Άφησε πίσω του μια πλούσια καλλιτεχνική κληρονομιά στον κινηματογράφο, τη φωτογραφία, την τηλεόραση και τη διαφήμιση
- Newsroom
Σε ηλικία 84 ετών έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Πανουσόπουλος, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια καλλιτεχνική κληρονομιά στον κινηματογράφο, τη φωτογραφία, την τηλεόραση και τη διαφήμιση, αλλά και συμβολή σε διεθνείς διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004.
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1942 και από νωρίς στράφηκε στην τέχνη της εικόνας. Σπούδασε κινηματογράφο και φωτογραφία στο εξωτερικό και ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας και κινηματογραφιστής.
Ονομαστός διευθυντής φωτογραφίας, συνδημιουργός της Φιλμικής Εταιρείας μαζί με τον Νίκο Περάκη και τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο –«ιστορική» τριάδα του ελληνικού σινεμά – δήλωνε ότι «έχει τέσσερα παιδιά, πέντε εγγόνια και μόνο οκτώ ταινίες».
Στην πορεία του συνεργάστηκε, σε πλήθος σημαντικών παραγωγών και έφερε την κινηματογραφική του αισθητική σε διαφήμιση, τηλεόραση και μεγάλες διεθνείς εκδηλώσεις. Η συμβολή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολυσχιδούς του δράσης.
Δημιούργησε ταινίες που ξεχώρισαν για τη θεματολογία τους και τη χαρακτηριστική αισθητική τους, ενώ το έργο του συνδέθηκε συχνά με τον ερωτισμό, το ελληνικό καλοκαίρι και το φυσικό τοπίο της χώρας.
Ως σκηνοθέτης γύρισε «Ταξίδι του Μέλιτος» το 1979 και συνέχισε με τους εμβληματικούς «Απέναντι», το 1981.
Ακολούθησε η «Μανία» το 1985, το «Μ’ Αγαπάς;» το 1989, η «Ελεύθερη Κατάδυση» το 1995, το «Μια Μέρα τη Νύχτα» το 2001 και η «Τεστοστερόνη», το 2004.
Το «Σ’ Αυτή τη Χώρα Κανείς Δεν Ηξερε να Κλαίει», γυρισμένο το 2018, ήταν και η τελευταία του ταινία.
Ο Πανουσόπουλος συμμετείχε σε σημαντικές πολιτιστικές παραγωγές και είχε συμβάλει και σε κινηματογραφικές πτυχές μεγάλων διοργανώσεων, όπως στους Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνας 2004. Ταυτόχρονα εργάστηκε στον χώρο της διαφήμισης και της τηλεόρασης, μεταφέροντας τη σκηνοθετική του ματιά και σε αυτά τα μέσα.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι δεν τον ενδιέφερε το πολιτικό σινεμά, τονίζοντας πως προτιμούσε να ασχολείται με διαχρονικά θέματα όπως ο έρωτας και η ανθρώπινη εμπειρία. Με αφορμή την ταινία του «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει», είχε εξηγήσει ότι η έμπνευση προήλθε από την Ικαρία, όπου πραγματοποιήθηκαν και τα γυρίσματα.
Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι η ταινία του επηρεάστηκε από το ιδιαίτερο πνεύμα του νησιού και από την καθημερινότητα των κατοίκων του, ενώ δεν έκρυβε τον θαυμασμό του για το διονυσιακό στοιχείο που χαρακτήριζε – όπως έλεγε – τη ζωή των Ικαριωτών.
Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς το έργο και η ματιά του σημάδεψαν μια ολόκληρη δημιουργική πορεία δεκαετιών.
To ΚΘΒΕ
Τον εμβληματικό δημιουργό Γιώργο Πανουσόπουλο, αποχαιρετά με μεγάλη θλίψη και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, παραγωγός και μοντέρ, ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπέγραψε μερικές από τις ομορφότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Θα μας συντροφεύουν για πάντα οι εικόνες, οι έρωτες, το ελληνικό φως, η ατμόσφαιρα και τα τοπία από τις ταινίες του: Ταξίδι του Μέλιτος, Οι Απέναντι, Μανία, Μ' Αγαπάς, Ελεύθερη Κατάδυση, Μια Μέρα τη Νύχτα, Τεστοστερόνη, Σ' αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει», τονίζει σε ανάρτησή του το ΦΚΘ.
«Το σινεμά του», σημειώνει, «είναι γεμάτο υπόκωφες επιθυμίες και συναισθηματικές εκρήξεις που στοχεύουν απευθείας στην καρδιά του θεατή. Κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος. Με έναν αισθησιασμό ορμητικό, χειμαρρώδη, όπως ήταν και οι κινηματογραφικές εμπειρίες που μας χάρισε. Ήταν ιδρυτής της Φιλμικής Εταιρείας και είχε συμμετάσχει ως διευθυντής φωτογραφίας στις ταινίες των φίλων του Νίκου Περάκη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Οι τρεις τους ήταν η θρυλική τριάδα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Βραβευμένος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Πανουσόπουλος είχε τιμηθεί και με ειδικό βραβείο στην 46η διοργάνωση, στο πλαίσιο αφιερώματος στο έργο του, το οποίο συνοδευόταν και από μια ειδική έκδοση. Αφήνει πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική παρακαταθήκη».
Το Φεστιβάλ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια στη σύζυγό του Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά του, στους φίλους του και σε όλους τους ανθρώπους που τον αγάπησαν και θα τον θυμούνται για πάντα μέσα από τις ταινίες του.
Έγινε ο απολογισμός των δράσεων που υλοποιήθηκαν και υλοποιούνται την τελευταία τριετία στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - NextGenerationEu
Ένας νέος θεσμός γεννήθηκε…τα Best of Thessaloniki – Top 100 – Food & Drink Awards
«Είναι ένα ντοκιμαντέρ. Δεν είναι μυθοπλασία. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή από ό,τι δείχνω στην ταινία» τονίζει η Ζάχρα Γκαντούρ
Ο Γιώργος Ηλιόπουλος καταγράφει τη ζωή, τα τραύματα και τις μνήμες των κατοίκων της Ίμβρου - Προβολή στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
