Μπάσκετ: Ο Ηρακλής θα βραβεύσει το ποδοσφαιρικό τμήμα και το Ιβανώφειο θα «βράζει»
Πριν από τον μεθαυριανό (11/3, 19:45) ευρωπαϊκό αγώνα με την Αλεξέλα
Η ενάτη Μαρτίου του 1908 αποτελεί ορόσημο όχι μόνον για το ιταλικό, αλλά και για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς 118 χρόνια, υπογραφόταν στο Μιλάνο η ιδρυτική διακήρυξη της Ίντερνατσιονάλε, που έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα δημοφιλέστερα και πιο επιτυχημένα κλαμπ του πλανήτη.
Η Ιντερ συγκροτήθηκε μετά από διάσπαση της Μίλαν (οι ροσονέρι ξεκίνησαν την πορεία τους ως κρίκετ κλαμπ), στην οποία έπαιζαν αποκλειστικά Ιταλοί παίκτες. Το όνομα «διεθνής» αντιπροσώπευε τις αξίες και τα ιδανικά των ιδρυτών των νερατζούρι, που αμέσως άνοιξαν τις πόρτες του συλλόγου σε αθλητές από όλον τον κόσμο.
«Εδώ στο εστιατόριο l’Orologio, γεννιέται ένας νέος σύλλογος που ονομάζεται Internazionale (Διεθνής) γιατί εμείς είμαστε αδέρφια όλου του κόσμου. Χαρακτηριστικά μας θα είναι η ευγένεια, το ήθος και ο σεβασμός», αναφέρεται στην ιδρυτική διακήρυξη του κλαμπ. Πρώτος πρόεδρος της ομάδας ήταν ο ελληνικής καταγωγής Τζοβάνι Παραμιθιότι, ο οποίος ανέλαβε το 1909, αλλά τον επόμενο χρόνο η προεδρία πέρασε στα χέρια του Έτορε Στράους.
Το πρώτο πρωτάθλημα
Η Ίντερ κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα το 1910 και το δεύτερο 10 χρόνια αργότερα. Παίκτης και προπονητής της κατά το παρθενικό σκουντέτο ήταν ο Βιρτζίλιο Φοσάτι, που έχασε τη ζωή του μαχόμενος στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Φοσάτι σκοτώθηκε στην άκρως αιματηρή μάχη του Μονφαλκόνε, τα Χριστούγεννα του 1916.
Ο διεθνής και κοσμοπολίτικος χαρακτήρας του κλαμπ βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με τη μισαλλόδοξη ιδεολογία του φασιστικού καθεστώτος Μουσολίνι κι έτσι, το 1928, ο σύλλογος συγχωνεύθηκε υποχρεωτικά με την Ουνιόνε Σπορτίβα Μιλανέζε.
Κάπως έτσι προέκυψε η νέα ονομασία της ομάδας (Αμπροζιάνα), που παρέπεμπε στον πολιούχο του Μιλάνου. Η σημαία της πόλης (κόκκινος σταυρός σε λευκό φόντο) αντικατέστησε το μαύρο και το μπλε αλλά αμέσως μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ο σύλλογος ανέκτησε το όνομα Ίντερ και την μαυρομπλέ εμφάνισή του.
Η μεγάλη Ίντερ του Ερέρα και το τρεμπλ του Μουρίνιο
Ο θρυλικός Αργεντινός Ελένιο Ερέρα θεωρείται μέχρι και σήμερα ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία των Μιλανέζων. Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ιταλίας (1963, 1965 και 1966), δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης (1964 και 1965) και δύο Διηπειρωτικά (1964, 1965), καθοδηγώντας μία από τις καλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες όλων των εποχών.
Ξεχωριστή θέση στη συνείδηση του κόσμου έχουν πάντως και οι Ρομπέρτο Μαντσίνι (κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα) και Ζοζέ Μουρίνιο. Ο Πορτογάλος οδήγησε την ομάδα στο ιστορικό τρέμπλ (σκουντέτο, Κόπα Ιτάλια και Champions League) του 2010.
Τη φανέλα της Ίντερ, που πανηγύρισε 20 φορές την κατάκτηση του ιταλικού πρωταθλήματος, έχουν φορέσει πολύ μεγάλα ονόματα όπως οι Μεάτσα, Φακέτι, Ματσόλα, Μπέργκομι, Αλτομπέλι, Πασαρέλα, Ρουμενίγκε, Ματέους, Μπρέμε, Βιεϊρά, Ρονάλντο, Μπατιστούτα, Μπάτζο, Βιέρι, Ιμπραΐμοβιτς, Ετό, Μιλίτο και Ζανέτι.
Σε επίπεδο παραγόντων, η Ίντερ είναι ταυτισμένη με την οικογένεια Μοράτι. Τόσο ο θρυλικός Άντζελο Μοράτι, όσο και ο γιος του Μάσιμο, ξόδεψαν αμύθητα ποσά για να χτίσουν τον μύθο των νερατζούρι και κατέχουν περίοπτη θέση στην ιστορία της ομάδας.
Ποτέ στη Serie B
Η Ίντερ είναι η μοναδική ιταλική ομάδα που δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ στη Serie Β. Όπως είχε πει ο μεγάλος Πεπίνο Πρίσκο, ένας από τους πιο εμβληματικούς παράγοντες στην ιστορία του συλλόγου: «Μπορώ να διαβεβαιώσω τους οπαδούς της Ίντερ πως η ομάδα δε θα πέσει ποτέ στη δεύτερη κατηγορία. Ο υποβιβασμός δεν είναι στο DNA μας».
