Γράφει ο Γιώργος Β. Γκεσούλης
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Α. Πριν από μερικές ημέρες και μετά από ένα χρόνο από την εκδίκαση (που έλαβε χώρα στις 27.2.2025) ενώπιον της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου αίτησης του άρθρου 20Α του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (πιλοτική διαδικασία), λήφθηκε -κατά μη διαψευσμένες πληροφορίες της δημόσιας τηλεόρασης και δεκάδων άλλων ΜΜΕ- η απόφαση για την ερμηνεία του άρθρου 9 παρ. 2 του νόμου 3869/2010, όπως αυτό εφαρμόστηκε από τα Ειρηνοδικεία ανά την Επικράτεια και αναμένεται η δημοσίευση του κειμένου της, οπότε και θα ολοκληρωθεί η έκδοσή της.
Πρόκειται για πιλοτική δίκη, η οποία διεξήχθη βάσει δύο ερωτημάτων, όπως αυτά διατυπώθηκαν κυριαρχικά από την Τριμελή Επιτροπή του Αρείου Πάγου, με πρόεδρο την κυρία Ιωάννα Κλάπα-Χριστοδουλέα, τότε Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, με την Πράξη της 2/2024, η οποία έθεσε ενώπιον της Ολομέλειας το ερώτημα αν υφίσταται «νέο δυσχερές ερμηνευτικό νομικό ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος που έχει συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων», με την εξής διατύπωση:
"1. Αν η διάταξη της προς ερμηνεία υπ' αριθμ. 16/2012 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, όπως αυτή μεταρρυθμίσθηκε με τις υπ' αριθμ. 1072/2012 και 244/2019 αποφάσεις του ιδίου δικαστηρίου, που ορίζει ότι: "...Επιβάλλει στην αιτούσα την υποχρέωση να ικανοποιήσει το υπόλοιπο των απαιτήσεων της πιστώτριας, που θα απομείνει μετά τις πιο πάνω καταβολές επί 4ετία και τη διανομή του τιμήματος της εκποίησης του προαναφερομένου ακινήτου, με μηνιαίες δόσεις επί διάστημα 300 μηνών ύψους 481,66€ το μήνα. Η καταβολή των μηνιαίων αυτών δόσεων θα ξεκινήσει την 1η ημέρα του πρώτου μήνα τέσσερα χρόνια μετά την δημοσίευση της παρούσας απόφασης και θα γίνει εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με το κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά το χρόνο αποπληρωμής σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας...." είναι αρκούντως σαφής ή χρήζει ερμηνείας
2. Εις περίπτωση δε που χρήζει ερμηνείας, θα πρέπει να αποσαφηνισθεί αν: Το επιτόκιο που θεσπίζεται στο άρθρο 9 παρ. 2 του ν.3869/2010 πρέπει να υπολογίζεται από την έναρξη της ρυθμίσεως, στο σύνολο του οριζομένου κεφαλαίου οφειλής του δανειολήπτη και να υπολογίζονται οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις αποσβέσεως της συνολικής οφειλής εκ κεφαλαίου και τόκων για όλη τη διάρκεια της ρυθμίσεως ή το επιτόκιο αυτό θα υπολογίζεται αυτοτελώς δι' εκάστη των μηνιαίων δόσεων κατά τον μήνα της εξοφλήσεώς της. Στην τελευταία δε αυτή περίπτωση, θα πρέπει ωσαύτως να διευκρινισθεί αν το επιτόκιο αυτό θα υπολογίζεται για όλο τον χρόνο τον διαδραμόντα από της ενάρξεως της ρυθμίσεως έως εξοφλήσεως κάθε δόσης ή μόνο για τον μήνα καταβολής κάθε δόσης".
Β. Φτάσαμε, με βάση τα ως άνω, στη δίκη της 27ης Φεβρουαρίου 2025, στην οποία τα ζητήματα που τέθηκαν προς κρίση από το σύνολο των μελών του Ανώτατου Δικαστηρίου μας ήταν τα εξής:
1ο Εάν είναι αρκούντως σαφής ή χρήζει ερμηνείας η στερεότυπη διάταξη των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων για την ικανοποίηση υπολοίπου απαιτήσεων οφειλετών με μηνιαίες δόσεις συγκεκριμένου ύψους εντόκως, χωρίς ανατοκισμό.
