Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην GoogleΠόσο ροκ είναι ο έρωτας; Πόσο ερωτική είναι η ροκ; Τι συμβαίνει όταν ο έρωτας ροκάρει;
Ο έρωτας σε όλες τις εκφάνσεις του είναι κεντρική θεματική του φετινού Φεστιβάλ Επταπυργίου, και Γιώργος Φωκάς καλείται να παρουσιάσει την ροκ εκδοχή του.
Για τον Γιώργο Φωκά, ο έρωτας δεν στρέφεται μόνο σε πρόσωπα αλλά και σε πράξεις, συνήθειες, ιδέες. Από την άλλη, η ροκ δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής, αλλά και τρόπος ζωής, έκφρασης και αντίστασης. Συνεπώς έρωτας και ροκ, έχουν πολλά περισσότερα κοινά απ’ όσα νομίζαμε: ξεκινάνε από τις ίδιες ανάγκες, όπως η ελευθερία, η έκφραση, το «μαζί», και καταλήγουν στα ίδια αποτελέσματα, δηλαδή στην ολοκλήρωση, την απόλυτη παράδοση, την μεταμόρφωση.
Με αφορμή την πρώτη του εμφάνιση στο Επταπύργιο, ο Γιώργος Φωκάς περιγράφει αυτή τη σχέση στο emakedonia.gr, αναλύει γιατί όταν ερωτευόμαστε ροκάρουμε -είτε το καταλαβαίνουμε, είτε όχι- και εξηγεί για ποιο λόγο, στο τέλος, ο έρωτας πάντα θα νικάει.
Τι θα περιλαμβάνει το πρόγραμμα που θα δούμε στο Επταπύργιο;
Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει αγαπημένα τραγούδια της ελληνικής ροκ σκηνής που έχουν σημαδέψει τη συλλογική μας μνήμη, καθώς και διασκευές τραγουδιών από άλλα είδη, παραδοσιακά και μη, αναπροσαρμοσμένα και αναδιαμορφωμένα με μια πιο σύγχρονη ροκ αισθητική. Φυσικά, δε θα λείπουν και οι δικές μου συνθέσεις από το πρόγραμμα.
Τι συμβαίνει όταν… ο έρωτας ροκάρει;
Το πώς βιώνει ο καθένας τον έρωτα και τη ροκ είναι κάτι αρκετά προσωπικό, παρόλα αυτά υπάρχουν κάποια βασικά κοινά στοιχεία, τα οποία φαίνεται να είναι σε μεγάλο βαθμό οικουμενικά και παγκόσμια: ο διακαής πόθος, η ακατανίκητη ανάγκη να είμαστε με κάποιον ή να κάνουμε κάτι, η απόλυτη παράδοση στη στιγμή και το συναίσθημα και φυσικά η αδιαφορία για όλα τα υπόλοιπα, τους κανόνες, το τι θα πουν οι άλλοι και τις συνέπειες που θα έχει όλο αυτό.
Και δε μιλάω μόνο για τον έρωτα για το αντίθετο ή το ίδιο φύλο, αλλά τον έρωτα για την ίδια τη ζωή στις διάφορες εκφάνσεις της. Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που μας μεταμορφώνει, κάποιες φορές προσωρινά, άλλες φορές αφήνοντας πιο μόνιμα σημάδια. Είναι η φλόγα που καίει μέσα μας, ο σεισμός που μας ταρακουνάει συθέμελα και μας κάνει να δούμε τα πράγματα και τον εαυτό μας αλλιώς.
Αυτό ακριβώς είναι και το γενικότερο πνεύμα της ροκ όχι μόνο ως μουσική, αλλά και ως τρόπο ζωής.
Θεωρώ λοιπόν ότι όταν ερωτευόμαστε, ροκάρουμε, είτε το καταλαβαίνουμε, είτε όχι!
Η πλειοψηφία της μουσικής και της Τέχνης γενικότερα ασχολείται με τον έρωτα, ο οποίος αποτελεί μια ατέρμονη πηγή έμπνευσης. Τι είναι αυτό που εμπνέει εσάς στον έρωτα;
Είναι ο τρόπος που σε κάνει να αισθάνεσαι, τα εμπόδια που ξεπερνάς κάθε φορά, η ένταση, η ωμότητα και αμεσότητα του, ως συναίσθημα, και φυσικά η όλη διαδικασία που τελικά σε αλλάζει μέσα και έξω.
Πόσο δύσκολο είναι να γράψετε κάτι καινούργιο για ένα τόσο χιλιοειπωμένο θέμα;
Το δύσκολο δεν είναι για μένα να γράψω κάτι καινούριο για ένα χιλιοειπωμένο θέμα, αλλά να το κάνω με ένα τρόπο που θα είναι αυθεντικός, καλλιτεχνικός θα αντιπροσωπεύει αυτό που αισθάνομαι τη στιγμή (ή την περίοδο) που το γράψω. Και φυσικά το αιώνιο εμπόδιο όλων των δημιουργών: να αρέσει σε μένα τη στιγμή που το γράφω, αλλά και την επόμενη μέρα.
