Το θέμα της Έκθεσης και του σχεδίου ανάπλασης της ΔΕΘ είναι κάτι που απασχολεί την πόλη από πολύ παλιά. Ψάχνοντας μάλιστα κάποια παλιά αρχεία βρήκαμε ότι ήδη από το 1973 είχε πέσει η ιδέα για τη μεταφορά της ΔΕΘ από το κέντρο στα δυτικά! Μετά κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και έγιναν δεκάδες συζητήσεις μέχρι να φτάσουμε στο σημερινό «δια ταύτα».
Η κυβέρνηση έχει καταλήξει σε ένα σχέδιο, το οποίο συνδιαμορφώθηκε ύστερα από πολλές συζητήσεις με τους φορείς της πόλης, έχει εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση και σχεδιάζει να ξεκινήσει τη διαδικασία άμεσα. Από την άλλη υπάρχουν και οι αντιρρήσεις, από τους μονίμως φωνασκούντες σε αυτήν την πόλη, που προφανώς και είναι σεβαστές.
Αλλά οι αποφάσεις στις δημοκρατίες ποτέ δε λαμβάνονται με βάση την ένταση των διαμαρτυριών, αλλά με βάση τι μπορεί να γίνει και τι αποφασίζει η εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας. Απλά πράγματα.
Όσο για το δημοψήφισμα, αυτό θα ελεγχθεί και θα πάρει τον δρόμο του. Ελπίζουμε χωρίς αυτό το ακαταλαβίστικο ερώτημα των 65 λέξεων. Που παραπέμπει σε ιδεολογική συζήτηση εντός του ΚΚΕ μ-λ τη δεκαετία του 1970…
Η προσωπική μας γνώμη είναι ότι η πόλη αρκετά συζήτησε το θέμα, ότι κάπου έχουμε καταλήξει και ότι αυτό πρέπει να εφαρμοστεί από την κυβέρνηση, χωρίς καμία πλέον καθυστέρηση. Καλό το κουβεντολόι, καλύτερα τα έργα.
Ένα ίσως συμπέρασμα από όλη αυτή την πορεία για την ανάπλαση της Έκθεσης και το οποίο αφορά στο κυβερνητικό κομμάτι, είναι ότι αυτό που έλειψε από τη Θεσσαλονίκη από το 2019 που Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε την ανάπλαση ως ένα από τα 6 εμβληματικά έργα της κυβέρνησής του, είναι ένας καλός CΕΟ για τη Βόρεια Ελλάδα.
Αυτός δεν υπήρχε και σε κυβερνητικό επίπεδο το σχετικό μπαλάκι για τη ΔΕΘ βρισκόταν είτε στον υπουργό Οικονομίας είτε στον υπουργό Επικρατείας, Άκη Σκέρτσο, που πάντα είχε έναν άτυπο συντονιστικό ρόλο για τα θέματα της Θεσσαλονίκης, είτε στη διοίκηση της ΔΕΘ είτε επικουρικά στο πρωθυπουργικό γραφείο της Βόρειας Ελλάδας. Έτσι όποτε προέκυπτε μία καυτή πατάτα έπρεπε ο πρωθυπουργός να την διαχειριστεί.
Εκεί υπήρχε (και υπάρχει) ένα κενό. Και είναι ένα κενό που αφορά στη Θεσσαλονίκη, αλλά και όλη τη Βόρεια Ελλάδα και το οποίο πρέπει να διορθωθεί. Δεν υπάρχει, δηλαδή, ο «υπερ-υπουργός» που θα έχει την ευθύνη των έργων στη Βόρεια Ελλάδα.
Και αν είναι αλήθεια ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εξετάζει το ενδεχόμενο στο μέλλον να δημιουργήσει ένα νέο υπουργείο Τεχνητής Νοημοσύνης και Έρευνας, μία δεύτερη χρήσιμη κίνηση θα ήταν η σύσταση ενός νέου και ισχυρού υπουργείου Βόρειας Ελλάδας. Με αυξημένες αρμοδιότητες και με την ευθύνη των έργων που τρέχουν στον Βορρά.