2ο Σε καταφατική περίπτωση εάν το επιτόκιο που θεσπίζεται στο άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 πρέπει να υπολογίζεται από την έναρξη της ρυθμίσεως, στο σύνολο του οριζομένου κεφαλαίου οφειλής του δανειολήπτη και να υπολογίζονται οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις αποσβέσεως της συνολικής οφειλής εκ κεφαλαίου και τόκων για όλη τη διάρκεια της ρυθμίσεως ή το επιτόκιο αυτό θα υπολογίζεται αυτοτελώς δι' εκάστη των μηνιαίων δόσεων κατά τον μήνα της εξοφλήσεώς της.
3ο Εάν, στην τελευταία περίπτωση του αυτοτελούς υπολογισμού, το επιτόκιο θα υπολογίζεται για όλο τον χρόνο τον διαδραμόντα από της ενάρξεως της ρυθμίσεως έως εξοφλήσεως κάθε δόσης ή μόνο για τον μήνα καταβολής κάθε δόσης.
Γ. Κάθε ερώτημα αποτελούσε αναγκαίο στάδιο για να εξεταστεί το επόμενο, καθώς αν στο πρώτο δινόταν αρνητική απάντηση δεν θα εξεταζόταν τα άλλα δύο, ενώ αν αυτό συνέβαινε για το δεύτερο ερώτημα δεν θα εξεταζόταν το τρίτο.
Αντίστοιχα προς τα τρία ερωτήματα και ο «Νόμος Κατσέλη» προβλέπει τη δικαστική ρύθμιση των οφειλών προσώπων που κρίνονται ως «υπερχρεωμένα» σε τρία στάδια: επιβολή περιόδου χάριτος, «κούρεμα» οφειλής και ορισμός της αποπληρωμής ανώτατου ποσού με καθορισμό μηνιαίας δόσης - έντοκης χωρίς ανατοκισμό -. Η πιλοτική δίκη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αφορούσε το 3ο στάδιο των δικαστικών ρυθμίσεων, και ειδικότερα το ζήτημα της τοκοδοσίας της κάθε δόσης αποπληρωμής.
Δ. Η Πράξη 2/2024 είχε εκδοθεί στις 18.11.2024 και η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση στις 20.12.2024, ημέρα Παρασκευή, με κλήση της ίδιας της Προέδρου του Αρείου Πάγου με ημερομηνία 20.12.2024 και δικάσιμο ημέρα την 27η Φεβρουαρίου 2025.
Η προθεσμία για την άσκηση παρέμβασης στον Άρειο Πάγο ήταν 60 ημέρες, σύμφωνα με το άρθρο 568 ΚΠολΔ, με τελευταία ημέρα για την άσκησή της την 27η Δεκεμβρίου.
Όσοι, επομένως, επιθυμούσαν να παρέμβουν στην πιλοτική δίκη είχαν στη διάθεσή τους 3 ημέρες για να το πράξουν (23, 24 και 27 Δεκεμβρίου 2024), καθώς οι 21ης και 22η ήταν Σάββατο και Κυριακή και οι ημέρα των Χριστουγέννων και η επόμενή της αργίες.
Ασκήθηκε πρώτη η παρέμβαση του οφειλέτη Χ.Τ., υπέρ της αιτούσας, με αριθμό 76/2024 και στη συνέχεια και άλλες παρεμβάσεις, τόσο υπέρ όσο και κατά αυτής. Για να είναι νόμιμη η διαδικασία η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου έθεσε συντομότερη προθεσμία για την κοινοποίησή τους (π.χ. ασκήθηκε στις 27.12.2024 η παρέμβαση συστημικής τράπεζας με αρ. 77/2024 και προθεσμία κοινοποίησης 15 ημερών και στις 16.1.2025 παρέμβαση 2 servicers με αρ. 8/2025 και προθεσμία κοινοποίησης επίσης 15 ημερών).
