Μιλούσα πρόσφατα με ένα κυβερνητικό στέλεχος για τα γνωστά. ΟΠΕΚΕΠΕ, πρόωρες εκλογές, και την αλλαγή ατζέντας που επιχειρεί το επικοινωνιακό γραφείο του πρωθυπουργού με την απαγόρευση στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών, αλλά και το ασυμβίβαστο βουλευτή υπουργού.
Τα κατάφερε η κυβέρνηση να αλλάξει την ατζέντα; Όχι, αλλά αυτό δεν μετράει. Επειδή στην πραγματικότητα αυτό που στο τέλος της ημέρας ενδιαφέρει τον Έλληνα ψηφοφόρο είναι η τσέπη του. Και αυτό οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι το γνωρίζουν καλά.
Ρώτησα λοιπόν το κυβερνητικό στέλεχος για τις πρόωρες εκλογές και μου το απέκλεισε. «Τα δεδομένα αλλάζουν» αντέκρουσα. «Τα δεδομένα αλλάζουν αλλά ο Μητσοτάκης δεν αλλάζει» μου απάντησε με βεβαιότητα. «Ο Μητσοτάκης δεν πρόκειται να κάνει εκλογές. Την προηγούμενη φορά λέγαμε πως η συγκυρία θα τον οδηγήσει. Δεν έκανε. Διότι ο Μητσοτάκης όταν υπόσχεται κάτι ή όταν ορίζει μία ημερομηνία δεν παρεκκλίνει. Είτε εάν πρόκειται να πάρει υψηλότερα ποσοστά, είτε εάν πρόκειται να πάρει χαμηλότερα ποσοστά».
Το ξανασκέφτηκα και επιβεβαιώνω. Μπορεί το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό να αποτελεί με το μεγαλύτερο μειονέκτημα και ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Κυριάκου. Αλλά αυτό είναι.
Οπότε να υποθέσουμε ότι όσο σκάνε οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τόσο θα αυξάνονται οι παροχές; (Θυμίζω ότι ακούστηκε ότι υπάρχουν 11 συνολικά δικογραφίες).
Και πάλι η απάντηση είναι όχι. Διότι όπως έχει πει ο πρωθυπουργός, οι παροχές θα είναι τόσες όσες επιτρέπουν τα στοιχεία της οικονομίας. Και αυτό τηρείται ευλαβικά.
Οπότε στην παρούσα χρονική συγκυρία, το κλειδί το έχει το Ταμείο Ανάκαμψης. Μαθαίνω ότι το πρέσινγκ είναι ασφυκτικό προς όλα τα υπουργεία να εντατικοποιήσουν τους ρυθμούς για την απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων. Διότι όταν τελειώσουν τα χρήματα τότε θα τελειώσουν και οι παροχές.
Όσο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτό που ακούω από όλες και όλους τις βουλεύτριες και τους βουλευτές είναι ότι θα πρέπει να ισχύσει το τεκμήριο της αθωότητας και να εξεταστεί η κάθε περίπτωση χωριστά. Η αναφορά των ονομάτων στις δικογραφίες δεν συνεπάγεται ενοχή, απλά περαιτέρω διερεύνηση.
Βέβαια, μπορεί αυτή να είναι η γραμμή, επειδή όλες και όλοι από όλα τα κόμματα, διευκολύνουν και δέχονται απαιτήσεις στο γραφείο τους. Αλλά όπως μου είπε ένας βορειοελλαδίτης «θέλω να βοηθάω αλλά ποτέ δε ρισκάρω για κανένα όσο και να στεναχωριέμαι για τον άλλο, επειδή υφίσταται αδικία».
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 11-12.04.2026