Την περασμένη εβδομάδα η οργανωτική επιτροπή δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ ανακοίνωσε ότι συμπλήρωσε τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών (περισσότερες από 23.000) τις οποίες θα καταθέσει στο δήμο Θεσσαλονίκης προκειμένου να ξεκινήσει η εκ του νόμου προβλεπόμενη διαδικασία για τη διενέργεια του δημοψηφίσματος. Εφόσον δεν υπάρξουν προβλήματα στην πορεία από τον έλεγχο των υπογραφών, ο δήμος θα πρέπει να προχωρήσει στην προκήρυξη του δημοψηφίσματος. Αυτό θα είναι κάτι πρωτόγνωρο για τη Θεσσαλονίκη, αλλά και για την Ελλάδα γενικότερα καθώς θα είναι η πρώτη φορά που θα γίνει τοπικό δημοψήφισμα. Και λέω, η πρώτη φορά, γιατί εκείνο του 2014 που είχε γίνει για το νερό, περισσότερο με πολιτικό ακτιβισμό έμοιαζε, παρά με δημοψήφισμα, καθώς οι πολίτες “ψήφιζαν” σε υπαίθριους χώρους, εκτός των εκλογικών τμημάτων, χωρίς παραβάν κ.ο.κ.
Όπως κάθε τι για το οποίο στήνονται κάλπες, έτσι και στο δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ, είναι σημαντικό να γίνει εκτενής, ουσιαστικός και προπάντων, ειλικρινής διάλογος προκειμένου οι πολίτες να προσέλθουν στο παραβάν, πλήρως και ορθά ενημερωμένοι. Το αναφέρω αυτό με αφορμή χθεσινή ανάρτηση του εκπροσώπου της δημοτικής παράταξης “Η Πόλη Ανάποδα”, Νίκου Νικήσιανη, σχετικά με το θέμα. Μεταφέρω επί λέξει: “Οι δύο ανακοινώσεις του Υπερταμείου και του προέδρου της ΔΕΘ, μέσα από την ασάφειά τους, είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικές: το "νέο" σχέδιο ανάπλασης θα διαφέρει από το παλιό μόνο ως προς την αφαίρεση του Επιχειρηματικού Κέντρου. Κατά τα άλλα, θα έχουμε τρία εκθεσιακά κτίρια (κι ένα συνεδριακό, το άσχημο Βελλίδειο), με την ίδια έκταση με αυτή που είχε συμφωνηθεί πέρσι. Οι δε 'αδόμητοι χώροι', μόνο πάρκο δεν θα είναι: θα είναι χώροι εκδηλώσεων, περιοδικών εκθέσεων και υπαίθριου πάρκινγκ”.
Μέσα σε λίγες σειρές υπάρχουν τρεις ανακρίβειες. Κατ' αρχάς, από το αρχικό σχέδιο δεν αφαιρέθηκε μόνο το επιχειρηματικό κέντρο, αφαιρέθηκε και το ξενοδοχείο το οποίο καταλάμβανε και τον περισσότερο χώρο. Κατά δεύτερο, σύμφωνα με τα νέα σχέδια του Υπερταμείου οι εκθεσιακοί χώροι δεν θα είναι τρεις, θα είναι ένας, με επιφάνεια 30.000 έως 40.000 τ.μ. Ασκούνται πιέσεις, από κάποιες πλευρές οι χώροι να γίνουν δύο των 20.000 τ.μ., αλλά κάτι τέτοιο επισήμως δεν υπάρχει. Τρίτη ανακρίβεια, στους αδόμητους χώρους δεν πρόκειται να γίνει κανένα πάρκινγκ, οι χώροι στάθμευσης θα είναι υπόγειοι και θα είναι 660 θέσεων (από περίπου 2.500 που προβλεπόταν στο αρχικό σχέδιο).
Είναι σημαντικό, ο δημόσιος διάλογος που ξεκινά για το θέμα αυτό, με αφορμή το δημοψήφισμα, να γίνει στη βάση πραγματικών στοιχείων και όχι πλασάροντας ο καθένας ό,τι τον βολεύει προκειμένου να εκμαιεύσει την ψήφο των πολιτών. Διότι, τέτοιου είδους πρακτικές εγείρουν και το ερώτημα “σε ποια βάση, άραγε, έγινε η συλλογή των υπογραφών;” καθώς, όπως είναι γνωστό, οι 16.000 από τις 23.000 υπογραφές είχαν συγκεντρωθεί όσο ακόμη υπήρχε στο τραπέζι το αρχικό σχέδιο με το ξενοδοχείο και το επιχειρηματικό κέντρο και με πάρκο 60 στρεμμάτων.
Όμως, ο Νικήσιανης αναφέρει παρακάτω και το εξής: “Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε όλοι και όλες ότι ΔΕΘ και πάρκο δεν χωράνε στο ίδιο οικόπεδο. Η νέα εγκατάσταση στη Σίνδο είναι η μόνη συνθήκη που εξασφαλίζει την προοπτική του Πάρκου και της ΔΕΘ - εκτός βέβαια αν σκοπεύει κάποιος να κλείσει ουσιαστικά τη ΔΕΘ. Το δίλημμα Σίνδος ή κέντρο, είναι το ίδιο με το δίλημμα Πάρκο ή όχι. Και αυτό το δίλημμα θα απαντηθεί στο δημοψήφισμα”.
Εδώ θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του. Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα και αυτό θα έπρεπε να είναι το ερώτημα στο δημοψήφισμα. Άλλωστε, στη βάση αυτού του ξεκάθαρου ερωτήματος συγκροτήθηκε αρχικά και η οργανωτική επιτροπή του δημοψηφίσματος. Όμως, το ερώτημα που προτείνεται μέσω των υπογραφών δεν έχει καμία σχέση με το ανωτέρω. Η πρόταση που τίθεται προς έγκριση στο δημοψήφισμα αναφέρει ότι όλες οι εκθέσεις θα γίνονται στο σημερινό χώρο, σε υπάρχοντα κτίρια που θεωρούνται διατηρητέα και μόνο δύο θα πάνε στη Σίνδο. Και διερωτώμαι: συμμερίζεται αυτές τις απόψεις (και τις ανακρίβειες) η οργανωτική επιτροπή του δημοψηφίσματος;