Ε. Κατά την ακροαματική διαδικασία και δια των δικογράφων των διαδίκων (παρεμβάσεων και προτάσεων) υποστηρίχθηκαν τα εξής, εντελώς συνοπτικά και τηλεγραφικά:
- από την αιτούσα στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων (την οποία εκπροσώπησε η δικηγόρος Ιωαννίνων Όλγα Τσουμάνη) και τους παρεμβάντες υπέρ της (ένα φυσικό πρόσωπο – δανειολήπτης με εκκρεμή δίκη στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, τον οποίο εκπροσώπησε ο γράφων με την πολύτιμη συνδρομή της δικηγόρου Τριανταφυλλιάς Καρανάτσιου, δικηγορικοί σύλλογοι και ενώσεις εργαζομένων και καταναλωτών, με αυτή τη σειρά και διάφορους νομικούς παραστάτες) υποστηρίχθηκε η καταφατική απάντηση στο 1ο ζήτημα [ότι υφίσταται ανάγκη ερμηνείας] και στο δεύτερο σκέλος των 2ου και 3ου [ότι δεν υπολογίζονται οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις επί κεφαλαίου και τόκων για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης αλλά αυτοτελώς για τον κάθε μήνα καταβολής), ενώ
- από την καθής η αίτηση στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων και τους παρεμβάντες υπέρ της (οι συστημικές τράπεζες της Ελλάδας και τα funds – servicers, με μικτή σειρά) η αντίθετη απάντηση σε όλα, δηλαδή η αρνητική απάντηση στο 1ο ζήτημα και η καταφατική στο πρώτο σκέλος των 2ου και 3ου.
Τα βασικά επιχειρήματα των διάδικων πλευρών ήταν ποικίλα έχουν καταγραφεί στις παρεμβάσεις και τις προτάσεις τους, αναπτύχθηκαν δε στην ακροαματική διαδικασία, και συνοπτικά και επιγραμματικά ήταν τα εξής για την κάθε πλευρά.
ΣΤ. (Πλευρά των οφειλετών):
- ο διχασμός των εκατοντάδων αποφάσεων των Ειρηνοδικείων ως προς την ερμηνεία των προηγούμενων αποφάσεών τους περί υπαγωγής στο καθεστώς του ν. 3869/2010 αποδεικνύει την ύπαρξη δυσεπίλυτου προβλήματος που αφορά μεγάλο αριθμό προσώπων με ανάγκη ερμηνείας
- το άρθρο 9 του ν. 3869/2010 ορίζει με σαφήνεια ότι οι οφειλές ρυθμίζονται δικαστικώς, και όχι με νέα σύμβαση, δηλαδή ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΤΟΚΩΝ ΣΕ ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ,
- στα διατακτικά των δικαστικών αποφάσεων των Ειρηνοδικείων ορίζεται, με αντιγραφή της διάταξης του αρ. 9, ότι η δικαστικά καθορισμένη νέα οφειλή προσδιορίζεται με μηνιαίες δόσεις, οι οποίες είναι ΕΝΤΟΚΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟ, συνεπώς δεν υπολογίζονται οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις επί κεφαλαίου και τόκων για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης αλλά αυτοτελώς επί του κεφαλαίου και μόνο, ΚΑΘΩΣ ΑΥΤΟ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ,
- η αντίθετη ερμηνεία παραβιάζει το δεδικασμένο των πολυάριθμων δικαστικών αποφάσεων, την πρακτική των απαιτήσεων που ακολουθήθηκε έως την έλευση των «funds», το σύστημα της ρύθμισης και το γράμμα και το πνεύμα του Νόμου 3869/2010, που είναι να καθορίζεται ΑΝΩΤΑΤΟ ΟΡΙΟ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ,
- η αντίθετη ερμηνεία οδηγεί σε παράλογα αποτελέσματα, καθώς η δικαστικά καθορισμένη οφειλή διογκώνεται υπέρμετρα μέσα από την αναδρομική «ερμηνεία» δικαστικών αποφάσεων ρυθμίσεων οφειλών ως δήθεν «νέων τοκοχρεωλυτικών δανείων» με ημερομηνία «σύναψης» την έναρξη της ρυθμισμένης οφειλής, με αποτέλεσμα να καταλήγει σε ύψος οφειλών μεγαλύτερο ακόμη και από την αρχική οφειλή, πριν την υπαγωγή στη δικαστική ρύθμιση,
- αποτέλεσμα της αντίθετης ερμηνείας είναι η – στην πράξη - κατάργηση του Νόμου 3869/10, η βέβαιη έκπτωση των νοικοκυριών από τη ρύθμιση και η απώλεια εσόδων για τις τράπεζες και τα funds, που δεν θα μπορούσαν να εισπράξουν τις ρυθμισμένες οφειλές.