Τι είναι έρωτας για εσάς; Πιστεύετε ότι ζούμε στην εποχή που ο έρωτας έχει πεθάνει;
Έρωτας για μένα είναι να ξυπνάς και να κοιμάσαι με τη σκέψη του άλλου. Είναι να μη θέλεις να βρίσκεσαι πουθενά αλλού, παρά μόνο με το «αντικείμενο» του έρωτά και του πόθου σου. Και χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη, γιατί δεν ερωτευόμαστε μόνο πρόσωπα και ανθρώπους, αλλά και ιδέες, πράξεις, φιλοσοφίες, συνήθειες…
Δεν πιστεύω ότι ο έρωτας έχει πεθάνει, γιατί απλώς δε γίνεται να πεθάνει. Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα εμφυτευμένο στο συλλογικό μας υποσυνείδητο και αποτελεί κινητήρια δύναμη για οτιδήποτε κάνουμε ή δεν κάνουμε στη ζωή μας. Πιστεύω όμως ότι έχει κάπως καταπιεστεί η ελευθερία και η μοναδικότητα στον τρόπο με τον οποίο το εκφράζουμε ή το μοιραζόμαστε με τους γύρω μας. Και αυτό έχει να κάνει με τη γενικότερη ομογενοποίηση των ερεθισμάτων που δεχόμαστε καθημερινά. Ζούμε στην εποχή που όλοι εκθειάζουν τη μοναδικότητα και τη διαφορετικότητα και ταυτόχρονα τείνουμε να γίνουμε περισσότερο από ποτέ ο ένας ίδιος με τον άλλο.
Ευτυχώς όμως, στο τέλος ο έρωτας πάντα θα νικάει.
Είναι ο έρωτας σήμερα μια επαναστατική πράξη;
Θα το χαρακτήριζα περισσότερο ως ένα επαναστατικό συναίσθημα. Η επαναστατική πράξη προϋποθέτει μια υπευθυνότητα και μια συνειδητότητα, που δεν την έχουν όλοι ή τουλάχιστον όχι πάντα. Συνεπώς, είναι καθαρά στο χέρι μας το αν θέλουμε να κάνουμε το επαναστατικό συναίσθημα, πράξη.
Μετά από πάνω από 25 χρόνια στη μουσική σκηνή, παίζετε για πρώτη φορά στο Επταπύργιο. Πώς προέκυψε αυτό και ποια είναι τα συναισθήματά σας; Πώς νιώθετε που θα τραγουδήσετε σε ένα μνημείο με τόσο βαριά ιστορία;
Η ιδέα γεννήθηκε πριν από πολλούς μήνες, όταν με πήραν τηλέφωνο από το Κέντρο Πολιτισμού - Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, και μου ζήτησαν να συμμετάσχω στο Φεστιβάλ Επταπυργίου 2026. Είναι μια υπέροχη εκδήλωση που γίνεται κάθε καλοκαίρι στην πόλη μας, με πολλή αγάπη, μεράκι και σεβασμό και πλέον αποτελεί θεσμό.
Εννοείται πως απάντησα κατευθείαν θετικά και λίγες μέρες μετά βρεθήκαμε και από κοντά με την κ. Άννα Μυκωνίου και τον Αθανάσιο Κολαλά, όπου μου ανακοίνωσαν ότι φέτος το κεντρικό θέμα του φεστιβάλ θα είναι ο «έρωτας» και αν είχα να παρουσιάσω κάτι σε σχέση με αυτό. Αφού καταλήξαμε σε δυο τρεις εναλλακτικές, θεωρήσαμε ότι το πιο ταιριαστό και για το φεστιβάλ, αλλά και για μένα θα ήταν παρουσιάσω τη ροκ πλευρά του έρωτα.
Το Επταπύργιο είναι ένας εμβληματικός χώρος με ιστορία και έντονη αύρα και αυτό είναι κάτι που σε αναγκάζει, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, να αντιμετωπίσεις αυτό που κάνεις εκείνη τη στιγμή με απόλυτη σοβαρότητα (όχι σοβαροφάνεια) και σεβασμό. Όταν ένας καλλιτέχνης ανεβαίνει σε μια τέτοια σκηνή, αυτό που θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να έχει στο νου του, είναι ότι εκείνη τη στιγμή υπηρετεί τη μουσική, την τέχνη και γενικότερα κάτι ανώτερο από τον ίδιο.
Θα έλεγα λοιπόν ότι είναι μια ευχάριστη πρόκληση να ανταμείψω την εμπιστοσύνη αυτών που μου παρείχαν το χώρο, αλλά και αυτών που θα έρθουν να με ακούσουν.
Μουσικά κατατάσσεστε στη ροκ; Γιατί επιλέξατε αυτή την κατηγορία και τι είναι ροκ σήμερα; Αυτό που ήταν πάντα;
Σίγουρα οι ροκ καταβολές είναι έντονες σε όλη τη μουσική μου, επειδή όμως έχω ακούσει πολλά και διαφορετικά είδη γενικότερα (pop, funk, έντεχνα, παραδοσιακά κ.α), έχουν αφήσει κι αυτά το στίγμα τους στη μουσική μου ταυτότητα.
