Αν πιστέψουμε τους συνομιλητές του πρωθυπουργού διαβεβαιώνουν πως στο μυαλό του δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα να αλλάξει τον σχεδιασμό του για εξάντληση της τετραετίας. Πέραν όλων των άλλων, θέλει μέσα στα διλήμματα των εκλογών να είναι και η προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία αναλαμβάνει η πατρίδα μας την 1η Ιουλίου 2027. «Ποιον θεωρείται πιο ικανό για αυτή τη θέση;».
Είναι γεγονός πως η σημερινή συγκυρία είναι ανεπανάληπτη για μία εύκολη νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Οι λόγοι έχουν αναλυθεί επαρκώς. Όμως ο Μητσοτάκης δεν είναι τακτικιστής και δεν θέλει να ακυρώσει με δικές του επιλογές το θεσμικό του προφίλ, το οποίο βέβαια έχει δεχθεί πλήγματα από τις γνωστές υποθέσεις των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Συνεπώς ο κυβερνητικός προγραμματισμός προχωρεί κανονικά, έρχεται το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και αν όλα εξελιχθούν κατ’ ευχήν στον πόλεμο του Κόλπου, αναμένεται μία πολύ καλή τουριστική σεζόν.
Βέβαια, ένας υποψιασμένος Νεοδημοκράτης έριξε το πυροτέχνημά του και έφυγε με ένα σαρδόνιο χαμόγελο. «Για σκέψου, ο Κυριάκος, τρεις μέρες πριν από το Συνέδριο της παράταξης, να προκηρύξει εκλογές για τα μέσα Ιουνίου. Όλες οι διαφωνίες και οι γκρίνιες δε θα ακουστούν εκεί μέσα και το Συνέδριο θα λάβει τον πανηγυρικό χαρακτήρα της εκκίνησης της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος».
Πλήρης ο αιφνιδιασμός. Δεν τη βρήκα άσχημη την ιδέα, αλλά όπως προανέφερα ένα τέτοιο σενάριο ποτέ δε θα το συνέγραφε ο Κυριάκος. Πάντως οφείλω να καταθέσω την άποψη του φίλου μου, όχι για κανέναν άλλον λόγο, παρά μόνον γιατί είναι «πιασάρικη». Καλού-κακού βάλτε την στο πίσω μέρος του μυαλού σας.
Ένα καλό ερώτημα είναι αν θεωρούνται πρόωρες οι εκλογές που θα διεξαχθούν κατά τον Νοέμβριο. Τυπικά είναι. Ουσιαστικά, θα έλεγα πως όχι. Και ο Σημίτης το 2000 προκήρυξε εκλογές πέντε μήνες νωρίτερα, όμως ουδείς σήμερα θεωρεί εκείνες τις εκλογές ως πρόωρες. Αυτές οι μικρές αποκλίσεις θεωρούνται αποδεκτές διευθετήσεις, προνόμιο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Άρα από τον Οκτώβριο και μετά, πλην δραματικού απροόπτου, μετράμε αντίστροφα άπαντες.
Σε αυτό το ενδεχόμενο θα έχουμε και την παρουσία τουλάχιστον δύο νέων κομμάτων τα οποία με κάθε βεβαιότητα, θα αναδιατάξουν τις υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις. Για μεν τον Αλέξη Τσίπρα, μετά τη Λαμία και τον Βελουχιώτη και τη συνέντευξή με τη γνωστή θέση του για το κλείσιμο των τραπεζών, το περιβάλλον στο οποίο επέλεξε να κινηθεί είναι αυτό της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Δηλαδή, μικρό χωριό, λίγα σπίτια.
Για δε την κυρία Καρυστιανού το τοπίο είναι λιγότερο σαφές, παρά τις ιδεολογικές καταβολές στενών συνεργατών της. Ενδέχεται να εκφράσει έναν κόσμο που απλώς θέλει να διαμαρτυρηθεί. Τους θυμωμένους για πολλούς και διάφορους λόγους. Ένα ρεύμα δύσκολα μετρήσιμο αυτή τη στιγμή, όμως φαίνεται πως υπάρχει. Το πώς θα το χειριστεί, αυτό εξαρτάται από τις ικανότητές της.
Ανακεφαλαιώνω: πάμε για εκλογές από Νοέμβριο και βάλε, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Θα συμμετάσχουν σε αυτές τουλάχιστον άλλα δύο κόμματα και, με βάση το προφίλ του Μητσοτάκη, με τον υπάρχοντα εκλογικό νόμο, χωρίς αλλαγές.
Προς το παρόν, Καλή Ανάσταση!
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 11-12.04.2026
