Γράφει
Δημήτρης Κατσαντώνης
Κατά τη διάρκεια των εορτών του Πάσχα, η πόλη μας είχε άλλους ρυθμούς. Τα παρακάτω είναι σκέψεις που γεννήθηκαν από το σεργιάνισμα σε μία πόλη όμορφη και ανθρώπινη.
Το αίτημα για κατοικήσιμο και «ζωντανό» κέντρο στις μεγαλουπόλεις είναι διεθνώς στην ημερήσια διάταξη.
Το ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης είναι ίσως το πιο φορτισμένο ιστορικά Κέντρο πόλης στην Ευρώπη, μαζί με αυτό της Ρώμης: Ένας τόπος διαρκούς αστικής ζωής 2.300 χρόνων περίπου, που έζησε πολλές μεγάλες στιγμές σε κάθε αιώνα, χωρίς διακοπή.
Και σήμερα το κέντρο της πόλης παραμένει η καρδιά ολόκληρης της Θεσσαλονίκης, έστω και με αρρυθμίες από πολλά προβλήματα που τα έχουμε αφήσει να χρονίζουν.
Ωστόσο, η γενική άποψη είναι ότι το κέντρο της πόλης αντέχει ως χώρος όπου εργαζόμαστε, διασκεδάζουμε, συναντιόμαστε, καταναλώνουμε. Και ας μη ξεχνάμε ότι, παρά τα προβλήματά του, το κέντρο της πόλης μας σε σύγκριση με το αντίστοιχο ιστορικό κέντρο της Αθήνας είναι πολύ προτιμότερος τόπος για ζωή και κατοικία.
Και αυτό είναι ένα πλεονέκτημα που δεν πρέπει να χαθεί.
Πολλά πρέπει να γίνουν. Ας δούμε, δύο απ’ αυτά.
* Να ρυθμίσουμε καλύτερα το κυκλοφοριακό για να ανασάνει η περιοχή
Ασφαλώς, η λειτουργία του Μετρό παίζει ήδη ένα κάποιο θετικό ρόλο αλλά προέχει η ρύθμιση της στάθμευσης σε συνδυασμό με χρήση άλλων μέσων μετακίνησης (τραμ, ποδήλατα κ.λπ.) όπως σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί και η βελτίωση των αστικών συγκοινωνιών καθώς και η πεζοδρόμηση περιφερειακών οδών του κέντρου ή και κεντρικών σημείων, όπως για παράδειγμα το τμήμα της Αγίας Σοφίας (όπου η παρούσα δημοτική αρχή δείχνει να ανταποκρίνεται στην αποστολή της).
Ουσιαστικά, πρέπει να ρυθμίσουμε τον χώρο ώστε το κέντρο μας να μην «αμερικανοποιηθεί» ερημώνοντας το βράδυ και γεμίζοντας ολοκληρωτικά από γραφεία το πρωί.
Αυτό θα βοηθήσει ασφαλώς και στον περιορισμό των ρύπων, που στην περιοχή της πάλαι ποτέ «πυρίκαυστης ζώνης», κυμαίνονται συχνά σε επίπεδα ανησυχητικά.
* Να κάνουμε απλές κινήσεις για καλύτερη ποιότητα ζωής
Όλα όσα προαναφέρθηκαν προφανώς συμβάλλουν σε μία καλύτερη ποιότητα ζωής. Ορισμένα από αυτά όμως συνδέονται με μεγάλες κινήσεις και απαιτούν ένα εύλογο χρόνο εφαρμογής (αν και ο τόπος μας πάσχει και στο χρόνο λήψης των αποφάσεων).
Υπάρχουν και απλές κινήσεις που συμβάλλουν σε μία ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής. Ας σταθώ σε μία από αυτές: Η καλύτερη αστυνόμευση για περιορισμό της ηχορύπανσης.
Αν κανείς μιλήσει με αλλοδαπούς επισκέπτες της πόλης μας, θα διαπιστώσει ότι τους αρέσει αλλά εντοπίζουν θέματα καθαριότητας και υπερβολικού θορύβου.
Επιστημονικές μελέτες για την πόλη μας, δείχνουν ότι στο 75% των οδικών δικτύων ο θόρυβος ξεπερνά το ανώτατο όριο, ενώ μόλις στο 10% των δρόμων της πόλης μας είναι κάτω από το χαμηλότερο επιτρεπτό όριο. Η Τσιμισκή, η Εγνατία, η Λεωφόρος Νίκης και η φυσική της συνέχεια, η Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου υποφέρουν περισσότερο από την ηχορύπανση. Μία καλή αστυνόμευση για αυτές τις οδούς θα περιόριζε έως και 35% τον υπέρμετρο θόρυβο.
Υπάρχουν ασφαλώς και άλλα που μπορούν να γίνουν, επειδή η πόλη έχει και άλλα πλεονεκτήματα, που δεν τα έχει αξιοποιήσει. Εν ονόματι των μεγάλων όμως, ας μην αγνοήσουμε τα «μικρά»…
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 19.04.2026
