Όλα δείχνουν πως το κόμμα Καρυστιανού θα ψαλιδίσει τα ποσοστά σχεδόν όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, δεξιάς και αριστερής, αναδιαμορφώνοντας το πολιτικό τοπίο. Κάποια κόμματα οι δημοσκόποι υποστηρίζουν πως θα σαρωθούν, άλλα θα υποστούν σημαντικές απώλειες και το ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως θα τη βγάλει με αμυχές.
Αυτό το σκηνικό φυσικά είναι ευμετάβλητο στον βαθμό που καθορίζεται από τις επιδόσεις και τις αντοχές του νέου κόμματος. Και άλλα κόμματα στο παρελθόν, ευθύς ως εμφανίστηκαν, κινήθηκαν περί το 20%, αλλά στη συνέχεια γνώρισαν μία σταδιακή πτώση.
Να υπενθυμίσω πως η ΔΗΜΑΡ στη δημοσκοπική πρεμιέρα της μετρήθηκε στο 18% και το κόμμα Αβραμόπουλου στο 20%. Τελικά η ΔΗΜΑΡ στις εκλογές του 2012 έλαβε λίγο πάνω από το 6%, ο δε Δ. Αβραμόπουλος διέλυσε το κόμμα του χωρίς να συμμετάσχει σε καμιά εκλογική αναμέτρηση. Γι’ αυτό ας είμαστε επιφυλακτικοί και προσεκτικοί στα συμπεράσματά μας. Οι πρώτες εντυπώσεις σπανίως είναι και οριστικές.
Το ΠΑΣΟΚ σε αυτό το μεταβαλλόμενο τοπίο έχει κάποια σταθερά χαρακτηριστικά τα οποία αποτελούν και τις γραμμές άμυνας του. Πρώτα-πρώτα έχει ένα ιστορικό βάθος, άντεξε, με μεγάλες απώλειες τη διαχείριση των δύο πρώτων μνημονίων, όμως έχει αρχίσει να ανακάμπτει. Δε βρίσκεται σε φάση αποσύνθεσης, όπως η ριζοσπαστική Αριστερά, αλλά σε φάση ανασυγκρότησης.
Συγχρόνως, παρά τα εσωκομματικά του προβλήματα, παράγει πολιτική, υποβάλλει συγκεκριμένες προτάσεις, ψηφίζει κυβερνητικά νομοσχέδια. Αν και εντελώς άκριτα συμπαρατάχθηκε με τους «δεν έχω οξυγόνο» και αποδέχθηκε την ανοησία του ξυλολίου, σήμερα θα είναι η παράταξη που θα υποστεί τις λιγότερες απώλειες από το κόμμα Καρυστιανού.
Άγνωστες είναι οι προθέσεις του Αλ. Τσίπρα. Συνεργάτες του υποστηρίζουν πως ο σχεδιασμός του δεν άλλαξε καθόλου και κάπου μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου θα κάνει την κίνησή του. Προσωπικά αμφιβάλλω αν η κυρία Καρυστιανού δεν επηρεάζει τα σχέδια του πρώην πρωθυπουργού.
Ο στόχος του είναι η δεύτερη θέση, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο λόγω της παρουσίας του κόμματος Καρυστιανού. Μάλλον το τι θα πράξει θα εξαρτηθεί από τη δυναμική αυτού του κόμματος. Δηλαδή δε θεωρώ δεδομένο πως θα ιδρύσει κόμμα. Ο χώρος της ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως και της άκρας Δεξιάς, θα υποστεί τις μεγαλύτερες απώλειες. Συνεπώς το δυνητικό ακροατήριο του Αλ. Τσίπρα θα είναι, εκ των πραγμάτων, περιορισμένο και το εγχείρημά του προβληματικό.
Ας κάνουμε μία ανακεφαλαίωση. Το ΠΑΣΟΚ θα αντέξει, η ριζοσπαστική Αριστερά θα συρρικνωθεί, το ΚΚΕ ήδη ανησυχεί, και τα κόμματα της δεξιάς αντιπολίτευσης είτε θα σαρωθούν είτε θα αποδυναμωθούν σημαντικά. Όλα αυτά, προς άρση παρεξηγήσεων, στην πρώτη εμφάνιση του κόμματος Καρυστιανού.
Τη συνέχεια ουδείς τη γνωρίζει. Και η Νέα Δημοκρατία δε θα ταρακουνηθεί από το νέο κόμμα; Η κοινή λογική λέει πως οι απώλειές της θα είναι ελάχιστες και πιθανόν να υπερκαλυφθούν από την αύξησης της συσπείρωσής της, ακόμα και αν η Μ. Καρυστιανού υποστηριχθεί από ηγετικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος που έχουν απομακρυνθεί από αυτό.
Το κεντρικό στοίχημα είναι αν τελικά ο διαφαινόμενος κατακερματισμός του πολιτικού μας συστήματος θα επιβεβαιωθεί ή αν το κόμμα Καρυστιανού, απορροφώντας μικρά κόμματα και μηδενίζοντας την απήχηση άλλων, θα διαμορφώσει ένα κοινοβουλευτικό τοπίο με 6-7 κόμματα.