Ο... δικός μας Μάριο Μπανούσι είναι ο νικητής του Αργυρού Λέοντα του 54ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου ενώ Χρυσός Λέοντας απονεμήθηκε στην σκηνοθέτιδα Έμμα Ντάντε για το σύνολο του έργου της. Οι βραβεύσεις έγιναν κατόπιν εισήγησης του προέδρου της Επιτροπής Σκηνοθετών της Μπιενάλε της Βενετίας, Γουίλεμ Νταφόε.
Ο μόλις 27 ετών Μάριο Μπανούσι έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το 2023 με την παράσταση «Goodbye, Lindita» η οποία μάλιστα εξυμνήθηκε και από τον Guardian και στη συνέχεια αποθεώθηκε στο Φεστιβάλ της Αβινιόν αλλά και στη Νέα Υόρκη στο Under the Radar Festival για την παρουσίαση της παράστασης ΜΑΜI. Το μόνο σίγουρο είναι πως το 2026 ξεκινάει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τον 27χρονο Έλληνα σκηνοθέτη Αλβανικής καταγωγής.
Όπως είχε αφηγηθεί σε συνέντευξή του στη «ΜτΚ» το 2024, γαλουχήθηκε και διαμορφώθηκε στα ερασιτεχνικά θέατρα της πρωτεύουσας, μέσα από τις μικρές σχολικές και δημοτικές θεατρικές ομάδες που συμμετείχε από παιδί. Δεν σκέφτηκε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο, παρά μόνο στα 18 του. Έμαθε κάπως τυχαία για τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, έδωσε εξετάσεις, πέρασε, και αποφοίτησε δύο χρόνια αργότερα.
Ο Μάριο Μπανούσι αντλεί την έμπνευσή του από την καθημερινότητα και την ίδια τη ζωή. «Με εμπνέει πρώτα απ’ όλα ο άνθρωπος. Μου αρέσει να περπατάω και να παρατηρώ τον κόσμο, να δω πώς κινείται και πώς φέρεται». Του αρέσει ο χορός, η ζωγραφική και ο κινηματογράφος, ίσως γιατί όλα έχουν ως κοινό παρονομαστή την αισθητική.
Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξή του εδώ:
Η τελετή απονομής των βραβείων θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια του 54ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου, από τις 7 έως τις 21 Ιουνίου στην έδρα της La Biennale, στο Ca’ Giustinian, στη Βενετία.
Το σκεπτικό της βράβευσης
Στο σκεπτικό της επιτροπής αναφέρεται: «Με την σχεδόν αυτοβιογραφική του αφήγηση, που εκτείνεται σε εμπειρίες πένθους, θρήνου, απουσίας και οικογενειακών παραδόσεων, ο Μάριο Μπανούσι αποκαλύπτεται μέσα από την ποιητική, ελλειπτική του γλώσσα, φτιαγμένη περισσότερο από σιωπές παρά από λέξεις, ωστόσο βαθιά υπαινικτική και οδυνηρά επικοινωνιακή.
Η μνήμη, οι ήχοι της καθημερινότητας και τα μικρά πράγματα της ζωής αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους γύρω από τους οποίους τελούνται οικείες αλλά ταυτόχρονα συλλογικές, καθολικές τελετουργίες. Αναμνήσεις, όνειρα, συνύπαρξη και απώλεια ξεδιπλώνονται μέσα από ακολουθίες φαινομενικά απλών πράξεων που – αντίθετα – ανάμεσα στον ριζικό ρεαλισμό και τις προοπτικές πτήσεις προς αφηρημένες διαστάσεις, ανοίγονται σε συμβολικά ταξίδια στα αρχέτυπα του ανθρώπινου.
Το θέατρο του Μπανούσι, τόσο άμεσα οικείο και βαθιά ριζωμένο στη βαλκανική κουλτούρα, γνωρίζει επίσης πώς να είναι ευφυώς πολιτικό, ένα αιχμηρό πλήγμα στις αντιφάσεις της εποχής μας».
Ποιος είναι ο Μάριο Μπανούσι
Γεννημένος το 1998, ο Μάριο Μπανούσι μεγάλωσε στην Αλβανία έως την ηλικία των έξι ετών, προτού επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου και γεννήθηκε. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το έργο Ragada, το οποίο δημιουργήθηκε και παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, που παρακολούθησε την τελευταία ημέρα των παραστάσεων, τον κάλεσε στη συνέχεια να συνεργαστούν.
