Αν η δημοσκοπική ανάκαμψη του κυβερνώντος κόμματος είναι συγκυριακή αυτό θα φανεί στις δημοσκοπήσεις του Απριλίου. Τώρα, με την πολεμική αναμέτρηση στη Μέση Ανατολή, ένα μέρος των φίλων της Νέας Δημοκρατίας που είχε αποστασιοποιηθεί, επέστρεψε στα πατρώα εδάφη. Αναμφίβολα σε αυτό συνετέλεσε η παρουσία των δύο φρεγατών και των τεσσάρων F-16 στην Κύπρο και όλη η περιρρέουσα πατριωτική ατμόσφαιρα. Η επανεμφάνιση του ενιαίου αμυντικού χώρου ως μίας εθνικής στρατηγικής έτυχε μιας πολύ ευρύτερης αποδοχής, καθώς ακούμπησε και τον ψυχισμό του κόσμου του ΠΑΣΟΚ. Διότι θα πρέπει να το υπενθυμίζουν αυτό το δόγμα ήταν έμπνευση του Γεράσιμου Αρσένη, τότε υπουργού Εθνικής Αμύνης του ΠΑΣΟΚ.
Φυσικά σε παρόμοιες περιπτώσεις τα μεγαλύτερα κέρδη τα εισπράττει η εκάστοτε κυβέρνηση, καθώς αυτή χειρίζεται την κατάσταση και παίρνει τις αποφάσεις. Όμως και το ΠΑΣΟΚ με την εθνικά υπεύθυνη στάση του αρχηγού του κάτι εισπράττει, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Για την κυβέρνηση τα προβλήματα θα αρχίσουν αν ο πόλεμος παραταθεί και αυτό το γεγονός θα επηρεάσει τις τιμές των καυσίμων, των ναύλων και των πρώτων υλών. Πολλά νοικοκυριά με δυσκολία ήδη τα βγάζουν πέραν, ένα νέο κύμα ανατιμήσεων θα τα αποτελειώσει.
Η κυβέρνηση σε αυτό το απευκταίο για όλους μας σενάριο έχει δύο όπλα. Ένα βασικό και ένα εφεδρικό. Το βασικό όπλο της είναι τα υπερ-πλεονάσματα λόγω της καλής εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Θα έχει τη δυνατότητα, υπό μορφή επιδομάτων, να ενισχύσει τις ευπαθείς ομάδες, όπως έπραξε κατά το παρελθόν. Είναι μία δοκιμασμένη συνταγή, πολιτικά αποτελεσματική. Όμως αυτό το μέτρο θα λειτουργήσει υπό μία προϋπόθεση: Ο πόλεμος θα λήξει σύντομα και ως εκ τούτου οι ανατιμήσεις θα είναι ελεγχόμενες.
Έτσι, ερχόμαστε στο κακό σενάριο κατά το οποίο η κατάσταση θα έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Η κρίση θα είναι παγκόσμια και η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως έκανε με την πανδημία, θα ανοίξει το πουγκί της για κοινωνικές παροχές. Η παρουσία στην προεδρία του Γιούρογκρουπ του Κυριάκου Πιερρακάκη αποτελεί εγγύηση πως θα γίνει οτιδήποτε χρειαστεί για να διατηρηθεί οι κοινωνική συνοχή μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε αυτές τις ακραίες περιπτώσεις η διεθνής κοινότητα είναι πλέον εξοπλισμένη με ποικίλα εργαλεία για την αντιμετώπισή τους.
Επανέρχομαι στο εσωτερικό πολιτικό τοπίο. Ό,τι και να συμβεί, η ελληνική κυβέρνηση θα το αντιμετωπίσει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Επειδή ο χρόνος που απομένει μέχρι τις εκλογές δεν είναι μικρός, το ερώτημα είναι αν θα τον εξαντλήσει ο πρωθυπουργός ή αν εκμεταλλευόμενος την υπάρχουσα συγκυρία προσφύγει σε πρόωρη κάλπη. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ακόμα υπόλοιπο κυβερνητικού έργου, το οποίο όπως λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες θα προσθέσει ψήφους και δε θα αφαιρέσει και φυσικά υπάρχει σε εκκρεμότητα η αναθεώρηση του Συντάγματος, η ύψιστη θεσμική διαδικασία.
Είναι αυτονόητο πως οι πρόωρες εκλογές θα καταλάβουν εξαπίνης αυτούς που προτίθενται να ιδρύσουν τα κόμματά τους, κάτι που αναμφίβολα βολεύει στο ΠΑΣΟΚ. Χωρίς κόμμα Καρυστιανού και Τσίπρα η δεύτερη θέση είναι καπαρωμένη. Αν ο πρωθυπουργός ζυγίζοντας την κατάσταση πάει σε εκλογές την άνοιξη του 2027, τότε είναι λογικό να προχωρήσει εντός του Απριλίου σε έναν ανασχηματισμό.
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 15.03.2026
