- Newsroom
Ο Αχιλλέας Ζαπράνης ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το Συμβούλιο Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ). Στο κείμενο της υποψηφιότητας γίνεται ειδική αναφορά στο πολυσυζητημένο σχέδιο για τη δημιουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημιακού campus 100 στρεμμάτων στον Δήμο Θέρμης.
Ο ίδιος στο κείμενο ανακοίνωσης της υποψηφιότητας του σημειώνει ότι «στόχος δεν είναι η διαχείριση της φθοράς, αλλά η λήψη αποφάσεων που αντέχουν στον χρόνο, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος μελλοντικών συγχωνεύσεων λόγω έλλειψης χώρου και οράματος».
Η ανακοίνωση κλείνει με ένα ευθύ ερώτημα προς την πανεπιστημιακή κοινότητα: «Θα συνεχίσουμε ως Πανεπιστήμιο Μακεδονίας να μικραίνουμε ή θα αποφασίσουμε να χτίσουμε;»
Αναλυτικά η δήλωση υποψηφιότητας του Αχιλλέα Ζαπράνη:
Ανακοίνωση Υποψηφιότητας για το Συμβούλιο Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Κάποτε μου προσάφθηκε ότι ως Πρύτανης επιδίωξα «φαραωνικά έργα».
Ο λόγος; Ότι συμφώνησα με τον Δήμο Θέρμης για τη δημιουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημιακού campus σε έκταση 100 στρεμμάτων, που μας παραχωρήθηκε, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από την Περιφέρεια.
Ο νυν Πρύτανης ακύρωσε αυτό το έργο. Και αντ’ αυτού, επί οκτώ χρόνια αναζητεί την αγορά κτηρίου μέσα στον πολεοδομικό ιστό της Θεσσαλονίκης. Οκτώ χρόνια μετά, το αποτέλεσμα είναι αποκαλυπτικό. Το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης έχει χαθεί. Ένα μέρος διοχετεύτηκε σε αποσπασματικές αναβαθμίσεις αμφιθεάτρων, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, λίγο πριν τις εκλογές.
Χωρίς όραμα. Χωρίς σχέδιο. Χωρίς μέλλον.
Την ίδια στιγμή, άλλα πανεπιστήμια της χώρας επενδύουν σε σύγχρονες υποδομές, δημιουργούν ολοκληρωμένα campus, χτίζουν ταυτότητα και προοπτική.
Εμείς τι επιλέξαμε; Τη στασιμότητα. Τότε χαρακτήρισαν «φαραωνικό» αυτό που ήταν απλώς αναγκαίο. Σήμερα πληρώνουμε το κόστος αυτής της επιλογής.
Θα είμαι υποψήφιος για το Συμβούλιο Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας όχι για να διαχειριστώ τη φθορά, αλλά για να επαναφέρω τη στρατηγική. Γιατί τα πανεπιστήμια δεν αναβαθμίζονται με μικροπαρεμβάσεις της τελευταίας στιγμής. Χτίζονται με αποφάσεις που αντέχουν στον χρόνο. Και, ναι, με έργα που κάποιοι θα τα πουν «φαραωνικά», μέχρι να καταλάβουν ότι ήταν απλώς το αυτονόητο. Αλλιώς, καταλήγουμε να συζητάμε τη συγχώνευση αντί να σχεδιάζουμε την επέκταση.
Οραματίζομαι ένα Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, με πραγματική γεωγραφική και ακαδημαϊκή εμβέλεια: από την Καστοριά έως την Καβάλα, με νέα τμήματα σε ναυτιλιακές σπουδές και αναδυόμενα τεχνολογικά αντικείμενα, και με παρουσία στα Βαλκάνια.
Στις εκλογές αυτές το ερώτημα είναι απλό: Θα συνεχίσουμε ως Πανεπιστήμιο Μακεδονίας να μικραίνουμε ή θα αποφασίσουμε να χτίσουμε;
Στις φωτογραφίες επάνω φαίνεται το campus του Πολυτεχνείου Κρήτης, και κάτω το campus του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (φαραωνικά έργα σύμφωνα με την νυν Πρυτανεία που δεν αρμόζουν στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας που προτιμά ένα οποιοδήποτε κτήριο μέσα στον πολεοδομικό ιστό - γιατί άραγε;)