Αν είχα να διαλέξω όμως μόνο μια ταμπέλα, θα ήθελα να είναι η ροκ.
Θα έλεγα ότι πιο πολύ με επέλεξε, παρά την επέλεξα. Αυτά τα πράγματα, όπως και το μικρόβιο για τη μουσική, σε διαλέγουν, δεν τα διαλέγεις.
Η ροκ είναι και θα είναι πάντα το ίδιο πράγμα: είναι η ανάγκη για διαφορετικότητα και ελεύθερη έκφραση, χωρίς ταμπού, κλισέ και συμβιβασμούς. Είναι ο αγώνας ενάντια στην υποβάθμιση της μοναδικότητας, της αυθεντικότητας και της μαζοποίησης. Είναι η επανάσταση, όχι για την επανάσταση, αλλά για την ανάγκη αυτοπροσδιορισμού του κόσμου και του εαυτού μας. Είναι ο αγώνας για τιμή και αξιοπρέπεια. Ένας αγώνας «πάντα σοβαρός, πάντα ανένδοτος και πάντα αδικαίωτος». Είναι η ανάγκη να κρατήσεις ζωντανό το παιδί και τον έφηβο που έχεις μέσα σου, όταν όλα σε σπρώχνουν προς τη δήθεν «ενηλικίωση».
Σε μια καριέρα 26 ετών ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες; Σκεφτήκατε να τα παρατήσετε; Και αν ναι, γιατί δεν το κάνατε τελικά; Τι ήταν αυτό που σας κράτησε;
Οι μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν καταρχάς να βρω ένα τρόπο να βιοπορίζομαι από τη μουσική και μόνο, χωρίς να χρειάζεται να αναλώνομαι σε κάποια άλλη δουλειά που δε μου ταιριάζει, μιας και ως αυτοδίδακτος και αυτοδημιούργητος, δεν υπήρξε ποτέ κάποιος να με καθοδηγήσει, αφού στην τέχνη δεν υπάρχει «πεπατημένη». Κατά δεύτερον, να μπορέσω να κρατήσω σταθερή την καλλιτεχνική μου ταυτότητα. Δεν τα κατάφερα πάντα, αλλά έτσι κι αλλιώς η αναζήτηση της ταυτότητας μας είναι κάτι που δε σταματά ποτέ.
Να τα παρατήσω όχι, δε σκέφτηκα ποτέ. Δεν υπήρξε ούτε καν σαν επιλογή στο βάθος του μυαλού μου. Αυτό που με κράτησε, είναι καταρχάς ότι έχω μάθει να αγωνίζομαι μέχρι το τέλος και να μην τα παρατάω ποτέ και κατά δεύτερον η μεγάλη αγάπη και το πάθος μου για τη μουσική, πέρα από τη συνεχή ανάγκη μου για εσωτερική αναζήτηση.
Τι σας εμπνέει να γράφετε τραγούδια;
Μπορούν να με εμπνεύσουν πολλά πράγματα. Κάτι που διάβασα, άκουσα ή είδα, κάτι που ονειρεύτηκα στον ύπνο ή στον ξύπνιο μου, μια σκιά στο σώμα ή στον τοίχο, μια ανάγκη για καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία, ένας άδικος πόλεμος, μια γενοκτονία, τα αστέρια, ένα παιδί που παίζει ανέμελο, ένα περίεργο φύσημα του αέρα ή ένα βλέμμα…
Ποια είναι τα όνειρά σας καλλιτεχνικά και προσωπικά; Ταυτίζονται;
Αν δεν ταυτίζονται, σίγουρα εφάπτονται, μιας και δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου και τη ζωή μου χωρίς τη μουσική. Καλλιτεχνικά θα ήθελα να μπορώ να δημιουργώ όσο το δυνατόν περισσότερο, με ένα τρόπο που μου αρέσει και με εκφράζει και να το μοιράζομαι με τον κόσμο. Προσωπικά, όλα τα παραπάνω, αλλά παράλληλα να περνώ χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπώ και να δημιουργώ στιγμές και αναμνήσεις. Αν περίσσευε και στο τέλος λίγος ακόμη χρόνος για να τον σπαταλήσω, μην κάνοντας τίποτα, δε θα έλεγα όχι!
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον; Τι θα κάνετε το καλοκαίρι;
Καταρχάς να βγω αλώβητος από ένα καλοκαίρι γεμάτο live και συναυλίες και κατά συνέχεια να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να μπορέσω να υλοποιήσω τα όνειρά μου!
INFO
Γιώργος Φωκάς -Όταν ο έρωτας Rockάρει..
Επταπύργιο, Θεσσαλονίκη 546 34
28 Ιουνίου 2026, στις 21:15
Eισιτήρια: από 5 ευρώ στο more.com
Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην Google
