Γράφει ο Χάρης Τσιόκας
Πολιτικό στέλεχος, πρώην βουλευτής
Στις μέρες μας, ενώ η κοινωνία και η χώρα αντιμετωπίζουν συσσωρευμένα και οξυμένα προβλήματα, αποτέλεσμα μεροληπτικών και άνευ όρων επιζήμιων πολιτικών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ένα τμήμα πολιτικολογούντων της αντιπολίτευσης αναλώνεται σε κοινωνικά αδιάφορες διμέτωπες αντιπαραθέσεις. Η κοινωνία όμως αξιολογεί τα κόμματα για λύσεις στις σημερινές ανάγκες.
Το δίδαγμα του Ανδρέα Παπανδρέου: Σαφής στόχος και προοδευτική πλειοψηφία.
Γίνεται έτσι επίκαιρη, όσο ποτέ, η ιστορική υπενθύμιση της συμβουλής του Ανδρέα Παπανδρέου: «Ο αγώνας είναι μονομέτωπος και αφορά την αλλαγή πολιτικής -όχι απλώς την εναλλαγή προσώπων…».
Η πολιτική σύγκρουση οφείλει να έχει σαφή στόχο και προσανατολισμό: Την ανατροπή των κυβερνητικών πολιτικών που αναπαράγουν ανισότητες, κοινωνική ανασφάλεια, δημοκρατικό έλλειμμα και περιθωριοποιούν τη χώρα.
Και όλα αυτά σε μία περίοδο με σύγχρονες διαιρετικές τομές που ζητούν επεξεργασίες από όλες τις «φυλές» του προοδευτικού χώρου. Με σαφή την κοινωνικοπολιτική συμμαχία που έχει λόγους να στηρίξει άλλο μοντέλο διακυβέρνησης.
Υπενθυμίζω την επικαιρότητα των κατευθύνσεων που μας έδωσε την περίοδο της δίωξης του ο Α. Παπανδρέου σε συνάντηση που είχαμε μαζί του ως εκπρόσωποι της Γραμματείας του τότε οργανωτικού γραφείου του κινήματος: «Ο ανταγωνισμός και η συνάντηση με τις προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να αφορά τη συμβολή στην διαμόρφωση προοδευτικής πλειοψηφίας...». Και αυτό έγινε πράξη στις δημοτικές τότε εκλογές με οφέλη στις τοπικές κοινωνίες.
Σήμερα, όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις οι αγωνίες ρόλων προσπερνούν τον βασικό κοινωνικό αντίπαλο που είναι οι πολιτικές της ΝΔ.
Επιλέγεται ο «διμέτωπος» περιχαράκωσης για το ποιος θα είναι δευτεροτρίτος, ενώ το κοινωνικά ζητούμενο είναι η άμιλλα προτάσεων για να διαμορφωθεί ο χώρος μιας προοδευτικής κοινωνικοπολιτικής ανασύνθεσης με πλειοψηφία διακυβέρνησης
Δυστυχώς, οι πολυμέτωπες αντιπαραθέσεις απογοητεύουν την κοινωνία και την οδηγούν σε αποχή.
Τα αυτοπροσδιοριζόμενα προοδευτικά κόμματα πρέπει να δίνουν κίνητρο συμμετοχής και ελπίδας στους πολίτες που απέχουν, γιατί εάν η αποχή μετατραπεί σε ψήφο, αλλάζουν και τα σενάρια της διακυβέρνησης. Χωρίς άλλοθι κυβερνήσεων ειδικού σκοπού ή μεταβατικών που εμπλέκουν την ΝΔ.
Ζητούμενο καθίσταται η ανασύνθεση των δυνάμεων του Σοσιαλισμού, της Αριστεράς και της Οικολογίας σε τροχιά συγκρότησης μιας εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης, με σύγχρονη κοινωνική και γεωγραφική αντιστοίχιση και με συμβολή όλων των «φυλών».
Δεν είναι κίνητρο για την υπαρκτή κοινωνική αντιπολίτευση οι «ειδήσεις για μεταγραφές περιφερόμενων πολιτικών ή συγκολλήσεις ρόλων ομάδων που κρίθηκαν».
Άρα γίνεται ανάγκη να τροφοδοτηθούν πολύπλευρες διεργασίες με προγραμματική ενότητα διακυβέρνησης, σύγχρονες δομές συνάντησης και σαφή κοινωνικοπολιτική συμμαχία στήριξης.
Η κοινωνική πλειοψηφία αναζητά αξιόπιστες απαντήσεις στα δικά της προβλήματα. Εκεί ακριβώς τίθεται ο πήχης: Η πολιτική να ξαναγίνει εργαλείο λύσεων στα χέρια της.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 03.05.2026
