- Newsroom
Δραματικά είναι τα ευρήματα νέας επιστημονικής έρευνας που δημοσιεύθηκε στο διεθνές περιοδικό The Cryosphere, με τη συμμετοχή του METEO, σχετικά με τη φθίνουσα πορεία της χιονοκάλυψης στην Ελλάδα. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα μας χάνει με ταχείς ρυθμούς το χιόνι της, το οποίο αποτελεί τον ζωτικό «ταμιευτήρα» νερού για τους θερμούς μήνες.
Σύμφωνα με τη μελέτη που κάλυψε την περίοδο 1984–2025, η χιονοκάλυψη στα ελληνικά βουνά έχει συρρικνωθεί κατά το εντυπωσιακό ποσοστό του 58%, με τη μείωση να γίνεται ακόμη πιο έντονη από τις αρχές του 21ου αιώνα.
Τα κύρια ευρήματα της έρευνας
Η μελέτη αναδεικνύει τρεις βασικούς άξονες που αλλάζουν το τοπίο των ελληνικών ορεινών όγκων. Η «χιονοσκεπής» περίοδος έχει συρρικνωθεί σημαντικά, καθώς το χιόνι αργεί να πέσει στην αρχή του χειμώνα και λιώνει πολύ νωρίτερα την άνοιξη. Η μείωση δεν οφείλεται σε έλλειψη βροχοπτώσεων, αλλά στην άνοδο της θερμοκρασίας. Ακόμη και σε μεγάλα υψόμετρα, οι κατακρημνίσεις εκδηλώνονται πλέον συχνότερα ως βροχή και όχι ως χιόνι.
Η τάση αυτή παρουσιάζει αυξητική δυναμική τις τελευταίες δύο δεκαετίες, υπογραμμίζοντας την πίεση που ασκεί η κλιματική κρίση στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Γιατί μας αφορά: Ο ρόλος του χιονιού ως «αποθήκη νερού»
Το χιόνι δεν είναι μόνο ζήτημα τουρισμού ή αισθητικής, αλλά ένας κρίσιμος φυσικός μηχανισμός για την επιβίωση της χώρας. Λειτουργεί ως φυσικός ταμιευτήρας που απελευθερώνει νερό αργά και σταθερά. Τροφοδοτεί, παράλληλα, τα υπόγεια νερά και τα ποτάμια κατά την ξηρή περίοδο του καλοκαιριού. Η απώλεια του χιονιού απειλεί άμεσα τις καλλιέργειες, τα δασικά οικοσυστήματα και τις ανθρώπινες δραστηριότητες που εξαρτώνται από το νερό.
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι τα ευρήματα αυτά αποτελούν «καμπανάκι» για τη διαχείριση των υδατικών πόρων της Ελλάδας. Η ανάγκη για συστηματική παρακολούθηση των ορεινών όγκων και η προσαρμογή των υποδομών στα νέα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής κρίνονται πλέον επιβεβλημένες για την αποφυγή μελλοντικών κρίσεων λειψυδρίας. «Το χιόνι που χάνεται σήμερα, είναι το νερό που θα μας λείψει αύριο», προειδοποιεί η μελέτη, καλώντας σε μια νέα στρατηγική για την προστασία των ορεινών οικοσυστημάτων.