Από αυτή τη συνεργασία προέκυψε το επόμενο έργο του, Goodbye, Lindita. Αν και είχε προγραμματιστεί να παρουσιαστεί για τρεις εβδομάδες, παίχτηκε στο Εθνικό Θέατρο επί τρία χρόνια, γνωρίζοντας μεγάλη απήχηση από κοινό και κριτικούς, πριν περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο. Η τριλογία ολοκληρώθηκε με το Taverna Miresia, που αποθεώθηκε στα σημαντικότερα φεστιβάλ διεθνώς,.
Στο 54ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου, ο Μάριο Μπανούσι θα παρουσιάσει για πρώτη φορά ολόκληρη την τριλογία, με τον τίτλο Romance Familiare. Όπως δήλωσε ο ίδιος στους New York Times: «Θέλω να δημιουργώ ένα θέατρο που οι άνθρωποι να το αισθάνονται, όχι ένα θέατρο που να το κατανοούν. Θέλω να φανταστείτε τις δικές σας ιστορίες, να δείτε τη δική σας ζωή και έπειτα να ζήσετε μαζί με αυτό».
H αντίδρασή του στην βράβευση
Με ένα μήνυμα στο instagram ο σκηνοθέτης δηλώνει την τιμή που νιώθει να μπαίνει το όνομά του σε μια λίστα με ονόματα όπως ο Κουροσάβα, ο Φελίνι, ο Γκουαντανίνιο και άλλοι. και τονίζει πως είναι περήφανος που είναι ο νεότερος άνθρωπος στην ιστορία που λαμβάνει τον Αργυρό Λέοντα
Αναλυτικά το μήνυμά του:
Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι, κοιτάζοντας τη λίστα των ανθρώπων που έχουν τιμηθεί με τον Αργυρό Λέοντα - Fellini, Liddell, Kurosawa, Bianchi, Guadagnino κ.ά. - βλέπω τώρα και το δικό μου όνομα σε αυτή τη λίστα…
Αυτό το βραβείο θα μου θυμίζει ότι οι γονείς μου περπάτησαν και μετανάστευσαν αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον, φτωχοί, χωρίς να ξέρουν πού θα καταλήξουν, καθοδηγούμενοι μόνο από την ελπίδα.
Θα μου θυμίζει εμένα στο σχολείο, να ονειρεύομαι τη ζωή που ζω σήμερα, ενώ πολλοί δάσκαλοι μου έλεγαν ότι θα αποτύχω.
Θα μου θυμίζει από πού προέρχομαι και το φτωχικό μου σπιτάκι στην Αλβανία, γεμάτο αγάπη.
Θα μου θυμίζει ότι υπάρχει λόγος που δημιουργώ.
Θα μου θυμίζει τους ανθρώπους που αγαπούν τη δουλειά μου, αλλά και εκείνους που τη μισούν, γιατί είναι αδύνατο να ευχαριστήσεις τους πάντες (ευτυχώς).
Τώρα, εκτός από τη γάτα μου, που την αγαπώ απεριόριστα, θα έχω κι ένα ακόμη μικρό λιοντάρι που θα μου θυμίζει πολλά πράγματα.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα μηνύματά σας και για την αγάπη που δείχνετε στη δουλειά μου. Μου δίνει δύναμη να συνεχίζω.
Ευχαριστώ όλους όσους έχω συνεργαστεί μέχρι τώρα, που με αποδέχονται και βοηθούν να γίνονται πραγματικότητα ακόμη και οι πιο άγριες ιδέες μου.
Ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σας το επόμενο έργο μου (και πολλά ακόμη).
Το δημιουργώ με τη μεγαλύτερη έμπνευση που έχω νιώσει ποτέ… θα είναι τόσο κόκκινο όσο το χαλί στη Βενετία.
Ευχαριστώ, Μπιενάλε της Βενετίας!!!!
Είμαι επίσης περήφανος που μπορώ να πω ότι είμαι ο νεότερος άνθρωπος στην ιστορία που λαμβάνει τον Αργυρό Λέοντα!
Ιούνιο η τελετή
Μαμάααα, Μπαμπάααα, βραβεύτηκα με τον αργυρό λεοντααααα! Ααααααααα!
