Την Τετάρτη 13 Μαΐου διεξάγονται -όπως κάθε χρόνο- φοιτητικές εκλογές. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καλούνται να επιλέξουν το συμβούλιο κάθε συλλόγου. Αν λειτουργούν ή όχι οι φοιτητικοί σύλλογοι είναι ένα ερώτημα που έχει μία απλή απάντηση. «Όχι».
Κακώς φυσικά, γιατί ένας σύλλογος φοιτητών και φοιτητριών μπορεί να συμβάλλει στην καθημερινότητα κάθε πανεπιστημίου και ιδιαίτερα κάθε τμήματος πανεπιστημίου.
Να ασχοληθεί με τα μαθήματά του, με την σύνδεση με την αγορά εργασίας και τις προοπτικές, να δει το παρόν των αποφοίτων, να συζητήσει αλλαγές.
Να ασχοληθεί με τα προβλήματα της καθημερινότητάς του στο πανεπιστήμιο -καθαριότητα, φύλαξη, ασφάλεια, υποδομές και να βοηθήσει να γίνει καλύτερη η καθημερινότητά του.
Φυσικά ενέργειες όπως η απαίτηση να μην υπάρχει κανένας έλεγχος στην Εστία του ΑΠΘ -άλλωστε διάφοροι νομίζουν ότι το πανεπιστήμιο είναι άβατο και μπορούν να κάνουν ότι τους κατέβει- είναι απαράδεκτες και δεν αξίζει καν να αναφέρονται!
Μεγάλα λόγια θα πείτε. Μετά την περίοδο 1974-1990 οι σύλλογοι ακολουθούν πτωτική πορεία κινούμενοι σε μία ανυπαρξία προβληματισμών και θέσεων. Μετατρέπονται συχνά σε σφραγίδες ομάδων και παρατάξεων που ασχολούνται με θέματα που δεν αφορούν τον φοιτητικό πληθυσμό. Με αποτέλεσμα την απαξίωση.
Οι φοιτητικές εκλογές γίνονται αποκλειστικά με κάλπη. Είναι περίεργο ότι φοιτητές και φοιτήτριες που έκαναν μαθήματα, έδωσαν εξετάσεις, χρησιμοποιούν καθημερινά υλικά για τα μαθήματα και τις εργασίες τους σε ηλεκτρονικές εφαρμογές, συμμετέχουν σε ασύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση, δηλώνουν μαθήματα και παίρνουν πιστοποιητικά ηλεκτρονικά δεν αποφασίζουν να ψηφίσουν σε ηλεκτρονική κάλπη για την εκλογή του συμβουλίου του συλλόγου τους.
Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αν ερωτηθούν η απάντησή τους θα είναι συντριπτικά υπέρ της επιλογής ηλεκτρονικής ψήφου. Σε μία εποχή που ξεκινήσαμε να έχουν έστω επιστολική ψήφο στις εκλογές- έστω με ελάχιστο ενδιαφέρον, με την προοπτική να διευρυνθεί προς ηλεκτρονική συμμετοχή, που κόμματα χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά μέσα για την επιλογή αρχηγού ή/και υποψηφίων τους οι νεότεροι αρνούνται (;) τη χρήση τέτοιων μεθόδων.
Γιατί; Θυμάμαι όταν παλιά έγινε στο ΑΠΘ η διαδικασία ηλεκτρονικής δήλωσης μαθημάτων και εγγραφής οι τότε παρατάξεις (και άλλοι) ήταν αντίθετοι. Αφού στην ουρά αναμονής ψάρευαν «πελάτες» υποσχόμενοι χάρες και βοήθεια. Έχασαν τότε την πελατειακή λειτουργία και είχαν προφανώς αντιρρήσεις.
Έτσι τώρα έξω από την κάλπη -όπως και σε κάθε κάλπη- συνωθούνται να προσπαθήσουν να επηρεάσουν τον/την ψηφοφόρο. Αν αυτό πετυχαίνει είναι άγνωστο. Μπορεί να θυμίσουν την παρουσία τους και να επιλεγούν ή μπορεί να ενοχλήσουν και να χάσουν την πιθανότητα. Θα φανεί.
Αναμένουμε τα αποτελέσματα και ελπίζουμε να στραφούν οι σύλλογοι στην αντιμετώπιση της καθημερινότητάς τους! Όπως έγινε μετά τη δικτατορία και αναπτύχθηκε τότε και ο φοιτητικός συνδικαλισμός και βοήθησε η τότε ΕΦΕΕ (άλλο χρήσιμο αλλά ανύπαρκτο όργανο) στην αναμόρφωση των πανεπιστημίων.
Πόσοι συμμετέχουν; Από τους 80 χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες στο ΑΠΘ (εκ των οποίων 40 χιλιάδες χαρακτηρίζονται ενεργοί) ψήφισαν πέρσι 6 χιλιάδες! Ίδια -και χειρότερη- εικόνα παντού! Και φυσικά η ελάχιστη συμμετοχή δημιουργεί εκ των προτέρων φαινόμενα και συμπεριφορές έξω από κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας. Επιθέσεις, καταλήψεις, καταστροφές -ευτυχώς λίγες- που δυσφημούν ότι έμεινε.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 10.05.2026
