Γράφει
Φωτεινή Καμπουρίδου
Στο πρώτο άκουσμα της λέξης ναρκισσισμός, ο νους απευθείας πηγαίνει στον γνωστό ήρωα της μυθολογίας, τον Νάρκισσο. Σύμφωνα με τον μύθο, κάποτε ο Νάρκισσος γοητεύτηκε πάρα πολύ κοιτώντας το είδωλο του στο νερό και δεν μπορούσε να σταματήσει να το θαυμάζει. Ερωτεύτηκε τον εαυτό του και έμεινε απορροφημένος σε εκείνο το σημείο για πάντα, παρατηρώντας την εικόνα του. Όταν τελικά πέθανε, στο ίδιο εκείνο σημείο φυτεύτηκε το γνωστό σε όλους λουλούδι, νάρκισσος.
Πέρα από τον μύθο όμως, ο ναρκισσισμός ως στοιχείο της προσωπικότητας είναι κάτι φυσιολογικό, καθώς είναι το κλειδί για έναν συγκροτημένο και ψυχικά σταθερό εαυτό. Με άλλα λόγια, στα πλαίσια μίας κατά τα άλλα υγιούς προσωπικότητας, βοηθάει στην αντιμετώπιση της αποτυχίας στην ζωή. Ο ναρκισσισμός σχετίζεται με την υπερβολική αυταρέσκεια, τον αυτοθαυμασμό σε βαθμό ανώτερο του επιτρεπτού και με την απουσία ενσυναίσθησης.
Τα κυρία χαρακτηριστικά ενός νάρκισσου, είναι η αλαζονεία, ο εγωκεντρισμός και η ανάγκη για επίτευξη στόχων ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πετύχει σε βάρος κάποιου άλλου ατόμου. Ο άνθρωπος νάρκισσος χειραγωγεί τους γύρω του με απόλυτη επιτυχία και κυρίως με τρόπο τέτοιο που οι άνθρωποι που συναναστρέφονται μαζί του δεν είναι σε θέση να καταλάβουν τη χειραγώγηση.
Επίσης, το «εγώ» είναι πρωταρχικής σημασίας στην ζωή τους παράλληλα με την ευαισθησία τους απέναντι σε οποιαδήποτε κριτική καθώς θεωρούν τον εαυτό τους καλύτερο από όλους. Υπάρχουν δύο τύποι νάρκισσου ανθρώπου, ο φανερός και ο κρυφός. Ακριβώς όπως περιγράφουν οι λέξεις, ο φανερός εμφανίζει απροκάλυπτα όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά σε αντίθεση με τον κρυφό, ο οποίος έχει την τάση να κρύβεται αλλά κατά βάθος «διψάει» για επιβεβαίωση και είναι ανασφαλής.
Όπως με κάθε στοιχείο της προσωπικότητας έτσι και με τον ναρκισσισμό, αν το στοιχείο υπάρχει σε έντονο βαθμό, τότε μιλάμε για διαταραχή. Πότε όμως συμβαίνει αυτό; Εφόσον το άτομο στα πλαίσια της οικογένειας αλλά και της εργασίας, συνεχώς εκθειάζει τον εαυτό του, τη μοναδικότητά του, ενώ παράλληλα έχει ευαισθησία στην αρνητική κριτική των άλλων σε ό,τι αφορά το άτομό του, τότε ξεκινά το πρόβλημα.
Επίσης, δεν παρουσιάζει εμπάθεια, χειρίζεται, φθονεί και εκμεταλλεύεται τους άλλους. Βασικά, θεωρεί ότι είναι το «κέντρο» του κόσμου, τέλειος και σωστός σε όλα. Εάν κάτι από όλα τα παραπάνω δεν συμβεί ή κριθεί από κάποιον τρίτο, σαν αποτέλεσμα, εμφανίζει θυμό, οργή και νιώθει ντροπή. Σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται να έχουμε κατά νου ότι η προσωπικότητα ενός ναρκισσιστή λειτουργεί ως μέσο άμυνας για να καλυφθούν άλλα αρνητικά στοιχεία.
Φυσικά το να έχουμε κοντά μας έναν τέτοιο άνθρωπο, τις περισσότερες φορές μας επηρεάζει, μας κάνει να νιώθουμε ελλιπής σαν οντότητες και καταστρέφει την δύναμη και την ακεραιότητα της ψυχολογίας μας.
Η πιο υγιής αντιμετώπιση για να είμαστε εμείς καλά, είναι να επικεντρωθούμε στον εαυτό μας και σε περίπτωση που συμβιώνουμε είτε συνεργαζόμαστε με έναν ναρκισσιστή, απαραίτητο είναι να αγνοήσουμε τις συγκεκριμένες συμπεριφορές και αν δεν καταφέρνουμε να το διαχειριστούμε μόνοι θα το φέρουμε εις πέρας ζητώντας βοήθεια από κάποιον ειδικό.
Όταν λοιπόν το παραμύθι γίνεται εφιάλτης, οπλιστείτε με δύναμη, υπομονή αλλά κυρίως αγάπη για τον εαυτό σας, για να είστε εσείς καλά.
