Καλή μας συνέχεια. Του Θόδωρου Χατζηπαντελή

Ευτυχείς που ζούμε σε ένα δημοκρατικό περιβάλλον που σε γενικές γραμμές δεν έχουμε σοβαρά φαινόμενα αποκλεισμών και ποινών

Θόδωρος Χατζηπαντελής
Γράφει Θόδωρος Χατζηπαντελής Καθηγητής ΑΠΘ

Πόσο λάθος ήταν να προχωρήσουν οι λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις στην κατάργηση του Σάχη στο Ιράν. Η Περσία (το Ιράν) που βρίσκονταν στον δρόμο για την ανάπτυξη και τον λεγόμενο δυτικό τρόπο ζωής, με πολλές πηγές ενίσχυσης του πλούτου στην περιοχή, με προσπάθεια βελτίωσης των σχέσεων με τις άλλες χώρες της περιοχής, κύλησε σε ένα θεοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς. Και να σκεφτούμε ότι πέρασε από εκεί την Αρχαία εποχή ο Μέγας Αλέξανδρος!

Οι επικεφαλής της χώρας προσπαθούν να επιβάλλουν την βούλησή τους με περιορισμό των ελευθεριών του πληθυσμού. Ξαναγυρνούν σε παλιά και αυταρχικά πρότυπα. Φυσικά ούτε λέξη για εκλογές και συμμετοχή των πολιτών.

Δύσκολα μπορεί να καταλάβουμε τις δικαιολογίες. Ευτυχείς που ζούμε σε ένα δημοκρατικό περιβάλλον που σε γενικές γραμμές δεν έχουμε σοβαρά φαινόμενα αποκλεισμών και ποινών. Εκεί -στο Ιράν, οι δικτάτορες εμποδίζουν κάθε ανάπτυξη. Κινούνται εναντίον όποιου διαφωνεί με αυτούς. Ιδιαίτερα άσχημη είναι η συμπεριφορά προς τις γυναίκες. Κλασσικοί περιορισμοί σε όλες τις δραστηριότητες τους και τη ζωή τους.

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν; Να κινηθούμε όλοι εμείς οι άλλοι προς την ανατροπή και την αλλαγή εκεί; Δύσκολο και πιθανόν αδιέξοδο. Αρκετές δυνάμεις -δυστυχώς δεν θα βοηθήσει όλη η παγκόσμια κοινότητα- προσδοκούν κέρδη από το καθεστώς στο Ιράν και νομίζουν ότι θα κερδίσουν. Να θυμηθούμε το Αφγανιστάν;

Σοβιετική εισβολή (1979-1989), εμφύλιο πόλεμο (1990s) και την άνοδο των Ταλιμπάν, με τις σύγχρονες συγκρούσεις να κορυφώνονται στον πόλεμο των ΗΠΑ (2001-2021) και την επανίδρυση του Ισλαμικού Εμιράτου των Ταλιμπάν. Μετά τον σοβιετικό παράδεισο (που και κάποιοι εδώ προσδοκούν) η προσπάθεια εξαγωγής της Δημοκρατίας απέτυχε -όπως αποτυγχάνει πάντα- και βρεθήκαμε σε ένα αυταρχικό καθεστώς.

Στα δικά μας, η υπόθεση με τον πρωτογενή τομέα κυλάει από τη μία στην άλλη συζήτηση και διαπραγμάτευση. Θα ήταν ενδιαφέρον αν ήταν δυνατόν να γίνει μία δημόσια διαβούλευση των απασχολούμενων με τον πρωτογενή τομέα και ίσως μία σχετική ψηφοφορία για να δούμε τι λέει η πλειονότητα. Πολύ αμφιβάλλω ότι οι λεγόμενοι εκπρόσωποι εκπροσωπούν κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό τους. Είμαι σίγουρος ότι οι τοπικές αρχές θα μπορούσαν να οργανώσουν μία τέτοια συζήτηση.

Κατά τα άλλα: Η προσδοκία και βούληση διαφόρων να γίνουν οι σωτήρες της χώρας και να αναλάβουν τη διακυβέρνησή της χωρίς να μας λένε οτιδήποτε για το προσωπικό που θα χρησιμοποιήσουν και τα θέματα που θα ασχοληθούν, τις προτάσεις για το αύριο. Μόνο κρίνουν και σχολιάζουν τους άλλους.

Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τελικά οι επίδοξοι σωτήρες δεν θα ζητήσουν να τους ψηφίσουμε. Θα δούμε. Δυστυχώς αντί να ασχολούμαστε με τον σχεδιασμό της οικονομίας και του αύριο μας, ασχολούμαστε με την πληρωμή ξενοδοχείων και εισιτηρίων!

Έλληνες είμαστε. Το 1989 που κατέρρευσε ο παράδεισος εμείς ασχολούμασταν με ξεματιάστρες και καλόγερους και μπικίνια!

Καλή μας συνέχεια.