Γράφει η Αφροδίτη Νέστορα
Δικηγόρος
Ο κατάλογος με τα 23.000 άτομα που ζητούν από τον Δήμο Θεσσαλονίκης να πραγματοποιήσει δημοψήφισμα για το μέλλον της ΔΕΘ κατατέθηκαν, λοιπόν, τη Δευτέρα. Θα ακολουθήσει ο απαιτούμενος έλεγχος, ώστε να διαπιστωθεί η γνησιότητα αυτών καθώς και το αν όλοι είναι δημότες Θεσσαλονίκης.
Αν αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί και διαπιστωθεί ότι όλα είναι καλά με τις υπογραφές τότε το επόμενο βήμα είναι το δημοτικό συμβούλιο να αποφασίσει το ερώτημα του δημοψηφίσματος και να οριστεί η ημερομηνία διεξαγωγής του. Το όποιο αποτέλεσμα για να θεωρηθεί έγκυρο έχει την προϋπόθεση να συγκεντρώσει συμμετοχή στις κάλπες 40%. Προσοχή, για να θεωρηθεί έγκυρο αλλά όχι δεσμευτικό!
Το δημοψήφισμα αν γίνει και αν προσελκύσει στις κάλπες σχεδόν τους μισούς δημότες της Θεσσαλονίκης δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. Άρα όλη αυτή η προσπάθεια γίνεται για λόγους πολιτικής πίεσης. Μόνο αυτόν τον ρόλο έχει.
Κάνω λόγο για προσπάθεια και όχι για συζήτηση διότι η συζήτηση που προκάλεσε ήταν θετική. Αλλά κάποτε σε αυτήν την πόλη οι συζητήσεις πρέπει να ολοκληρώνονται και να προχωρούν τα έργα. Δεν μπορεί οι συζητήσεις να συνεχίζονται στο διηνεκές.
Η συζήτηση που προκλήθηκε έδωσε ήδη θετικά αποτελέσματα για την πόλη ικανοποιώντας το αίτημα που φαινόταν πως είχε διαμορφώσει πλειοψηφική τάση: Να μην γίνει στο πλαίσιο της ανάπλασης εμπορικό κέντρο και ξενοδοχείο.
Η κυβέρνηση άκουσε τη φωνή της τοπικής κοινωνίας που ήθελε λιγότερο δομημένο χώρο, διαφορετικές χρήσεις και περισσότερο πράσινο, άλλαξε το σχεδιασμό και δεσμεύτηκε πως το έργο θα γίνει με δημόσιους πόρους. Προ ημερών, δε, ανακοινώθηκε πως οι ελεύθεροι χώροι πρασίνου θα φτάσουν τα 120 στρέμματα.
Μετά από όλα αυτά δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για όσους επιμένουν, παρελκυστικά κατά τη γνώμη μου, να επιμένουν σε νέους σχεδιασμούς και δημοψηφίσματα.
- Πόσα στρέμματα ελεύθερου χώρου πρασίνου προβλέπει η δική τους πρόταση που αφορά «διπλό» εκθεσιακό χώρο και στο σημερινό σημείο της ΔΕΘ και στη Σίνδο;
- Πόσο θα κοστίσει και η ανακαίνιση κάποιων περιπτέρων στο σημερινό εκθεσιακό κέντρο και η δημιουργία νέου; Πώς θα είναι αυτό το σχήμα οικονομικά βιώσιμο και πόσο θα κοστίσει η κατασκευή;
- Πόσα και ποια κτίρια θέλουν να παραμείνουν, ποιος το κρίνει και πόσα τετραγωνικά μέτρα από τον εκθεσιακό χώρο θα δεσμεύουν;
- Μετά τις αλλαγές στον σχεδιασμό της κυβέρνησης, που οι ίδιοι χαιρέτισαν ως μία «πρώτη νίκη», παραμένει το ίδιο προτεινόμενο ερώτημα για το δημοψήφισμα; Πως, δεδομένου ότι άλλαξε ο σχεδιασμός και δεν έχει παρουσιαστεί ακόμη η επικαιροποιημένη μελέτη.
- Και κυρίως; Μετά τη δήλωση του πρύτανη του ΔΙΠΑΕ πως δεν παραχωρεί την έκταση στη Σίνδο, που θα γίνει το νέο εκθεσιακό κέντρο που προτείνουν; Θα αρχίσουμε να ψάχνουμε νέο χώρο δυτικά ή ανατολικά;
Ο δρόμος για τη Θεσσαλονίκη είναι ένας. Ας ενωθούμε για ένα σύγχρονο εκθεσιακό κέντρο και ένα μεγάλο πάρκο στην καρδιά της πόλης και ας διεκδικήσουμε αυτό να γίνει το συντομότερο δυνατό.
* Δημοσιεύτηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 08.03.2026
