρόεδρος Ντ. Τραμπ είχε εξαγγείλει ένα φαραωνικό σχέδιο για την ανοικοδόμηση της περιοχής, έψαχνε να βρει τους χορηγούς, αλλά μέχρις εκεί. Τα πάντα ξεχάστηκαν καθώς η υπάρχουσα κατάσταση βολεύει και στο Ισραήλ και στη Χαμάς.
Τελικά, ας ελπίσουμε να επικρατήσει το καλό σενάριο γιατί όλα αυτά συμβαίνουν πολύ κοντά μας και θα επηρεάσουν, ούτως ή άλλως, και την τσέπη μας.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 10.05.2026
