Το «ιταλικό μοντέλο» στην ενέργεια και μια σύγκρουση που μας αφορά όλους. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη
Στο τέλος της μέρας, ο λογαριασμός δεν είναι μόνο οικονομικός, είναι κοινωνικός και πολιτικός. Και η συζήτηση δεν είναι για λίγους, αλλά για όλους μας
Μιχάλης Αλεξανδρίδης
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Γονείς του οι δάσκαλοι Παύλος κι Εριέττα- Ερμοφίλη. Δημοτικό στην Κατερίνη, εξατάξιο γυμνάσιο Α' Κατερίνης, Θ' και Πρώτο Θεσσαλονίκης από το οποίο αποφοίτησε.
Αν και σπούδασε Φυσική στο ΑΠΘ, τον κέρδισε η δημοσιογραφία, που έγινε το επάγγελμα του.
Ξεκίνησε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» του δημοσιογραφικού συγκροτήματος Ι. Βελλίδη.
Εργάστηκε έκτοτε σε διάφορες εφημερίδες, στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση, γραφεία Τύπου, διαφήμιση, ευρωπαϊκά προγράμματα.
Υπήρξε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ3 από το 93 έως το 2001.
Σήμερα είναι διευθυντής στην εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της Κυριακής» και στο σάιτ emakedonia.gr και παράλληλα Πρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΠΘΕ (δημοτικής εταιρείας πληροφόρησης Θεσσαλονίκης), στην οποία ανήκουν το ενημερωτικό FM100, η TV 100 και το έντεχνο FM 100,6
Έχει διατελέσει:
- Πρόεδρος της ΦΕΑΠΘ (φοιτητική ένωση ΑΠΘ) 1982-1984
- Μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ 1989-1993
- Δημοτικός Σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης 1986-1994
Έχει δύο παιδιά, τον Παύλο (γενν. 1988) και την Εριέττα (γενν. 2004).
Πόσο κρίμα και πόσο άδικο
Φαντάζομαι το δεκαθέσιο με τα παλικαράκια να κάνουν χαβαλέ πανευτυχείς. Και σε μια στιγμή, η καταραμένη ώρα, όλα τέλος. Τέλος γι’ αυτούς, δυστυχία για τους ανθρώπους τους που έμειναν πίσω με ένα γιατί για πάντα σφηνωμένο στο μυαλό τους
Η Δύση χωρίς δίχτυ ασφαλείας
Το πρόβλημα δεν είναι η Αμερική ως κράτος, ούτε μια σκληρή αλλά αναγνωρίσιμη πολιτική γραμμή. Είναι ένας άνθρωπος και οι «χουλιγκάνοι» οπαδοί του. Ένας τύπος που καταπατά ό,τι μάθαμε ποτέ για τη Δύση, ακόμη και για την ίδια την Αμερική
Το 2026 των... εκπλήξεων. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι μόνο η ακυβερνησία. Αλλά κάτι εξίσου -αν όχι περισσότερο- επικίνδυνο: η απώλεια κάθε ιδεολογικής άρα και πολιτικής γραμμής. Το τέλος της πολιτικής όπως τη γνωρίζαμε
Καλώς μας ήρθες 2026. Ώρα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη
Σε δύο μέρες τελειώνουν και οι γιορτές και επιστρέφουμε καθένας στον αγώνα του
Τελικά τι θέλουμε; Ξεπούλημα ή ανάπτυξη;
Ουδείς νοιάζεται αν εκτός από τα προνομιακά σπίτια που θα πουληθούν, θα υπάρξει όφελος για την κοινωνία, αφού τα νέα ξενοδοχεία και μαγαζιά απλά θα πάρουν κάποιο μερίδιο αγοράς εις βάρος των σημερινών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή
«Δεν έχει έρθει η μαμά μου. Και εγώ την ψάχνω»
Χρειαζόμαστε μια κοινωνία που θα αγκαλιάζει πριν τιμωρήσει. Που θα προστατεύει πριν φυλακίσει. Που θα βλέπει το παιδί πριν δει τον «παραβάτη». Που θα φροντίσει τα παιδιά να είναι παιδιά κι όχι κακοποιοί...
Οι αβεβαιότητες του κομματικού μωσαϊκού. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη
Η πραγματικότητα μας επιφυλάσσει τα πιο ευφάνταστα σενάρια, έτσι και η σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας μας, είναι πιο δύσκολο να προβλεφθεί ακόμη κι από τα πλέον αμφίρροπα στοιχήματα
