Ήταν Σεπτέμβριος του 2016 όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης βλέποντας την πρωτοκαθεδρία του στις δημοσκοπήσεις άρχισε να ψάχνει σοβαρά για τον επόμενο υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης με τη στήριξη της ΝΔ. Πολλά πρόσωπα ακούστηκαν και συζητήθηκαν τότε, χωρίς τελικά να υπάρξει κάποια κατάληξη και έτσι όταν στα τέλη του 2018 δόθηκε το χρίσμα στον Νίκο Ταχιάο είχαν ήδη ανακοινωθεί άλλες 2 ή 3 υποψηφιότητες από τον χώρο. Κάπου εκεί χάθηκε και ο Δήμος για τη ΝΔ. Και ήταν η πρώτη φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλήφθηκε το πόσο δύσκολο παζλ είναι η Θεσσαλονίκη.
Επακολούθησαν και άλλα τέτοια περιστατικά με την πόλη συχνά να γκρινιάζει και στο «γαλάζιο» στρατόπεδο να επικρατεί πάντα το ατομικό απέναντι στο ομαδικό. Το εγώ απέναντι στο εμείς. Έτσι κάποια στιγμή η τακτική του πρωθυπουργού άλλαξε και αποφάσισε ότι στη Θεσσαλονίκη το δικό του βλέμμα θα επικεντρωθεί στα έργα.
Παρόλα αυτά ενίσχυσε και τα πρόσωπα. Αυτό δείχνει το γεγονός ότι για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία της Θεσσαλονίκης στη σημερινή κυβέρνηση συμμετέχουν 7 Θεσσαλονικείς σε θέσεις υφυπουργών.
Και είναι αλήθεια ότι τα έργα στη Θεσσαλονίκη τρέχουν και ότι για πρώτη φορά τόσα πολλά κονδύλια κατευθύνονται προς τα εδώ. Το FlyOver θα είναι το πιο ακριβό έργο υποδομών που γίνεται σε όλη την Ελλάδα, το Μετρό στην Καλαμαριά προχωρά με καλούς ρυθμούς και θα είναι έτοιμο πριν από το καλοκαίρι, το Παιδιατρικό στο Φίλυρο θα ξεκινήσει στις αρχές του 2027, ενώ για τη βελτίωση στον ΟΑΣΘ εκτός από την καθημερινότητα στους δρόμους μιλούν και τα νούμερα: Από 240 λεωφορεία το 2019 σήμερα κυκλοφορούν στη Θεσσαλονίκη 500.
Έχει δείξει μεγάλη υπομονή για τη Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός. Γαϊδουρινή ίσως. Και αν το 2019 έκοψε σχετικά γρήγορα τον γόρδιο δεσμό με τα Αρχαία της Βενιζέλου, επιλέγοντας μία λύση που τον έφερε απέναντι σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης της πόλης που είχε ταχθεί με το σύνθημα «έγκλημα στου Βενιζέλου», στην υπόθεση της ΔΕΘ κράτησε μία πολύ ήπια στάση. Άκουσε τις επιφυλάξεις, ζύγισε τα πράγματα και τελικά έκανε ένα βήμα πίσω, αποδεχόμενος το νέο σχέδιο που ήταν πιο πράσινο και χωρίς real estate.
Νομίζω όμως ότι άλλη υπομονή δεν έχει. Για να αποδεχτεί τη συνέχιση των ατέρμονων συζητήσεων που θα προκαλέσει ένα δημοψήφισμα, το οποίο δεν έχει κανένα νόημα. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να υλοποιήσει το συγκεκριμένο σχέδιο και το Υπερταμείο να το υλοποιήσει. Πολύ δε περισσότερο όταν η πίεση ασκείται από υπογραφές φαντάσματα.
Η υπομονή του όμως προϋποθέτει και κάτι άλλο. Ηρεμία εντός του «γαλάζιου» στρατοπέδου. Γιατί προέχει η εκλογική μάχη του 2027. Και μετά έρχονται όλα τα άλλα…
* Δημοσιεύτηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 08.03.2026
