Το αποστολικό ανάγνωσμα (Εβρ. 6:13-20) της Δ’ Κυριακής των Νηστειών μάς φέρνει μπροστά σε μία από τις πιο παρηγορητικές αλήθειες της Αγίας Γραφής: «αδύνατον ψεύσασθαι Θεόν». Ο Απόστολος Παύλος υπενθυμίζει στους πιστούς ότι ο Θεός δεν μπορεί να πει ψέμα ούτε να αθετήσει τον λόγο Του, και, προκειμένου να καταστήσει πιο απτή αυτή τη βεβαιότητα, προβάλλει το παράδειγμα του δικαίου Αβραάμ.
Όταν ο Θεός του υποσχέθηκε ότι θα τον ευλογήσει και θα πολλαπλασιάσει το γένος του, επικύρωσε την υπόσχεση Του με όρκο (Γέν. 22:16-17). Ο Αβραάμ περίμενε με υπομονή και εμπιστοσύνη και είδε τελικά την υπόσχεση να εκπληρώνεται, φανερώνοντας ότι ο λόγος του Θεού είναι βέβαιος και αδιάψευστος.
Η Αγία Γραφή επανέρχεται συχνά σε αυτή την αλήθεια: «Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος για να πει ψέματα, ούτε γιος ανθρώπου για να μεταμεληθεί. Μήπως λέει κάτι και δεν το κάνει;» (Αριθμ. 23:19). Η αλήθεια του Θεού δεν είναι ηθική ιδιότητα αλλά η ίδια Του η ουσία. Δεν είναι απλώς ότι δεν θέλει να ψευσθεί· Του είναι αδύνατον να ψευσθεί.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας φωτίζουν βαθύτερα αυτή την αλήθεια. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος επισημαίνει ότι ο Θεός δεν αρκέστηκε στην υπόσχεση αλλά προσέθεσε και όρκο «για να ενισχύσει την πίστη των ανθρώπων που είναι αδύναμοι», προσαρμοζόμενος ο Ίδιος στην ανθρώπινη αδυναμία ώστε να μας χαρίσει ασφάλεια. Παρόμοια και ο Μέγας Βασίλειος τονίζει ότι η θεία αλήθεια είναι το ακλόνητο θεμέλιο της σωτηρίας και είναι αμετάθετη, όπως και η ίδια η φύση του Θεού, γεγονός που καθιστά την ελπίδα του χριστιανού όχι απλή ψυχολογική ενίσχυση, αλλά βεβαιότητα που στηρίζεται στον ίδιο τον Θεό.
Συνεχίζοντας ο Απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί μία ιδιαίτερα ζωντανή και δυνατή εικόνα: χαρακτηρίζει την ελπίδα «άγκυρα της ψυχής, ασφαλή και βέβαιη» (Εβρ. 6:19). Όπως η άγκυρα συγκρατεί το πλοίο σταθερό μέσα στην τρικυμία, έτσι και η ελπίδα στον Θεό στηρίζει τον άνθρωπο μέσα στις δοκιμασίες. Η άγκυρα αυτή δεν στηρίζεται σε κάτι πρόσκαιρο αλλά φθάνει «στο εσώτερο του καταπετάσματος», δηλαδή στα ίδια τα ουράνια, όπου εισήλθε ο Χριστός, ως «πρόδρομος» και «αρχιερέας κατά την τάξη Μελχισεδέκ», ανοίγοντας τον δρόμο με τη θυσία Του και την ανάστασή Του ώστε να πλησιάσει ο άνθρωπος τον Θεό.
Έτσι, η φράση «αδύνατον ψεύσασθαι θεόν» γίνεται πηγή μεγάλης παρηγοριάς για κάθε πιστό. Σε έναν κόσμο όπου συχνά επικρατεί η αβεβαιότητα, η αστάθεια και η αναξιοπιστία, ο χριστιανός γνωρίζει ότι υπάρχει μια αλήθεια σταθερή και αμετάθετη. Ο Θεός δεν υπόσχεται μάταιαꞏ ο λόγος Του είναι ζωντανός και ενεργός, σταθερός και αιώνιος. Και έτσι αποκτά νόημα και η τήρηση των εντολών Του, διότι ο Θεός δεν υπόσχεται για να διαψευστεί όπως συνήθως κάνουν οι άνθρωποιꞏ ό,τι λέει το πραγματοποιεί.
Η περίοδος της Μεγάλης Σαρακοστής μάς καλεί να ανανεώσουμε αυτή τη θεμελιώδη εμπιστοσύνη. Να στηρίξουμε τη ζωή μας και την πίστη μας όχι στις δικές μας δυνάμεις αλλά στη βεβαιότητα ότι «Αυτός που υποσχέθηκε είναι πιστός» (Εβρ.10:23). Και αυτή η βεβαιότητα, αποτελεί την πηγή της ελπίδας μαςꞏ μιας ελπίδας που δεν διαψεύδεται, αλλά γίνεται φως και δύναμη στην πορεία μας προς τον Θεό.
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 22.03.2026
