Θεσσαλονίκη: Τετράποδες ιστορίες υιοθεσίας από την Ελλάδα στο εξωτερικό

Δεύτερη ευκαιρία για τα αδέσποτα που από τον δρόμο πλέον βρίσκονται σε κάποιο σπίτι

Ο Smoky, ο Maron, και ο Μάρκος έχουν τρεις διαφορετικές ιστορίες με κοινό παρονομαστή τη δεύτερη ευκαιρία. Ο Smoky πέρασε από την απόλυτη ανασφάλεια, με τον ιδιοκτήτη του να έχει κάψει επανειλημμένα το σπίτι του πριν εισαχθεί για νοσηλεία, στη φροντίδα και τελικά σε ένα νέο σπίτι στη Γερμανία. Ο Marron, σήμερα 17 ετών, γκέκας που βρέθηκε τραυματισμένος στην Καστανιά Χαλκηδόνας, ζει πλέον στο εξωτερικό με ειδικό καρότσι για να μην καταπονείται και ακολουθεί συχνές συνεδρίες υδροθεραπείας. Τέλος, ο Μάρκος, το «γκεκάκι» που βρέθηκε με εγκαύματα και εγκαταλελειμμένος στη φωτιά της Πάτρας από διασώστη που τον έφερε μαζί του στη Θεσσαλονίκη, πρόσφατα βρήκε μόνιμη οικογένεια.

Ακολούθως, η Marega, αρχικά μία πολύ άγρια γάτα, ήταν ένα από τα ζώα μιας νεαρής ιδιοκτήτριας στην Αθήνα που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, αφήνοντάς τη στους φίλους της στη Θεσσαλονίκη. Η Ζέτα, που εγκαταλείφθηκε μέσα στο κλουβί της σε στάση λεωφορείων στους Αμπελόκηπους, αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση της σκληρότητας που μπορούν να βιώσουν τα κατοικίδια. Ο Dior, ένας Θεσσαλονικιός γάτος που υιοθετήθηκε στη Γαλλία, κοιμάται πλέον δίπλα στο λυκόσκυλο της οικογένειάς του, αποδεικνύοντας πως οι φιλικοί δεσμοί μπορούν να αναπτυχθούν ακόμη και ανάμεσα στους πιο διαφορετικούς χαρακτήρες.

Έξι αδέσποτα, έξι διαδρομές από την εγκατάλειψη προς τη φροντίδα και την αξιοπρέπεια. Παραδείγματα μέσα στα εκατοντάδες που βοηθήθηκαν και στα χιλιάδες ακόμα που αναμένουν μία ανάλογη τύχη, μία όμορφη δεύτερη ευκαιρία, πολλές φορές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Εκατοντάδες ζωάκια βρήκαν νέα ζωή

Η διαχείριση των αδέσποτων ζώων στον Δήμο Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα σύνθετο ζήτημα που ισορροπεί ανάμεσα στη νομοθεσία, την κοινωνική ευαισθησία και τις πραγματικές δυνατότητες των δομών. Στους πρώτους 20 μήνες της σημερινής διοίκησης τα στοιχεία δείχνουν πως έχουν προωθηθεί για υιοθεσία 130 ζώα, με τον μέχρι σήμερα αριθμό των υιοθεσιών να ξεπερνά τις 200.

Όπως αναφέρει στη «ΜτΚ» ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος, Αστικού Πρασίνου και Αστικής Πανίδας, Βασίλης Διαμαντάκης, μόνο μέσα στο 2025, οι υιοθεσίες αδέσποτων ζώων ανήρθαν περίπου στις 48, εκ των οποίων υιοθετήθηκαν περίπου 30 σκύλοι και 18 γάτες. Τα ζώα προέρχονται συνήθως από τον δρόμο, όπου περισυλλέγονται. Πολλά εντοπίζονται από πολίτες, ενώ αρκετά προκύπτουν από εισαγγελικές εντολές σε βάρος των ιδιοκτητών που τα κακομεταχειρίζονται.

«Τα μικρόσωμα ζώα έχουν μεγαλύτερη ζήτηση στην Ελλάδα. Αντίθετα, τα μεσαίου και μεγάλου μεγέθους ή τα πιο ηλικιωμένα, συχνά παραμένουν εκτός υιοθεσίας και επανεντάσσονται στο φυσικό τους περιβάλλον, με φροντίδα από εθελοντές. Πολλά ωστόσο από αυτά, προωθούνται για υιοθεσία σε χώρες το εξωτερικού. Στο Δήμο διαθέτουμε πενταμελή επιτροπή παρακολούθησης αδέσποτων, όπως ορίζει η νομοθεσία. Από εκεί τα ζώα υιοθετούνται από φιλοζωικά σωματεία στην πόλη και στη συνέχεια προωθούνται για υιοθεσία σε ιδιώτες ακόμη και σε άλλες χώρες», υποστηρίζει ο αντιδήμαρχος.

