Του Γιώργου Τσαβδαρίδη*
Αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια για πρώτη φορά μετά το 2013, όταν αποχώρησα από τα όργανα του ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας ότι έκλεισε ένας πολυετής κύκλος, σε συνάρτηση με την τότε ευρύτερη συγκυρία της χώρας και της παράταξης!
Δεν έπαψα να παρακολουθώ τις εξελίξεις, συμμετέχοντας ταυτόχρονα με διακριτικότητα στην πολιτική και κομματική ζωή.
Σε αυτή την παρατεταμένη και αδιευκρίνιστη θολή αντιπολιτευτική εικόνα, ενόψει συνεδρίου, θεωρώ υποχρέωσή μου να παρέμβω καταθέτοντας τις δικές μου προσεγγίσεις.
Τι βλέπουμε να παγιώνεται σήμερα;
α) Η αδιαμφισβήτητη υπεροχή Μητσοτάκη.
β) Η αδυναμία διαμόρφωσης εναλλακτικής κυβερνησιμότητας στην κεντροαριστερά.
γ) Η ανεπαρκής εικόνα της ηγεσίας, ώστε να διαμορφώσει ελπίδα αναδιάταξης χαμηλά στην κοινωνία!
Μέσα σε αυτό το κλίμα οδηγούμαστε σε ένα ακόμη συνέδριο, με στόχο την επαναδιατύπωση της ενότητας και την ανατροπή μιας στάσιμης πραγματικότητας!
Συνέδριο λοιπόν.
Τι όμως εξυπηρετεί; Ή καλύτερα ποιους υπηρετεί;
Θέλω να αναδείξω αρχικά μια θεμελιώδη αρχή:
Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία τι κάνουμε, τι λέμε, εάν δεν μας ακούει και δεν μάς απευθύνεται κανείς.
Αυτό είναι και το καθοριστικό σημείο!
Εάν ένα κόμμα, μια ηγεσία, δεν την ακούει σχεδόν κανείς, ακόμα και εάν διαμορφώνει άριστες προτάσεις, τότε το πρόβλημα είναι βαθύτερο!
Ίσως και αθεράπευτο. Ίσως και μη αναστρέψιμο.
Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο και εάν ο κυνισμός έκφρασης ενοχλεί.
Ξέρετε, η διαμόρφωση μιας ισχυρής ηγετικής εικόνας, διαμορφώνεται από την προσωπικότητα και την επάρκεια των ίδιων των προσώπων στην διαχρονική καθημερινότητα.
Κατοχυρώνεται και επιβάλλεται από τους ίδιους τους ηγέτες, χωρίς υποσημειώσεις και ενδιάμεσους μεσεγγυούχους.
Εάν στην πορεία παρεκκλίνουν, αποτελεί θεματολογία άλλης συζήτησης.
Αυτή λοιπόν η πραγματικότητα, διαμορφώνει ένα καθοριστικό έλλειμμα για το σημερινό ΠΑΣΟΚ.
Αυτή την εικόνα έρχεται να επιβεβαιώσει και να επιδεινώσει, η οργάνωση του συνεδρίου όπως τουλάχιστον εξελίσσεται.
Οργάνωση ανασφαλειών, αγωνίας επιβίωσης προσώπων και μηχανισμών.
Δεν λέω κάτι καινούργιο.
Όταν όμως επαναλαμβάνεται δεκαετίες, τότε αυτό μετατρέπεται σε κόμμα ιδιοκτησιακού συνδρόμου, με αυξημένο τον κομματικό αυτισμό ανακύκλωσης των ίδιων προσώπων!
Επίμονα και με βλακώδη εμμονή και επιμονή.
Βέβαια με επιλογές πάντα από την Αθήνα στο μεγαλύτερο μέρος και κάποιων άλλων, που εκφράζουν μόνο τον εαυτό τους και τον κομματικό ρόλο που αενάως κατέχουν.
Επιτροπή προγράμματος, επιτροπή διεύρυνσης, επιτροπή ψηφοδελτίων,ε πιτροπές, επιτροπές που έχουν αυτοακυρωθεί από την σύστασή τους.
Έχουν αυτοακυρωθεί γιατί δεν έχουν στοιχειώδη αυτογνωσία, παρά μόνο για την διατήρησή τους στους μηχανιστικούς ρόλους!
Πρέπει όμως να καταλάβουν ότι το ΠΑΣΟΚ, ο χώρος, η κεντροαριστερά δεν κινείται γύρω από αυτούς!
Αντίθετα! Απωθείται από αυτούς!
Το πραγματικό διακύβευμα που διαμορφώνεται σήμερα είναι:
Μητσοτάκης ή εναλλακτική κυβερνησιμότητα στην Κεντροαριστερά;
Πάνω σε αυτό πρέπει να εργαστούμε στο συνέδριο! Είτε αφορά τα πρόσωπα, είτε αφορά την ιδεολογία, είτε αφορά τις πολιτικές θέσεις, είτε αφορά την οργανωτική ανασύνθεση.
Να ξέρουν όλοι, ότι η παραπάνω προοπτική αφορά την κοινωνία! Σε διαφορετική περίπτωση θα τούς συμπαρασύρει η ίδια η ζωή!
Ήρθε η στιγμή που το ΠΑΣΟΚ των στελεχών της «πρωτεύουσας» μπορεί να διαδεχθεί το ΠΑΣΟΚ της περιφέρειας και των ικανότερων!
Το πλαίσιο πού κατά την γνώμη μου πρέπει να εξελιχθούν οι εργασίες του συνεδρίου είναι:
1. Απόφαση για μη συνεργασία με την Ν.Δ. του Μητσοτάκη.
2. Καθαρές πολιτικές θέσεις, με οραματικό και ρεαλιστικό αφήγημα κυβερνησιμότητας.
3. Διάλογος για την ανασύνθεση της ευρύτερης κεντροαριστεράς.
4. Ο ρόλος των προσώπων, προσαρμοσμένος στην ηγετική επάρκεια της εποχής!
Υστερόγραφο 1: Ακούω ότι το όχι με την ΝΔ είναι αυτονόητο! Τότε «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα».
Υστερόγραφο 2: Η δημιουργία εναλλακτικού πόλου κυβερνησιμότητας, ειναι η επιβεβαίωση της δημοκρατίας και της λογικής.
Υστερόγραφο 3: Η αδυναμία αναζήτησης πολιτικής διεξόδου, εξελίσσεται κάποιες φορές σε θυμό και ενίοτε σε συγκρούσει.
*Ο Γιώργος Τσαβδαρίδης διετέλεσε Γραμματέας Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Πέλλας, επί σειρά ετών.
