Γράφει
Ζωή Ε. Γιαννοπούλου
Υπάρχει μία μοναδική στιγμή μέσα στον Δεκέμβριο όπου ο κόσμος μοιάζει να μαλακώνει. Τα φώτα ανάβουν, οι πόλεις στολίζονται, οι άνθρωποι τρέχουν, γελούν, κουράζονται, συγκινούνται. Κάτι αλλάζει -όχι έξω, αλλά μέσα μας. Και όμως, αυτή η ίδια εποχή που γεννά ζεστασιά, μπορεί να φέρει στην επιφάνεια ό,τι έχει μείνει άλυτο: Οικογενειακές εντάσεις, παλιά παράπονα, πληγές που δεν έχουν κλείσει.
Τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς γιορτές. Είναι καθρέφτης. Και μέσα σε αυτόν τον καθρέφτη βλέπουμε όχι μόνο όσα αγαπάμε, αλλά και όσα χρειάζεται να επουλώσουμε. Γι’ αυτό και αυτή η περίοδος, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, είναι βαθιά συνδεδεμένη με την έννοια της διαμεσολάβησης. Γιατί και τα δύο, Χριστούγεννα και διαμεσολάβηση, μιλούν την ίδια γλώσσα: Τη γλώσσα της επανασύνδεσης.
Οι συγκεντρώσεις με την οικογένεια, οι προσδοκίες, η πίεση «να είμαστε όλοι καλά», η οικονομική επιβάρυνση, η κούραση, οι μνήμες… Όλα αυτά μπορούν να μετατρέψουν μία γιορτινή στιγμή σε μία λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη χαρά και τη σύγκρουση. Δεν είναι ότι οι σχέσεις μας χειροτερεύουν τα Χριστούγεννα. Είναι ότι η σιωπή δυσκολεύεται να χωρέσει όσα έχουμε μέσα μας.
Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, κάποιος νιώθει παραμελημένος, κάποιος άλλος κουβαλά θυμό, κάποιος περιμένει μία συγγνώμη, κάποιος ζητά να ακουστεί. Όταν τα φώτα ανάβουν, φωτίζουν και τις σκιές.
Στην καρδιά των Χριστουγέννων βρίσκονται διαχρονικές αξίες -οι ίδιες αξίες που αποτελούν και το θεμέλιο της διαμεσολάβησης.
- Η επιθυμία να καταλάβουμε πριν κρίνουμε: Στις γιορτές, ακόμα και οι πιο «σκληρές» καρδιές αφήνουν μία χαραμάδα για κατανόηση. Η διαμεσολάβηση κάνει ακριβώς αυτό: Ανοίγει χώρο για να ακουστεί όχι μόνο το τι συνέβη, αλλά και το πώς ένιωσε ο καθένας.
- Η ανάγκη να ζητήσουμε ή να προσφέρουμε συγχώρεση: Το πνεύμα των Χριστουγέννων μας θυμίζει ότι όλοι κάνουμε λάθη και ότι οι σχέσεις κρατούνται όχι από το παρελθόν, αλλά από τη διάθεσή μας να προχωρήσουμε.
- Η παρουσία του τρίτου που ενώνει: Όπως οι γιορτές ενώνουν ανθρώπους που είχαν χαθεί μέσα στη χρονιά, έτσι και ο διαμεσολαβητής φέρνει ξανά σε κοινό χώρο ανθρώπους που είχαν σταματήσει να μιλούν. Δεν παίρνει θέση -κρατά χώρο. Έναν χώρο ασφαλή, ζεστό, ανθρώπινο.
Γιατί αυτή η εποχή μπορεί πραγματικά να αλλάξει μία σχέση;
- Είμαστε πιο ανοικτοί συναισθηματικά: Οι άμυνες πέφτουν. Ανάμεσα στην ευαλωτότητα και την αλήθεια γεννιούνται λύσεις που όλο τον χρόνο έμοιαζαν αδύνατες.
- Κουβαλάμε την ανάγκη να ξεκινήσουμε «καθαρά» τον νέο χρόνο: Κανείς δεν θέλει να μπει στον Ιανουάριο με βάρη. Η διαμεσολάβηση βοηθά να κλείσουν εκκρεμότητες με τρόπο αξιοπρεπή και θεραπευτικό.
- Η γιορτινή περίοδος λειτουργεί σαν παράθυρο ευκαιρίας: Ακόμα και όσοι είναι επιφυλακτικοί, αυτή την εποχή λένε πιο εύκολα «ας το προσπαθήσουμε». Και αυτό το «ας το προσπαθήσουμε» συχνά είναι η αρχή της αλλαγής.
Η διαμεσολάβηση δεν είναι μόνο διαδικασία. Είναι στάση ζωής. Είναι η επιλογή να δούμε τον άλλον όχι ως αντίπαλο, αλλά ως άνθρωπο που προσπαθεί -όπως κι εμείς. Και τα Χριστούγεννα είναι η υπενθύμιση ότι οι γέφυρες χτίζονται, οι σχέσεις επουλώνονται, οι άνθρωποι αλλάζουν και το φως περνά ακόμη και από μία μικρή χαραμάδα.
Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι η στιγμή να κάνουμε το πρώτο βήμα. Να μιλήσουμε. Να ακούσουμε. Να συμφιλιωθούμε. Όχι επειδή «έτσι πρέπει στις γιορτές», αλλά επειδή όλοι αξίζουμε λίγη περισσότερη ειρήνη -μέσα μας και γύρω μας.