Τραγωδία στον Βόλο: Τρία παιδιά έχασαν και τους δύο γονείς μέσα σε λίγες ώρες
Ο 54χρονος φαίνεται πως δεν άντεξε τον χαμό της αγαπημένης του συζύγου
- Newsroom
Σήμερα 30 Μαρτίου, γιορτάζουμε τη διεθνή μέρα μηδενικών αποβλήτων.
Συμβολικός ο εορτασμός, μας καλεί να αναλογιστούμε, Πολιτεία και κοινωνία, τι μπορούμε να κάνουμε για να περιορίσουμε τα σκουπίδια μας και να καταφέρουμε ό,τι απόβλητο παράγεται να ξαναμπαίνει πάλι στην αγορά αντί να καταλήγει για ταφή ή καύση, όπως αναφέρει σε σημείωμά της η WWF.
Το zero waste δεν είναι ένα κούφιο σύνθημα, αλλά ένας φάρος που μας δείχνει προς τα πού πρέπει να κατευθυνθούμε. Σημαίνει έναν ολοκληρωμένο μετασχηματισμό της παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης των υλικών, στη βιομηχανία, στα νοικοκυριά, παντού.
Ειδικά σε επίπεδο πόλεων και πολιτών, το zero waste σημαίνει μια ιεράρχηση αποφάσεων και διαδικασιών που ορίζει ένα μίγμα πολιτικών και δράσεων για την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση, την επισκευή, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση.
Ο δρόμος που έχουμε να διανύσουμε είναι μακρύς. Στην Ελλάδα παράγουμε σχεδόν 520 κιλά αστικών αποβλήτων ανά κάτοικο και πάνω από το 85% δεν ανακυκλώνεται. Κατέχουμε μια από τις χειρότερες θέσεις σε επίπεδο ΕΕ.
Αλλά το παιχνίδι δεν είναι χαμένο. Με στοιχειώδη οργάνωση μπορούμε να πετύχουμε σημαντικά αποτελέσματα με άμεσα οφέλη στο περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, τα οικονομικά του κράτους.
- Ξεκινώντας με την πρόληψη των αποβλήτων τροφίμων, μέσα από παρεμβάσεις και στοχοθεσία για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων στα νοικοκυριά, την εστίαση, τα σούπερ μάρκετ και την μεταποίηση τροφίμων.
- Συνεχίζοντας με την ελαχιστοποίηση των συσκευασιών που χρησιμοποιούν οι επιχειρήσεις και θέτοντας στόχους για μοντέλα επαναχρησιμοποίησης (πχ. ποτηριών και φαγητοδοχείων) σε καφέ, εστιατόρια, συναυλίες, εκδηλώσεις, αθλητικές διοργανώσεις.
- Προκρίνοντας την χύμα διάθεση προϊόντων, όπου αντί να ψωνίζουμε συσκευασμένα προϊόντα θα μπορούμε να τα προμηθευτούμε σε δικό μας σκεύος, λαμβάνοντας μάλιστα σχετική έκπτωση.
- Χτίζοντας κέντρα επισκευής και επαναχρησιμοποίησης σε κάθε δήμο, όπου οι πολίτες θα μπορούν να πηγαίνουν χαλασμένα έπιπλα, συσκευές που δεν χρειάζονται, κ.ο.κ, για να επισκευαστούν και να διατεθούν εκ νέου σε όσους πολίτες το επιθυμούν.
- Υλοποιώντας κομβικά οικονομικά εργαλεία που προάγουν την πρόληψη και την επαναχρησιμοποίηση, όπως το «Πληρώνω όσο Πετάω», όπου θα πληρώνουμε για τις ποσότητες των σκουπιδιών που πετάμε και όχι βάσει των τετραγωνικών μέτρων της κατοικίας μας.
- Θέτοντας σε πλήρη εφαρμογή την λεγόμενη «διευρυμένη ευθύνη παραγωγού», ώστε οι επιχειρήσεις να αναλάβουν το πλήρες κόστος της διαχείρισης των προϊόντων τους όταν αυτά καταστούν απόβλητα, ωθώντας τες έτσι στην εισαγωγή στην αγορά προϊόντων που έχουν μειωμένο βάρος, που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ή μπορούν να ανακυκλωθούν εύκολα.
Υπάρχουν τόσα που μπορούν να γίνουν. Η Πολιτεία χρειάζεται να σταματήσει τα ευχολόγια και να αρχίσει τις πράξεις, ώστε το «zero waste» να πάψει να είναι θεωρία και να γίνει καθημερινή πρακτική με μετρήσιμα αποτελέσματα.