Ζ. (Πλευρά των δανειστών):
- δεν υφίσταται δυσεπίλυτο πρόβλημα ερμηνείας που να αφορά μεγάλο αριθμό προσώπων με ανάγκη επίλυσης σε πιλοτική δίκη, καθώς τόσο η διάταξη όσο και τα διατακτικά ήταν σαφή,
- το άρθρο 9 του ν. 3869/2010 ορίζει ότι οι οφειλές ρυθμίζονται με τον τρόπο που ισχύει στις κοινές δανειακές συμβάσεις επειδή αναφέρεται σε έντοκη αποπληρωμή, συνεπώς υπολογίζονται οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις επί κεφαλαίου και τόκων για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης, δηλ. με τον συνήθη ανατοκισμό των τραπεζικών συμβάσεων δανεισμού,
- η αντίθετη ερμηνεία δεν εφαρμόζεται στις κοινές δανειακές συμβάσεις και εφόσον επικρατήσει οδηγεί στην ύπαρξη δανείων με μικρό ύψος τόκων, επομένως σε «ηθικό κίνδυνο»,
- η αντίθετη ερμηνεία θα οδηγήσει τα “funds” σε ζημίες λόγω απώλειας αναμενόμενων κερδών από την είσπραξη οφειλών που έχουν υπολογίσει με την κοινή τραπεζική πρακτική, δηλαδή ως εάν την ημέρα της πρώτης δόσης έχει συναφθεί «τραπεζική σύμβαση δανεισμού».
Η. Η κάθε πλευρά εστίασε, όπως φαίνεται από τα ανωτέρω, σε διαφορετικά σημεία της υπόθεσης (κάτι φυσιολογικό στη δικαστηριακή πρακτική), με κοινό, όμως, νομικό επιχείρημα ότι το αληθές περιεχόμενο του άρθρου 9 του Νόμου 3869/2010 είναι μόνο το υποστηριζόμενο από τη «διάδικο μεριά μας» (έντοκη χωρίς ανατοκισμό επιβάρυνση εξαιτίας δικαστικής ρύθμισης και όχι νέας τραπεζικής σύμβασης για τους πληρωτές - συνήθης έντοκη τραπεζική επιβάρυνση, επειδή πρόκειται για νέα σύμβαση δανεισμού για τους λήπτες των πληρωμών).
Καθ’ υποφοράν απαντήθηκαν επιχειρήματα της δεύτερης πλευράς, όπως π.χ. ότι οι επικαλούμενες «ζημίες» των funds ήταν απλές λογιστικές καταγραφές χωρίς πιθανότητα είσπραξης, (όπως είχαν προγενέστερα ισχυριστεί κατά την πρώτη εξέταση υπόθεσης σε πιλοτική διαδικασία, στην οποία συμμετείχε ο γράφων), και ότι η «μοναδικότητα» του υπολογισμού των τόκων δεν έχει θέση στην εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, καθώς τα δικαστήρια έχουν την εκ του Συντάγματος ευχέρεια να ρυθμίσουν την αποπληρωμή οφειλών με κάθε νόμιμο τρόπο.
Θ. Η απόφαση αναμενόταν να εκδοθεί άμεσα, καθώς υπήρχε δικαστικό προηγούμενο, αυτό της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου 1/2023, η οποία αποφασίστηκε στις 9.2.2023 και δημοσιεύθηκε στις 16.2.2023 μετά από δίκη που διεξήχθη στις 26.1.2023 (ήτοι αποφασίστηκε μετά από 14 ημέρες και το κείμενό της δημοσιεύτηκε μετά από 21 ημέρες από τη δίκη).
Με εκείνη την απόφαση είχε κριθεί, υπέρ των funds-servicers, παρεμφερές ζήτημα, ήτοι αν «οι Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (Ε.Δ.Α.Δ.Π) έχουν την κατ' εξαίρεση νομιμοποίηση του άρθρου 2 παρ. 4 του Ν. 4354/2015, προς άσκηση κάθε ένδικου βοηθήματος και κάθε άλλης δικαστικής ενέργειας προς είσπραξη των υπό διαχείριση απαιτήσεων».
