Παρακολουθούμε τις διεθνείς εξελίξεις με ιδιαίτερη προσοχή. Ο Πρόεδρος Τραμπ αλλάζει κάθε τόσο για τους αποκλεισμούς που λέει και για τα στενά του Ορμούζ που υποτίθεται ότι αναζητά συναίνεση και συνεννόηση. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Όπως φυσικά και η άλλη πλευρά. Αλλάζει διαρκώς…
Φυσικά γι’ αυτό και τα πρώτα χρόνια του Προέδρου δεν αντιμετωπίστηκαν και τόσο καλά από τους Αμερικάνους. Ας πρόσεχαν θα πω εγώ και να το σκεφτούν στις εκλογές για Βουλή και Γερουσία και Κυβερνήτες των Πολιτειών. Μία επίπτωση σημαντική ήταν και η προσπάθεια στην Ευρώπη να πάμε προς ευρύτερη πολιτική ενοποίηση!
Στην Παλαιστίνη -σε δημοτικές εκλογές- τα περισσότερα ψηφοδέλτια ευθυγραμμίζονταν με τη Φάταχ ή δεν συνδέονταν με κανένα κόμμα. Κανένα δεν συνδεόταν με τη Χαμάς, την ισλαμιστική οργάνωση που είναι αντίπαλη της Φάταχ και ελέγχει σχεδόν τη μισή Λωρίδας της Γάζας, η οποία έχει καταστραφεί από τα δύο και πλέον χρόνια πολέμου με το Ισραήλ. Θα δούμε λοιπόν!
Στην Γερμανία στις εκλογές στα κρατίδια για τις δύο πολιτικές οικογένειες (Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες) που είναι υπέρ της συνεργασίας και κατά του απομονωτισμού, τα αποτελέσματα είναι αντίθετα. Οι Χριστιανοδημοκράτες διατηρούνται και οι Σοσιαλδημοκράτες υποχωρούν. Ενισχύονται οι απομονωτιστές των ενναλακτικών και οι Πράσινοι.
Θα δούμε πως τα μέλη των κομμάτων θα τοποθετηθούν και τι θα ζητήσουν για την συνεργασία! Ελπίζω οι απομονωτιστές -που θέλουν την επιστροφή στα δικά τους σύνορα και την αποκοπή από την ΕΕ να είναι αντιπολίτευση! Εμείς την παλιά εποχή ζήσαμε τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ζούμε τώρα κάποιους ζηλωτές τους!
Παρακολουθούμε συζητήσεις στην βουλή και γενικά που κινούνται γύρω από την προσπάθεια ανασχηματισμού του κομματικού μας τοπίου. Φυσικά χωρίς να υπάρξει η συζήτηση για την αναμόρφωση του κράτους! Θα περιμένω την τελική συζήτηση για την αναμόρφωση της Αυτοδιοίκησης. Ελπίζω για όλα τα κόμματα να μην είναι μία ακόμα ευκαιρία ανταλλαγής εκατέρωθεν κατηγοριών και «εξυπνάδων».
Σε ένα διεθνές περιβάλλον που βρίσκεται σε κρίση, η αναζήτηση συναίνεσης σε μία χώρα γίνεται με προγραμματικά αιτούμενα και όχι με διατύπωση κατηγοριών με όχημα την προφανή αντίδραση του συνόλου των πολιτών για διάφορα θέματα που οδηγούν κάθε κόμμα να προσπαθεί να γίνει κύριος αντίπαλος της ΝΔ και της κυβέρνησης.
Ούτε είναι δυνατόν να προσδοκούν οι βουλευτές μας να γίνουν δικαστές και εισαγγελείς! Δεν μπορεί να αναλάβει η βουλή τον ρόλο της δικαστικής εξουσίας! Και να κάνει δίκες! Δεν μπορεί να στηθούν δικαστήρια εκτός των δικαστηρίων! Αν και από το 1828 και τη δολοφονία του Καποδίστρια έχουν αλλάξει πολλά, παραμένει πάντα η προσδοκία τακτοποίησης των «δικών μας παιδιών» σε θέσεις και η προσδοκία ρυθμίσεων που ξεκινούν από την ατομική και όχι από την συλλογική ανάγκη. Τρανό παράδειγμα οι αντιδράσεις για τα τοπικά αναπτυξιακά και οικιστικά!
Ελπίζω να πέρασε καλά η Πρωτομαγιά και με τους αγώνες που δεν πρέπει να ξεχνάμε και με τις βόλτες και τη διασκέδασή μας! Κατά τα άλλα ο Μάιος που μας έρχεται με βήμα ταχύ ετοιμάζεται για τις φοιτητικές εκλογές (13 Μαΐου) και για την λήξη των λυκείων (15 Μαΐου) και τις γενικές εξετάσεις!
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 03.05.2026
