Όταν η διαπραγμάτευση γίνεται εκβιασμός. Της Ζωής Ε. Γιαννοπούλου
Οι απειλές, οι μπλόφες και οι εκβιασμοί δεν στοχεύουν τόσο στο περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης όσο στο συναισθηματικό περιβάλλον της
Οι απειλές, οι μπλόφες και οι εκβιασμοί δεν στοχεύουν τόσο στο περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης όσο στο συναισθηματικό περιβάλλον της
Όσο οι κοινωνίες γίνονται πιο σύνθετες, τόσο γίνεται φανερό ότι πολλές συγκρούσεις δεν «λύνονται» με την κλασική έννοια
Είναι το σημείο όπου οι άνθρωποι καλούνται να μιλήσουν όχι μόνο για γεγονότα, αλλά για εμπειρίες, φόβους και απώλειες. Και αυτή η διάσταση δεν μεταφράζεται εύκολα σε δεδομένα
Οι άνθρωποι δεν αρκούνται πλέον στο «έτσι αποφασίστηκε». Διεκδικούν λόγο, ακρόαση και συμμετοχή στη διαμόρφωση της λύσης
Το δύσκολο δεν είναι να συμφωνήσουμε, αλλά να συνεχίσουμε
Η Πρωτοχρονιά μάς φέρνει μπροστά σε ένα ερώτημα που όλο τον χρόνο αποφεύγουμε: Μπορεί μία δύσκολη σχέση να ξαναρχίσει;
Αυτή η περίοδος, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, είναι βαθιά συνδεδεμένη με την έννοια της διαμεσολάβησης
Γιατί η νηφαλιότητα γίνεται το πιο σπάνιο και πολύτιμο αγαθό της εποχής μας