Μετά το τσίκνισμα της Τσικνοπέμπτης, ας τσικνίσουμε τα πανεπιστήμια. Πλάκα έχουμε που συζητάμε αν η αστυνομία μπορεί να παρέμβει στον δημόσιο χώρο. Όπως μπαίνει στην Αριστοτέλους, μπορεί να μπει σε οποιαδήποτε πλατεία και ανοικτό χώρο στα πανεπιστήμια, χωρίς άδεια. Άδεια χρειάζεται για να παρέμβει σε ένα δημόσιο κτίριο. Δηλαδή ο υπεύθυνος του κτιρίου καλεί την αστυνομία αν θεωρεί ότι υπάρχει πρόβλημα. Τυπικά, αν η αστυνομία κρίνει ότι γίνεται κάτι που χρήζει άμεσης παρέμβασης (π.χ. βιασμός, πυροβολισμοί κ.λπ.) θεωρητικά πρέπει να επέμβει.
Τελικά, μετά από όλη τη φασαρία που έγινε για τον νόμο σχετικά με τα πανεπιστήμια, προβλέπεται η λειτουργία παραρτημάτων πανεπιστημίων του εξωτερικού, αναγνωρισμένων ήδη, φυσικά με διασφάλιση εγκαταστάσεων και υπηρεσιών. Έτσι, κάτι απλό προκάλεσε μία τεράστια αναταραχή, με αβέβαιο αποτέλεσμα.
Σήμερα εκτός Ελλάδας σπουδάζουν περίπου 40.000 φοιτητές και εντός Ελλάδας περίπου 500.000. Δηλαδή, το 10% των φοιτητών μας είναι στο εξωτερικό, εξ αυτών οι 20.000, δηλαδή το 5% στην Κύπρο. Ακόμα και αν γυρίσουν όλοι αυτοί εδώ, το τελικό αποτέλεσμα είναι μικρό.
Ο Πρόεδρος με τη «Νέα Γροιλανδία» μπορεί να μας κάνει και ένα παράρτημα!
Να μη θυμηθούμε πόσοι και πού, ήδη από τη δεκαετία του 1970, σπούδαζαν. Να μην ξεχάσουμε ότι τη μακρινή εκείνη εποχή, δάσκαλοι, καθηγητές, γυμναστές και άλλοι έρχονταν από τις χώρες του τότε «παραδείσου» που έκλεισε το 1989, και ότι στη συνέχεια από τις πρώην... παραδείσιες χώρες ερχόταν γιατροί και νοσηλευτές.
Μετά φτιάξαμε για 80 γεννήσεις 80.000 θέσεις στην πανεπιστημιακή μας εκπαίδευση. Πληθωρίστηκαν όλα τα πτυχία -αρκεί να δούμε τι λένε οι αρμόδιοι σύλλογοι, π.χ. το Τεχνικό Επιμελητήριο λέει ότι έχουμε επταπλάσιους μηχανικούς από όσους χρειαζόμαστε, αποφοιτούν 3.500 δάσκαλοι και νηπιαγωγοί τον χρόνο για 400-500 θέσεις το πολύ. Φτάσαμε να απονέμουμε 10.000 μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών τον χρόνο. Φυσικά, αν καταλαβαίνεις ότι κάτι είναι πληθωρισμένο προσπαθείς να διακριθείς. Λογικό.
Απαντάμε σε αυτό; Όχι φυσικά. Με βάση την αρχή της προσφοράς και ζήτησης, επειδή η ζήτηση δεν θα αυξηθεί, η προσφορά μετά από μία αρχική αύξηση θα πέσει για να διατηρηθεί η τιμή.
Πέρασε και του Αγίου Βαλεντίνου! Ελπίζω όλες και όλοι να περάσατε καλά. Στην πολιτική και κομματική μας ισορροπία τα πράγματα δεν πάνε καλά. Πλήθος διαφορετικές θεωρητικές πρωτοβουλίες εμφανίζονται. Θα δούμε πόσες θα υλοποιηθούν φτάνοντας στις εκλογές. Φυσικά χωρίς πρόγραμμα και θέσεις, χωρίς πρωτοβουλίες διαλόγου δεν θα γίνει ποτέ τίποτα.
Μεγάλης σημασίας είναι η χρήση των εργαλείων και τεχνικών της λεγόμενης Τεχνητής Νοημοσύνης και των ψηφιακών μέσων για τη βελτίωση της ζωής μας και κεντρικά με την ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις που τους αφορούν.
Το θέλουν τα κόμματα; Αμφιβάλλω. Γιατί ιδιωτικά και δημόσια πετάμε το 50% σχεδόν των χρημάτων μας. Το κορυφαίο παράδειγμα: Έχουμε 2.000 πτυχία Ιατρικής τον χρόνο και 1.200 θέσεις ειδικότητας! Έτσι θα συνεχίσουμε μέχρι την τελική πτώση. Το όνειρο της κοινωνικής ανέλιξης μέσω του πτυχίου, του μεταπτυχιακού και του διδακτορικού κατέληξε εφιάλτης. Περαστικά μας.