Θεσσαλονίκη - αστικές συγκοινωνίες: Τα πέντε επόμενα αναγκαία βήματα. Του Νίκου Ηλιάδη

Από χθες το μετρό Θεσσαλονίκης επανήλθε σε λειτουργία - Σε περίπου ένα μήνα αναμένονται τα 50 καινούργια ηλεκτρικά 18μετρα λεωφορεία

Από χθες το μετρό Θεσσαλονίκης επανήλθε σε λειτουργία, έπειτα από διακοπή τριών εβδομάδων και σε περίπου σαράντα μέρες θα προστεθεί στη βασική γραμμή και αυτή της επέκτασης προς Καλαμαριά. Έτσι από τα τέλη Ιουλίου το δίκτυο του μετρό θα διαθέτει 16 σταθμούς και θα εκτείνεται σε μήκος περίπου 17 χιλιομέτρων καλύπτοντας ένα μέρος της πόλης, από το δυτικό όριο του δήμου Θεσσαλονίκης έως το ανατολικό όριο του δήμου Καλαμαριάς.

Σε περίπου ένα μήνα αναμένονται στη Θεσσαλονίκη τα 50 καινούργια ηλεκτρικά 18μετρα λεωφορεία τα οποία μετά τις απαραίτητες δοκιμές αναμένεται να ενταχθούν στο στόλο του ΟΑΣΘ στις αρχές Σεπτεμβρίου. Αυτό, σε συνδυασμό με την πρόσληψη άλλων 171 νέων οδηγών με σύμβαση ορισμένου χρόνου, θα δώσει τη δυνατότητα στον Οργανισμό να βγάλει στους δρόμους τον απαιτούμενο αριθμό των 320 λεωφορείων, εκ των οποίων μάλιστα περίπου τα 200 θα είναι ηλικίας έως δύο ετών.

Προστιθέμενα τα δύο αυτά γεγονότα φέρνουν τις δημόσιες συγκοινωνίες εντός του πολεοδομικού συγκροτήματος στο καλύτερο επίπεδο που υπήρξαν ποτέ. Είναι αυτή η οροφή στην οποία θα πρέπει να επαναπαυθούμε; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά “όχι”! Το επίπεδο στο οποίο θα βρεθούν οι δημόσιες συγκοινωνίες από τις αρχές του φθινοπώρου θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση, το εφαλτήριο ώστε με συγκεκριμένο σχέδιο, χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση να φτάσουν οι δημόσιες συγκοινωνίες, μέσα στα επόμενα πέντε με δέκα χρόνια στο επίπεδο που αρμόζει και που έχει ανάγκη η Θεσσαλονίκη.

Τα επόμενα βήματα που πρέπει να γίνουν είναι γνωστά:


1. Σε ό,τι αφορά το μετρό, θα πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την εκπόνηση των μελετών επέκτασης του δικτύου προς δυτική, βορειοδυτική (νοσοκομεία) Θεσσαλονίκη και προς αεροδρόμιο. Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα έναρξης και ολοκλήρωσης των εργασιών και, βεβαίως, εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων. Για όλα αυτά ακούμε μέχρι στιγμής γενικόλογες εξαγγελίες, θολά χρονοδιαγράμματα και κυνικές δηλώσεις ότι “προς το παρόν, λεφτά δεν υπάρχουν”.

2. Ταχεία ολοκλήρωση του διεθνούς διαγωνισμού για την ανάθεση του συγκοινωνιακού έργου των αστικών γραμμών εκτός πολεοδομικού συγκροτήματος σε ανάδοχο ο οποίος θα υποχρεούται να προσφέρει υψηλό επίπεδο υπηρεσιών στο επιβατικό κοινό. Οι αλλεπάλληλες απευθείας αναθέσεις στα ΚΤΕΛ έχουν οδηγήσει σε σοβαρή υποβάθμιση το παρεχόμενο μεταφορικό έργο στις 43 λεωφορειακές γραμμές στο υπόλοιπο του νομού.

3. Ολοκλήρωση το ταχύτερο δυνατό, του δυτικού προαστιακού ο οποίος θα δώσει μια εναλλακτική δυνατότητα μετακίνησης στους χιλιάδες εργαζόμενους οι οποίοι δουλεύουν σε επιχειρήσεις της δυτικής Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, πρόκειται για περιοχές οι οποίες θα είναι έτσι κι αλλιώς εκτός του δικτύου μετρό όποτε αυτό ολοκληρωθεί.

4. Πέρα από αυτούς τους σχεδιασμούς οι οποίοι απαιτούν περισσότερο χρόνο, αλλά και σημαντικούς πόρους, νωρίτερα, μπορούν και πρέπει να γίνουν ορισμένα απλά βήματα εκσυγχρονισμού στα ήδη υπάρχοντα μέσα μεταφοράς τα οποία θα διευκολύνουν το επιβατικό κοινό. Ένα τέτοιο πρώτο μέτρο είναι η θέσπιση του ενιαίου ηλεκτρονικού εισιτηρίου το οποίο να μπορεί να χρησιμοποιείται σε μετρό, λεωφορεία και δυτικό προαστιακό. Προς την κατεύθυνση αυτή έγινε, επιτέλους, πριν από λίγες ημέρες, ένα πρώτο βήμα συνεννόησης μεταξύ των δύο αναδόχων που έχουν σχεδιάσει τα διαφορετικά εισιτήρια για μετρό και λεωφορεία, ώστε το αργότερο ως το τέλος του 2026 να υπάρξει το πολυπόθητο ενιαίο εισιτήριο.

5. Παράλληλα, με πρωτοβουλία του Οργανισμού Συγκοινωνιακού Έργου Θεσσαλονίκης θα πρέπει να τρέξει μια καμπάνια, σε συνδυασμό με επιθετική εκπτωτική πολιτική, για την προώθηση των νέων εισιτηρίων (ενιαίο, μηνιαίες κάρτες, επαναφορτιζόμενα ή και άυλα εισιτήρια κ.λπ.) ώστε να διευκολύνεται το επιβατικό κοινό στη χρήση των μέσων μεταφοράς, αλλά συγχρόνως θα ωφελούνται και οι πάροχοι των συγκοινωνιών οι οποίοι θα μειώσουν τα κόστη τους, περιορίζοντας ταυτόχρονα και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα από την άσκοπη χρήση εισιτηρίων μιας διαδρομής.

Όλα αυτά, για να γίνουν, προϋποθέτουν πολιτική βούληση εκ μέρους της κεντρικής εξουσίας η οποία διαχειρίζεται τους διαθέσιμους πόρους, εθνικούς και κοινοτικούς. Η έως τώρα εμπειρία της Θεσσαλονίκης απέδειξε ότι χωρίς πίεση, η κεντρική εξουσία δεν συγκινείται ιδιαίτερα. Ας το συνειδητοποιήσει αυτό η τοπική ηγεσία και ας λάβει τα μέτρα της.

ESPA