Γράφει
Σύνθια Σάπικα
Καλεσμένη πρόσφατα στην εκπομπή του Νίκου Οικονόμου στη Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης, συνομίλησα με την συντονίστρια του Γραφείου Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, την κ. Έλενα Σώκου. Βρισκόταν στην Αλεξανδρούπολη για το προσυνέδριο της ΝΔ. Μεταξύ άλλων, συζητήσαμε για το δημογραφικό και τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για την αύξηση των γεννήσεων.
Η ίδια πανάξια και εργατική γυναίκα, υπερασπίστηκε τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες, τις οποίες είχε ανακοινώσει ο κ. Σκέρτσος: Εθνική στρατηγική για το μείζον στεγαστικό πρόβλημα, ειδικά φορολογικά κίνητρα για τον επαναπατρισμό των χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων που άφησαν τη χώρα στα χρόνια της κρίσης, πολιτικές απασχόλησης για την εξισορρόπηση της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή και τη δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ πατέρα και μητέρας, έμφαση στη δημόσια υγεία, την πρωτοβάθμια φροντίδα, την πρόληψη και την αντιμετώπιση μακροχρόνιων παθήσεων, πολιτικές φροντίδας και στήριξης των ευάλωτων από νέες προκλήσεις και απειλές, προτεραιότητα στην αύξηση της απασχόλησης των νέων, των γυναικών, των ΑμεΑ και των συνταξιούχων, εστίαση στην ελεγχόμενη μετανάστευση κ.ά.
Απέδωσαν τα μέτρα αυτά; Με μία πρόχειρη ματιά, ακίνητα δεν υπάρχουν, όσοι ήταν να επαναπατριστούν επαναπατρίστηκαν και δυσκολεύονται με την ακρίβεια, κάποια προγράμματα αντιμετώπισης της ανεργίας όντως ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένα, όπως και κάποιες κοινωνικές πρωτοβουλίες, όπως ο προσωπικός βοηθός και οι νταντάδες της γειτονιάς, αλλά παρόλα αυτά η Ελλάδα γερνάει επικίνδυνα και οι Έλληνες σε αναπαραγωγική ηλικία διστάζουν να κάνουν παιδιά και όταν το αποφασίζουν δυσκολεύονται.
Στον Δυτικό κόσμο ισχύει και το δημογραφικό παράδοξο της ευημερίας, είχε ισχυριστεί ο κ. Σκέρτσος. Δηλαδή όσο αυξάνεται το εισόδημα, η οικονομική σταθερότητα και το προσδόκιμο ζωής, τόσο μειώνεται η επιθυμία -ή η δυνατότητα- των ανθρώπων να φέρουν παιδιά στον κόσμο.
Και σκέφτομαι την κόρη μου, ειδικευόμενη γιατρό, η οποία έκανε ένα παιδάκι ούσα χωριστά από τον άντρα της, που είναι ειδικευόμενος στην Πάτρα. Πώς λοιπόν να τα βγάλει πέρα δουλεύοντας σε δημόσιο νοσοκομείο και έχοντας παράλληλα το παιδί;
Διαβάζω, λοιπόν, σήμερα μία έρευνα που επιβεβαιώνει ακριβώς αυτό, πώς η περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης εκπέμπει ΣΟΣ για το δημογραφικό. Ο πρώτος Δήμος στην Ελλάδα που χορήγησε επίδομα 1.000 ευρώ για τη γέννηση κάθε παιδιού είναι ο Δήμος Σουλίου.
Δεν έχουμε ακόμη τα στοιχεία για το αν απέδωσαν τα φορολογικά κίνητρα για τα χωριά κάτω των 1.500 κατοίκων. Αλλά αναρωτιέμαι. Γιατί να αποφασίσει μία οικογένεια να μετοικήσει σε μία τέτοια περιοχή και μετά να τεκνοποιήσει όταν η περιοχή πιθανώς δεν θα έχει σχολείο ή εάν έχει θα έχει έναν συμμαθητή το παιδί του, δεν θα υπάρχει κατάστημα ΕΛΤΑ, τράπεζα και άλλα απαραίτητα για τον δυτικό κόσμο δεδομένα.
Την ίδια ώρα τα στοιχεία σοκάρουν. Το φυσικό ισοζύγιο παραμένει αρνητικό, οι θάνατοι υπερβαίνουν συστηματικά τις γεννήσεις, ενώ η πληθυσμιακή γήρανση επιταχύνεται. Η Ελλάδα αλλάζει ραγδαία, τα παιδιά λιγοστεύουν στα σχολεία, συγκεκριμένες περιοχές υφίστανται δημογραφική συρρίκνωση και η αγορά εργασίας τρέχει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2025 ανερχόταν σε 10.372.335 άτομα, καταγράφοντας οριακή μείωση 0,03% σε σχέση με το 2024 (10.375.764).
Κάτι πρέπει να αλλάξει.
