Γράφει
Βασίλης Κοντογουλίδης
Σε όλα τα δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης ισχύει ο βασικός κανόνας λειτουργίας της δημοκρατίας: H κυβέρνηση κυβερνά, η αντιπολίτευση ελέγχει. Αυτός ο κανόνας επικράτησε επί σειρά ετών και στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Ισχυρές αυτοδύναμες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν και ισχυρές αντιπολιτεύσεις των δύο αυτών κομμάτων άσκησαν αντιπολίτευση. Τη δεκαετία του 2010 μας προέκυψαν κυβερνήσεις συνεργασίας από τη μία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και από την άλλη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που κυβέρνησαν με αντίστοιχες δυναμικές αντιπολιτεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας.
Ακόμα και την πρώτη τετραετία της πρωθυπουργίας του Κυριάκου Μητσοτάκη την περίοδο 2019-2023, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πήρε αποφάσεις ειδικά των περίοδο του COVID και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο ισχυρός πόλος της αντιπολίτευσης.
Δυστυχώς, στην τετραετία που διανύουμε και η οποία οδεύει προς ολοκλήρωση σε 15 μήνες, διαπιστώνω ότι έχουμε το εξής οξύμωρο και άκρως ανησυχητικό για την πορεία της χώρας: Η κυβέρνηση δεν κυβερνά ουσιωδώς, η αντιπολίτευση δεν αντιπολιτεύεται ουσιωδώς.
Έχουμε δηλαδή μία κυβέρνηση που για εσωτερικά θέματα διαπιστώνει, αναλύει, αποποιείται την όποια ευθύνη και απλά διαχειρίζεται και έχουμε και μία αντιπολίτευση αποδυναμωμένη, διασκορπισμένη που στην ουσία αντί να υλοποιήσει τον θεσμικό της ρόλο αντιπολιτεύεται τον εαυτό της.
Επίσης έχουμε το παράδοξο για μεγάλο χρονικό διάστημα δύο υπό ίδρυση κόμματα να είναι παρόντα στο πολιτικό σκηνικό όντας αόρατα (αναφέρομαι στα μελλοντικά κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού).
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα άκρως ανησυχητικά για την πορεία της χώρας, κανένας κομματικός οργανισμός δεν μιλά για συνεργασία και όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση στις ερχόμενες εκλογές.
Η κυβέρνηση είναι σε πολιτική αφασία και η αντιπολίτευση, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ψάχνεται. Αν δεν αλλάξει κάτι εντυπωσιακά αυτό το χρονικό διάστημα που υπολείπεται μέχρι τις εκλογές και ενώ η χώρα θα μπει από τον Σεπτέμβριο και μετά τα μπάνια του λαού σε προεκλογική περίοδο, οδεύουμε ολοταχώς σε ακόμα μία διλημματική εκλογική αναμέτρηση.
Από τη μία το «Μητσοτάκης ή χάος» και από την άλλη το «Ο Μητσοτάκης είναι το χάος». Και για την ταμπακέρα κουβέντα. Αυτήν θα την αφήσουν να αποκαλυφθεί μετά τις εκλογές όταν θα αρχίσουν τα πολύ δύσκολα…
