Όταν η Χαμάς προχωρούσε στην τρομοκρατική επίθεση στο Ισραήλ, το έκανε, όπως ισχυριζόταν, για να αναμορφώσει όλη την περιοχή φυσικά με βάση τα συμφέροντα της οργάνωσης και των δυνάμεων που βρίσκονταν πίσω από αυτήν. Ο χάρτης όντως αναμορφώθηκε, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Επί αυτού δε χρειάζεται να γράψω περισσότερα, το γεγονότα μιλούν μόνα τους στον αναγνώστη.
Όμως υπάρχει και συνέχεια και όπως φαίνεται θα αφορά δύο μέτωπα. Τη Συρία και το Ιράν. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (14/1/) δεν αποκλείεται μια επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν για να υποστηριχθούν οι αντικαθεστωτικοί διαδηλωτές.
Το θεοκρατικό καθεστώς έχει δείξει το απάνθρωπο πρόσωπό του δολοφονώντας χιλιάδες Ιρανούς πολίτες, σα να είναι εισβολείς. Τους δολοφονεί σα να μην ανήκουν στο ίδιο έθνος. Και όλα αυτά για να κρατηθεί στην εξουσία με τη βοήθεια των ένοπλων πραιτωριανών του. Είναι άγνωστο τι επιδιώκουν οι ΗΠΑ με την απειλή της επέμβασης.
Πιθανόν όταν ο αναγνώστης διαβάζει αυτό το κείμενο να έχει πολύ πιο πλήρη εικόνα. Όμως οφείλω να επισημάνω πως εντελώς άλλο πράγμα είναι να βομβαρδίζεις στόχους και άλλο πράγμα να προσπαθείς να ανατρέψεις ένα καθεστώς το οποίο μέχρι στιγμής δεν εμφανίζει ρωγμές στο εσωτερικό του. Για τον δεύτερο στόχο οι βομβαρδισμοί δεν αρκούν. Εκτός αν οι ΗΠΑ ποντάρουν ή έχουν ήδη σχεδιάσει την εκ των έσω ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος.
Πάντως, αν δεν τρέξει αυτή η λύση αποτελεσματικά, υπάρχει ο κίνδυνος να συρθεί το Ιράν των 92 εκατομμυρίων κατοίκων σε έναν εμφύλιο πόλεμο με τρομακτικές συνέπειες όχι μόνον για την περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Ενώ πρόκειται να συμβούν αυτά στο Ιράν, στη Συρία ετοιμάζεται να συμβεί ένα δράμα: Η εξόντωση των Κούρδων που έχουν δημιουργήσει μια κρατική δομή στην βορειοανατολική Συρία. Άριστα εξοπλισμένοι με την βοήθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ήταν το ανάχωμα απέναντι στον ISIS στην εποχή της παντοδυναμίας του.
Όμως αυτή η κρατική δομή αποτελούσε ανέκαθεν τον στόχο της Άγκυρας. Φοβούνταν μήπως αποτελέσει το προοίμιο για ένα μεγάλο κουρδικό κράτος, κάτι που αποτελεί τον μόνιμο εφιάλτη των τουρκικών ελίτ, κεμαλικών και ισλαμικών.
Πριν από λίγες μέρες, με μία συντονισμένη επίθεση από την τουρκική ΜΙΤ, φιλοτουρκικές πολιτοφυλακές μαζί με τις δυνάμεις του Τζολάνι και ακραίους ισλαμιστές, επιτέθηκαν στην κουρδική συνοικία του Χαλεπίου και αφού εξόντωσαν τους ένοπλους Κούρδους, στη συνέχεια εκδίωξαν τους κατοίκους αυτής της συνοικίας.
Σήμερα, όλα τα διεθνή πρακτορεία μιλούν για προώθηση εντός της Συρίας τουρκικών αρμάτων μάχης για την τελική επίθεση προς τη βορειοανατολική Συρία. Ήδη, εν όψει αυτής της προοπτικής, Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές με δηλώσεις τους καλούν τον Ερντογάν να απέχει από μια τέτοια ενέργεια διότι οι Κούρδοι της Συρίας είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ.
Δυστυχώς όμως φαίνεται πως ο συντονιστής της αναμενόμενης επίθεσης είναι ο Τομ Μπάρακ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και με ειδικό ρόλο για τη Συρία, ο οποίος τυγχάνει προσωπικός φίλος του Ντόναλντ Τραμπ. Τελικά πώς θα αντιδράσουν οι δυνάμεις των ΗΠΑ που σταθμεύουν στα κουρδικά εδάφη της Συρίας; Τι εντολές θα λάβουν; Και τι θα πράξει το Ισραήλ;
Όντως ζούμε ιστορικές στιγμές, καθώς έχει αποδειχθεί πως τέτοιες γεωστρατηγικές μεταβολές αφήνουν εκτός από νεκρούς και εκκρεμότητες που σέρνονται στον χρόνο.