Την προηγούμενη Κυριακή, από αυτήν εδώ την στήλη, έγραφα για την εκδίωξη των Κούρδων από το Χαλέπι και για τη μετακίνηση συριακών στρατευμάτων και τουρκικών επίλεκτων δυνάμεων, υπό το προκάλυμμα τουρκόφιλων πολιτοφυλακών, στη βορειοανατολική Συρία. Εκεί όπου οι Κούρδοι έχουν εγκαταστήσει μία δική τους οιονεί κρατική δομή.
Τελικά μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα οι συριακές ένοπλες δυνάμεις της κυβέρνησης Αλ Σάρα, με μία επίθεση, κατέλαβαν σημαντικά κουρδικά εδάφη, κάτω από τα αδιάφορα βλέμματα των Αμερικανών στρατιωτών που βρισκόταν στην περιοχή υποτίθεται για να προστατεύσουν τους Κούρδους.
Όπως αναφέρουν όλα τα διεθνή πρακτορεία, ενορχηστρωτής αυτής της εξέλιξης ήταν ο Λιβανέζος επιχειρηματίας και προσωπικός φίλος του Ντόναλντ Τραμπ, ο Τομ Μπάρακ, ο οποίος εκτός από ειδικός απεσταλμένος στη Συρία του προέδρου, είναι και πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία. Θεωρείται μια αινιγματική και αμφιλεγόμενη φυσιογνωμία που είχε απασχολήσει τις δικαστικές Αρχές στις ΗΠΑ.
Πάντως, αυτό που μετρά είναι το γεγονός πως οι Κούρδοι έχουν χάσει σημαντικό μέρος των εδαφών που κατείχαν, εντός των οποίων υπάρχουν πετρελαιοπηγές και σημαντικοί υδάτινοι πόροι. Σε συνάντηση που έγινε τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου μεταξύ του Αλ Σάρα και του ηγέτη των Κούρδων της Συρίας, συζητήθηκαν οι όροι και οι προϋποθέσεις της συμμετοχής των Κούρδων στην κυβέρνηση και στην κρατική μηχανή του καθεστώτος.
Ο Κούρδος ηγέτης ανέλαβε την υποχρέωση, μετά από τις σχετικές διαβουλεύσεις με τα άλλα μέλη της κουρδικής ηγεσίας, να απαντήσει εντός τεσσάρων ημερών. Φυσικά η διαπραγμάτευση μετά από μια στρατιωτική αποτυχία γίνεται τις περισσότερες φορές με το μαχαίρι στον λαιμό. Έτσι, τα περιθώρια ελιγμών για τους Κούρδους είναι περιορισμένα.
Ποια είναι η κεντρική διακύβευση αυτών των συγκρούσεων; Αν η Συρία θα είναι ένα ενιαίο κράτος ή μία ομοσπονδία διαφόρων εθνοτήτων. Οι ΗΠΑ προέκριναν και επιβάλλουν το μοντέλο της ενιαίας Συρίας με σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.
Ενιαίο κράτος απαιτεί και ενιαίο στράτευμα, και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για τους Κούρδους, καθώς πιστεύουν πως αν χάσουν την στρατιωτική τους δομή θα αποτελέσουν στη συνέχεια εύκολο στόχο των κάθε λογής ισλαμιστών. Τι απόφαση άραγε θα πάρουν; Μία στρατιωτική σύγκρουση με τον συριακό στρατό και την Τουρκία ή την αποδοχή των προτάσεων Αλ Σάρα και ό,τι βγει;
Ήδη, όπως αναφέρουν όλα τα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία, ευθύς ως έγιναν γνωστές οι επιθέσεις των συριακών στρατευμάτων κατά χωριών και αστικών κέντρων υπό κουρδικό έλεγχο, χιλιάδες Κούρδοι της Τουρκίας και του Ιράκ προσέρχονται στις εναπομείνασες περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι για να στρατευθούν και να πολεμήσουν. Θα είναι ένας άνισος αγώνας στον βαθμό που πίσω από τον Αλ Σάρα βρίσκεται τόσο ο Ερντογάν όσο και ο Τομ Μπάρακ. Κυρίως αυτός.
Όλα δείχνουν πως ο Ταγίπ Ερντογάν βγαίνει ενισχυμένος από τις εξελίξεις στη Συρία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν θα θελήσει να επεκτείνει την υπάρχουσα επιρροή του και στη νότια Συρία, μια περιοχή που αφορά την ασφάλεια του Ισραήλ.
Πάντως, με δεδομένο τον τρόπο που οι ΗΠΑ «άδειασαν» τους Κούρδους της Συρίας, αναλυτές στο Ισραήλ ανησυχούν για τη σχέση του Νετανιάχου με τον Τραμπ. Θεωρούν πως με τον απρόβλεπτο Αμερικανό πρόεδρο τα πάντα μπορεί να συμβούν.