Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες σώθηκε… στις καθυστερήσεις από πλειστηριασμό η Λέσχη Θεσσαλονίκης, το εμβληματικό διατηρητέο κτήριο επί της Λεωφόρος Νίκης, με έξωθεν παρέμβαση ατόμου με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη να γλιτώνει το ακίνητο από το ηλεκτρονικό σφυρί.
Το κτίριο είχε εμφανιστεί αρχικά στη λίστα των πλειστηριασμών στις 7 Ιανουαρίου 2026 με την πρώτη απόπειρα διάσωσης να στέφεται από επιτυχία. Ωστόσο το ηλεκτρονικό σφυρί για το κτίριο χτύπησε ξανά στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του e-auction, με νέο πλειστηριασμό που είχε προγραμματιστεί για τις 4 Απριλίου 2026, με τη διαδικασία να ανακόπτεται εκ νέου.
Βέβαια, εκτιμάται, σύμφωνα με πληροφορίες του emakedonia.gr από κύκλους με γνώση του θέματος, πως η διαδικασία του πλειστηριασμού θα επαναληφθεί ξανά ακόμα κι εντός του έτους με το αρχοντικό κτίριο να είναι αμφίβολο αν θα σωθεί και τρίτη φορά.
Το κτήριο, κατασκευασμένο την περίοδο 1925 -1926, έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο και δείγμα εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής. Παρά την φαινομενικά πολύ καλή εικόνα εξωτερικά, η εσωτερική του κατάσταση δεν έχει αποτυπωθεί πλήρως, ενώ παραμένουν ερωτήματα σχετικά με την έκταση παλαιότερων παρεμβάσεων στατικής ενίσχυσης.
Τη διαδικασία ανέλαβε να προχωρήσει η Qquant Master Servicer, ως διαχειρίστρια απαιτήσεων της Lousios Limited. Το συνολικό ύψος της απαίτησης ανέρχεται σε 313.385,36 ευρώ, ενώ η εκτέλεση επισπεύστηκε για μέρος αυτής, ύψους 100.000 ευρώ.
Το ιστορικό σωματείο, το οποίο κουβαλά περισσότερα από 100 χρόνια ιστορίας και κοινωνικής δράσης, αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα ένα τμήμα του κτιρίου να οδηγείται προς πλειστηριασμό, μάλλον και για τρίτη φορά.
Το σφυρί αφορά το δικαίωμα πλήρους κυριότητας του 2ου ορόφου οικοδομής, κτισμένης με άδεια του 1925, εμβαδού 305,21 τ.μ., με ημιυπαίθριο 12,66 τ.μ., δηλαδή συνολική καθαρή επιφάνεια 317,87 τ.μ. και μικτή 404,28 τ.μ., με ποσοστό 20% εξ’ αδιαιρέτου επί όλου του οικοπέδου.
Η οικοδομή, που περιλαμβάνει υπόγειο, ισόγειο ημιώροφο και δύο ορόφους, βρίσκεται σε οικόπεδο 466,19 τ.μ. στη Λεωφόρο Νίκης 63, και περιήλθε στο Σωματείο από τον Μάρτιο του 1924. Η αρχική άδεια ανέγερσης προέβλεπε τρεις ορόφους, με το ισόγειο για κινηματογράφο και τους δύο άνω για τη Νέα Λέσχη. Ολοκληρώθηκε το 1926, με το ισόγειο να λειτουργεί σήμερα ως κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος, ενώ οι δύο όροφοι λειτούργησαν το 1927 για τις δραστηριότητες του Σωματείου.
Το ακίνητο καταλαμβάνει ολόκληρο τον 2ο όροφο, με πρόσοψη στη Λεωφόρο Νίκης και θέα στη θάλασσα, τον Λευκό Πύργο και το λιμάνι. Έχει πολύ καλή προβολή και εξαιρετικά προνομιούχο θέση, ενώ εξωτερικά φαίνεται να είναι σε καλή κατάσταση συντήρησης.
Η πλούσια ιστορία και η μοναδική αριχιτεκτονική
Το κτίριο, παρά το γεγονός ότι συνορεύει με πολυκατοικίες που το… πνίγουν, ξεχωρίζει για την μοναδική αρχιτεκτονική του, με χαρακτηριστικά τοξωτά ανοίγματα, περίτεχνους εξώστες και μορφολογικά στοιχεία που παραπέμπουν στην αισθητική της Θεσσαλονίκης του Μεσοπολέμου. Από το 1983 έχει χαρακτηριστεί επισήμως ως διατηρητέο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, το ακίνητο βαρύνουν σημαντικά εμπράγματα βάρη. Καταγράφονται προσημειώσεις υποθήκης από το 2008 υπέρ της Attica Bank Α.Τ.Ε., καθώς και από το 2024 υπέρ της Astir NPL Finance DAC. Επιπλέον, έχει εγγραφεί υποθήκη το 2020 υπέρ της ΔΟΥ Δ’ Θεσσαλονίκης, ενώ στις 16 Μαΐου 2025 καταχωρήθηκε αναγκαστική κατάσχεση από τη Lousios Limited, γεγονός που οδήγησε και στην τρέχουσα διαδικασία πλειστηριασμού.
Το κτήριο, χαρακτηριστικό του εκλεκτικιστικού ρυθμού με τοξωτά ανοίγματα και περίτεχνους εξώστες, είναι διατηρητέο από το 1983, ενώ η τιμή πρώτης προσφοράς για τον 2ο όροφο ορίστηκε σε 2.500.000 ευρώ.
Μετά το σεισμό του 1978 το οίκημα υπέστη σημαντικές βλάβες, και είχαν εκδοθεί άδειες για ενίσχυση σκελετού λόγω στατικότητας. Μερικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν περί το 2008, αλλά σταμάτησαν λόγω έλλειψης πόρων.
Το ιστορικό ακίνητο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Γ. Σιάγα (1925-26) και χρηματοδοτήθηκε από τα μέλη της Λέσχης. Στόχος ήταν η αναμόρφωση της πόλης μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Το Σωματείο ιδρύθηκε το 1901 από επιφανή μέλη της κοινωνίας και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη στήριξη του Μακεδονικού Αγώνα, με επίτιμους προέδρους όπως ο Παύλος Μελάς και ο Λάμπρος Κορομηλάς.
Τα εντυπωσιακά σαλόνια, οι αίθουσες και η ταράτσα με θέα στον Θερμαϊκό φιλοξένησαν δεξιώσεις και κοινωνικές εκδηλώσεις μέχρι τη Γερμανική Κατοχή, όταν το κτήριο επιτάχθηκε.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 επέστρεψε στο Σωματείο, αν και λεηλατημένο. Ακολούθησαν δεκαετίες λαμπρών εκδηλώσεων και κοινωνικής δράσης, έως ότου τα τελευταία χρόνια η μείωση των μελών και τα οικονομικά προβλήματα φέρνουν τον πλειστηριασμό στο προσκήνιο.
