Ποιοι εκλέγονται στη νέα Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ
Δόθηκαν τα ονόματα αργά το βράδυ των νέων μελών, ποιοι αναδεικνύονται απο τη Θεσσαλονίκη
Ένα δύσκολο εξάμηνο ολοκληρώνεται σήμερα με τη λήξη του 16ου Συνεδρίου της ΝΔ και με την τελική ομιλία σε αυτό του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ήταν μία περίοδος από τις πιο δύσκολες της επταετούς διακυβέρνησης της ΝΔ, με προβλήματα και μίνι κυβερνητικές κρίσεις, που δεν είχαμε ξαναδεί όλα αυτά τα χρόνια. Μόνο ίσως το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια να είχε προκαλέσει περισσότερες συζητήσεις και διαφοροποιήσεις εντός της ΝΔ από το τελευταίο εξάμηνο, όπου η διαχείριση των κρίσεων από το Μέγαρο Μαξίμου ήταν σχεδόν καθημερινή υπόθεση. Ξεκινώντας από τις αγροτικές κινητοποιήσεις του Δεκεμβρίου, συνεχίζοντας στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ και κλείνοντας το τελευταίο διάστημα με τη συζήτηση περί σχέσεων βουλευτών με την κεντρική κυβέρνηση και του διλήμματος «κοινοβουλευτικοί ή εξωκοινοβουλευτικοί».
Το Μέγαρο Μαξίμου και ο ίδιος ο πρωθυπουργός κατάφεραν το τελευταίο διάστημα να απαλύνουν και να μαλακώσουν τις διαμαρτυρίες των «γαλάζιων» βουλευτών, γεγονός που φάνηκε τόσο στις ψηφοφορίες για την άρση της ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονταν στις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και στην πρόσφατη συνεδρίαση της ΚΟ της ΝΔ, καθώς οι διαφοροποιήσεις και οι εντάσεις ήταν λελογισμένες. Παρόλα αυτά το πρόβλημα της δυναμικής της ΝΔ, που αποτελεί προϋπόθεση για να διεκδικηθεί με αξιώσεις η αυτοδυναμία, παραμένει, καθώς όλα αυτά τα μικρά ή μεγάλα προβλήματα φρενάρουν την απόδοση του «όλου» της ΝΔ και πλήττουν τη συνολική εικόνα του.
Παρόλα αυτά δύο αντιφατικά φαινόμενα επηρεάζουν τις διαθέσεις εντός του κόμματος και της κυβέρνησης. Το πρώτο έχει να κάνει με την επταετή κυβερνητική παρουσία, που όπως είναι προφανές δημιούργησε και δημιουργεί φυσιολογική φθορά. Από την άλλη το γεγονός ότι τουλάχιστον δημοσκοπικά η πολιτική κυριαρχία της ΝΔ δεν αμφισβητείται και ότι στο βάθος του τούνελ υπάρχει το ραντεβού με τις επόμενες εθνικές εκλογές, δημιουργεί το γνωστό αίσθημα της αυτοσυντήρησης στους βουλευτές που ζητούν και θέλουν επανεκλογή. Έτσι ο αγώνας για την τρίτη τετραετία της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί μία πολύ σημαντική προσδοκία για όλους. Για τον πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του, αλλά και για το σύνολο σχεδόν των βουλευτών.
Το σύνθημα που επικράτησε στο 16ο Συνέδριο από τη μεριά του πρωθυπουργού ήταν τριπλό. Το πρώτο αφορούσε το μέλλον και λεγόταν «Μαζί για την Ελλάδα του 2030», το δεύτερο το παρόν και είχε τίτλο το «Πάμε όλοι ενωμένοι» και το τρίτο το παρελθόν, αλλά και το μέλλον και περικλείονταν στο «αυτά που σας είπαμε τα κάναμε».
Βασικό ερώτημα που ακούστηκε στο Συνέδριο, αλλά θα επαναλαμβάνεται στην πορεία από εδώ και πέρα, είναι το «Γιατί μία τρίτη τετραετία;», που θα αποτελέσει και κεντρικό στρατηγικό αφήγημα ενόψει των εθνικών εκλογών. Εδώ προτάσσεται όχι μόνο η αδυναμία της αντιπολίτευσης να αντιπαρατάξει μία εναλλακτική πρόταση, αλλά αναλύεται και η σημασία η χώρα να μείνει σε μία αναπτυξιακή τροχιά, η οποία θα επιτρέπει να συνεχιστεί η πολιτική των φοροαπαλλαγών και των αυξήσεων.
Επίσης η δύσκολη διεθνής συγκυρία θα είναι ένα μέρος του «γαλάζιου» αφηγήματος από εδώ και πέρα. Χωρίς να μπαίνουν κάτω από το χαλί οι συνέπειες από το αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, συνέπειες που θα είναι οικονομικές, γεωπολιτικές και ενεργειακές, ενώ θα αναδεικνύεται η σημασία που έχει για κάθε χώρα, και περισσότερο για την Ελλάδα στη συγκεκριμένη περιοχή, η σταθερότητα και η εσωτερική πολιτική ομαλότητα.
Ένα σημαντικό «όπλο» θα είναι και η συγκυρία της ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα, σε μία περίοδο που η Ένωση θα κληθεί να χαράξει τη νέα ΚΑΠ, αλλά και να προωθήσει θέσεις, που ήταν κατεξοχήν ελληνικές και τέθηκαν από τον ίδιο, όπως η κοινή Άμυνα και η Στρατηγική Αυτονομία. Ένα στοίχημα που μπορεί να κερδηθεί από τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Σε ό,τι αφορά στην αντιπολίτευση θα δούμε την τακτική «του καρότου και του μαστίγιου». Καρότο από τη μεριά του Κυριάκου Μητσοτάκη που θα είναι φειδωλός απέναντι στα κόμματα της αντιπολίτευσης και θα περιορίζεται στην τοξικότητα και στο ετερόκλητο των δυνάμεών τους. Και μαστίγιο από τους συνεργάτες του και κυρίως από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, όπως φάνηκε εσχάτως στην υπόθεση του πόθεν έσχες και του ακινήτου του Νίκου Ανδρουλάκη.
Το θέμα της εσωκομματικής ενότητας είναι την περίοδο που διανύουμε ιδιαίτερα κρίσιμο και ο στόχος ήταν και είναι να κλείσει η οποιαδήποτε χαραμάδα εσωστρέφειας και η ΝΔ να στρέψει όλες τις δυνάμεις στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση.
Η απουσία από τα νεοδημοκρατικά πράγματα του Κώστα Καραμανλή και η ρήξη με τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά και οι διάφορες δημόσιες παρεμβάσεις, όπως αυτή που έκαναν την Πέμπτη 10 πρώην υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ, καθιστούν την ενότητα βασικό ζητούμενο για την επόμενη μέρα του συνεδρίου και ειδικά ενόψει μίας δύσκολης και κρίσιμης εκλογικής μάχης. Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να τονίζει ότι «Η ενότητα είναι δεδομένη και διαψεύδονται κάθε φορά οι ψίθυροι περί του αντιθέτου».
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 17.05.2026