Ι. Οι μήνες, όμως, περνούσαν άπρακτοι, με αποτέλεσμα στο πέρας του δικαστικού έτους 2024-2025 (Ιούνιος 2025) να αποχωρήσουν αναγκαστικά λόγω συνταξιοδότησης πάνω από 20 μέλη της Σύνθεσης που εκδίκασε την υπόθεση και να αντικατασταθούν η Πρόεδρος και η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Με την έναρξη του νέου δικαστικού έτους 2025 – 2026, και απαντώντας στην εύλογη και κλιμακούμενη απορία μεγάλου τμήματος του Ελληνικού Λαού για την καθυστέρηση, το Γραφείο Τύπου του Αρείου Πάγου εξέδωσε στις 20 Οκτωβρίου 2025 Δελτίο Τύπου με το οποίο ενημέρωσε ότι «ο λόγος για τον οποίον δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί η διάσκεψη είναι ότι ο ορισθείς Εισηγητής Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου βρίσκεται σε αναρρωτική άδεια και για το λόγο αυτό, άλλωστε, δεν μετέχει στις συνεδριάσεις του Δ΄ Πολιτικού Τμήματος, στο οποίο προεδρεύει. Επαναλαμβάνουμε δε, ότι ο Εισηγητής δεν έχει παραδώσει την εισήγηση του επί της ανωτέρω υποθέσεως στους μετέχοντες στην Ολομέλεια δικαστικούς λειτουργούς.»
ΙΑ. Παρήλθαν επιπλέον 3 ακόμη μήνες, ώσπου δημοσιογραφικές πληροφορίες άρχισαν να δημοσιεύονται στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, περί του ότι επίκειται η διενέργεια της διάσκεψης και ότι ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης τάσσεται και αυτός υπέρ των ισχυρισμών της αιτούσας και των παρεμβάντων υπέρ αυτής.
Τελικώς στα τέλη Ιανουαρίου 2026 οι ίδιες πηγές προσδιόρισαν ως ημέρα της διάσκεψης την 5η Φεβρουαρίου 2026 ενώ ήδη από το μεσημέρι της ημέρας αυτής δημοσιεύτηκαν σε κάθε είδους μέσα ενημέρωσης – και δη στη δημόσια Τηλεόραση - πληροφορίες ότι η διάσκεψη κατέληξε σε απόφαση συγκλίνουσα με αυτήν της Εισαγγελέως και του Εισηγητή, με αριθμό 35 υπέρ και 12 κατά.
ΙΒ. Οι πανελλήνια διακινούμενες αυτές πληροφορίες δεν έχουν έως σήμερα διαψευστεί από το Γραφείο Τύπου του Αρείου Πάγου, και αν αποδειχθούν ακριβείς θα σημαίνουν ότι: ψήφισαν εντέλει 47 μέλη της Πλήρους Σύνθεσης και επικράτησε η καταφατική απάντηση στο 1ο ζήτημα και στα δεύτερα σκέλη των 2ου και 3ου.
Συνάγεται επομένως βάσιμα ότι έχει επικρατήσει η πρώτη ερμηνεία του Νόμου 3869/2010 και του διατακτικού των δικαστικών αποφάσεων, αν και θα πρέπει να αναμένουμε το κείμενο της απόφασης για να μελετηθεί η ακριβής διατύπωση και το πλήρες περιεχόμενο της δικαστικής κρίσης.
Αυτή η αναμονή θα πρέπει να τηρηθεί από κάθε πλευρά ευλαβικά, αν και φαίνεται ότι αρκετοί έχουν μπει στον πειρασμό να επιτεθούν στην διαφαινόμενη πλειοψηφία (ματαιοπονώντας βεβαίως). Πρόκειται για την ιερή στιγμή της διατύπωσης της δικαστικής κρίσης, την οποία δεν πρέπει να διασαλεύουν έντονες και θορυβώδεις δηλώσεις, αναρτήσεις και δημοσιεύματα περί των συνεπειών της.
ΙΓ. Σε κάθε περίπτωση, και με βάση τα όσα έχουν ήδη δημοσιευτεί μπορούν να ειπωθούν τα εξής, ως προς την αναμενόμενη εμβέλεια της απόφασης που θα εκδοθεί, δημοσιευθεί και καθαρογραφεί τις επόμενες ημέρες.