Αυστηρό το πλαίσιο

Οι δύο φορείς με τους οποίους συνεργάζεται στις περισσότερες περιπτώσεις ο Δήμος Θεσσαλονίκης είναι το «Καταφύγιο Ζώων» και ο «Αδέσποτος Πλανήτης». Η Βάσω Χατζημανώλη, υπεύθυνη στο «Καταφύγιο Ζώων», του πιο παλιού καταφυγίου στην πόλη, δηλώνει στη «ΜτΚ» πως η διαχείριση και η υιοθεσία των αδέσποτων, είναι μία διαδικασία η οποία εκτός από χρονοβόρα, απαιτεί και μεγάλη εμπειρία. Οι υποψήφιοι κηδεμόνες υπογράφουν συμβόλαιο που προβλέπει επιστροφή του ζώου στο σωματείο σε περίπτωση προβλήματος, αφού περάσουν επιτυχώς την «εξέταση», στην οποία υποβάλλονται μέσω ειδικού ερωτηματολογίου για να διαπιστωθεί η καταλληλότητά τους. Για το διάστημα των πρώτων 2-3 μηνών υπογράφεται μία σύμβαση φιλοξενίας και αν όλα βαίνουν καλώς, προχωρά η υιοθεσία. Μόνο μέσα στο 2025, το καταφύγιο έχει βρει σπίτι σε περίπου 70 ζώα, σε έναν συνολικό πληθυσμό 130 με 150. «Είμαστε πολύ δύσκολοι στις υιοθεσίες. Δεν θέλουμε να δίνουμε τα ζώα όπου να ’ναι», τονίζει η κ. Χατζημανώλη. Πολλές φορές οι άνθρωποι των σωματείων έχουν να αντιμετωπίσουν σκληρές ασθένειες που φέρουν μαζί τους τα αδέσποτα, όπως το «σκουλήκι της καρδιάς» που επηρεάζει τα σκυλιά, λοιμώδη νοσήματα, βαριά τραυματισμένα ή κακοποιημένα ζώα. Όλα τους μετά την έλευσή τους στο «Καταφύγιο», στειρώνονται, τσιπάρονται, εμβολιάζονται και υποβάλλονται σε πλήρεις εξετάσεις εντός δύο ημερών από την έναρξη της φιλοξενίας τους.

Προτιμητέα η Γερμανία λόγω σωστής κουλτούρας

Από τη στιγμή που τους γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις και είναι υγιή, τα ζωάκια είναι διαθέσιμα για υιοθεσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αναφορικά με τη δεύτερη περίπτωση, οι περισσότερες υιοθεσίες γίνονται στη Γερμανία, όπου καθοριστικό ρόλο παίζει η γερμανική ομάδα «Ελληνικές Πατούσες», η οποία δραστηριοποιείται εδώ και 25 χρόνια σε διάφορες πόλεις της χώρας και συνεργάζεται αποκλειστικά με το «Καταφύγιο». Τα μέλη της επισκέπτονται την Ελλάδα κάθε δύο με τρεις μήνες, προσφέρουν τροφές και υλικοτεχνική υποστήριξη και διενεργούν αυστηρούς ελέγχους πριν και μετά την υιοθεσία.

Η Γερμανία, όπως τονίζει η κ. Χατζημανώλη, προτιμάται έναντι της Ελλάδας σε πολλές περιπτώσεις καθώς η κουλτούρα της χώρας αναφορικά με τα κατοικίδια είναι πολύ διαφορετική, ενώ οι ποινές για εγκατάλειψη κατοικίδιου είναι αυστηρές. Παράλληλα, οι Γερμανοί δεν έχουν ιδιαίτερες προτιμήσεις αναφορικά με τη ράτσα των σκύλων ενώ στην Ελλάδα το ενδιαφέρον μονοπωλούν τα σέτερ για τους κυνηγούς.

«Ο Γερμανός σκέφτεται είμαι 65 ετών, δεν θα πάρω κουτάβι, θα πάρω έναν σκύλο 8-10 ετών για συντροφιά. Εδώ θέλουν όλοι μικρά τα οποία ειδικά αν προορίζονται για ηλικιωμένο, είναι και επικίνδυνα να προξενήσουν ατύχημα. Αν αυτός φύγει από τη ζωή πρώτος, το ζωάκι θα βρεθεί ξανά στο δρόμο», αναφέρει και προσθέτει πως σκοπός είναι τα σκυλιά και οι γάτες που εντοπίζονται και βρίσκουν μία νέα οικογένεια, να ζουν καλύτερα απ’ ότι πριν.

Σήμερα ο Smoky, ο Maron και ο Μάρκος, ζουν μία διαφορετική καθημερινότητα. Από την εγκατάλειψη, σε σπίτια με θέρμανση, βόλτες, καρότσια αποκατάστασης και ανθρώπους που επιλέγουν συνειδητά να υιοθετήσουν έναν ηλικιωμένο, «ατίθασο» αλλά βαθιά ευγνώμονα ελληνικό σκύλο. Από την άλλη, ο Dior, η Marega και η Ζέτα, κουρνιάζουν μάλλον σε κάποιο ζεστό χαλάκι στα νέα τους σπίτια, τρίβοντας χαρούμενα τις ουρές τους στα πόδια των νέων κηδεμόνων τους.

*Δημοσιεύτηκε στη "ΜτΚ" στις 8/3/2026

Loader
ESPA