1. Η δίκη επί της οποίας λήφθηκε και θα δημοσιευτεί η απόφαση της Ολομέλειας ήταν ΠΙΛΟΤΙΚΗ και επί συγκεκριμένου ΝΟΜΙΚΟΥ ζητήματος. Η απόφαση, επομένως, θα εκδοθεί με βάση το άρθρο 20Α του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με αποτέλεσμα το κείμενό της και το διατακτικό της να απαντά υποχρεωτικώς στο ερώτημα που έθεσε η Πράξη 2/2024. Δηλαδή ο Άρειος Πάγος έκρινε στις 5.2.2026 επιλύοντας ένα δυσχερές ερμηνευτικό νομικό ζήτημα, το οποίο μπορεί λεκτικά να αναδιατυπώσει και διασαφηνίσει, όχι όμως να μεταβάλλει ή να αλλάξει.
2. Η δικαστική κρίση και το διατακτικό δύναται να έχει μόνο παραλλαγές σε σχέση με τη διατύπωση του πιλοτικού ερωτήματος, όμως επειδή μόνο το συγκεκριμένο ερμηνευτικό ζήτημα κλήθηκε να επιλύσει η Ολομέλεια – αυτό που σχηματικά ονομάστηκε «υπολογισμός των τόκων επί της δόσης ή επί του κεφαλαίου» - και όχι κάποιο άλλο, αν και δύναται να το αναδιατυπώσει λεκτικά), η απόφαση έχει κρίνει επί αυτού του νομικού ζητήματος και όχι για άλλο.
3. Η κρίση θα αφορά εάν το επιτόκιο που θεσπίζεται στο άρθρο 9 παρ. 2 του ν.3869/2010 (Νόμος Κατσέλη) πρέπει να υπολογίζεται από την έναρξη της ρυθμίσεως, στο σύνολο του οριζομένου κεφαλαίου οφειλής του δανειολήπτη και να υπολογίζονται οι τοκοχρεωλυτικές δόσεις αποσβέσεως της συνολικής οφειλής εκ κεφαλαίου και τόκων για όλη τη διάρκεια της ρυθμίσεως ή το επιτόκιο αυτό θα υπολογίζεται αυτοτελώς δι' εκάστη των μηνιαίων δόσεων κατά τον μήνα της εξοφλήσεώς της. Στην τελευταία δε αυτή περίπτωση αν το επιτόκιο αυτό θα υπολογίζεται για όλο τον χρόνο τον διαδραμόντα από της ενάρξεως της ρυθμίσεως έως εξοφλήσεως κάθε δόσης ή μόνο για τον μήνα καταβολής κάθε δόσης.
4. Εφόσον η δικαστική κρίση είναι η ανακοινωθείσα από τη Δημόσια Τηλεόραση και τα λοιπά ΜΜΕ, τότε όσοι έχουν πετύχει με δικαστική απόφαση την εφαρμογή του Νόμου Κατσέλη και τη ρύθμιση της οφειλής τους με συγκεκριμένο ανώτατο όριο και μηνιαία δόση, θα επηρεαστούν άμεσα από την απόφαση που θα δημοσιευτεί σε λίγες ημέρες. Ελπίζω με άμεση ενεργοποίηση από το Υπουργείο Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδας «πλατφόρμας ενημέρωσης», όπου θα καταγράφεται επίσημα, με απλή εισαγωγή των δεδομένων της ρύθμισης, η κάθε οφειλή. Οι υπόλοιποι θα αναμένουν το κείμενο και το σκεπτικό της.
5. Τέλος, με βάση τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να θεωρείται εύλογη η κατάπτωση εγγυήσεων του «Προγράμματος Ηρακλής», επί αξιώσεων που ήταν εξ’ υπαρχής μη σύννομες, καθόσον οι εγγυήσεις αυτές καλύπτουν μόνο νόμιμες αξιώσεις των τιτλούχων. Κατά την προσωπική μου άποψη, και με βάση την απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-284/16 Achmea, οι κάτοχοι των αξιώσεων που απορρίφθηκαν από την ελληνική έννομη τάξη ως μη σύννομες θα πρέπει να στραφούν κατά του Ελληνικού Δημοσίου στα ίδια τα εθνικά μας δικαστήρια, για την κατάπτωση κάθε είδους εγγυήσεων που σχετίζονται με αυτές. Και, αν δεν δικαιωθούν, στα ευρωπαϊκά δικαστικά όργανα.
Μέχρι τότε όμως ας δείξουμε όλες και όλοι ελάχιστη ακόμη υπομονή.