- Newsroom
Η 14η Απριλίου 2026 εξελίσσεται σε μια ημέρα-ορόσημο για τη γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, με την Ουάσινγκτον να γίνεται το επίκεντρο πρωτοφανών διπλωματικών διεργασιών που στοχεύουν στον τερματισμό των περιφερειακών συγκρούσεων.
Για πρώτη φορά από το 1993, εκπρόσωποι του Ισραήλ και του Λιβάνου κάθισαν στο ίδιο τραπέζι για απευθείας ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, υποδέχθηκε στο κτίριο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τον Ισραηλινό πρέσβη, Γεχιέλ Λάιτερ, τη Λιβανέζα πρέσβειρα, Νάντα Χαμάντι Μοουάντ και τον πρέσβη των ΗΠΑ στον Λίβανο, Μισέλ Αΐσα.
Ο κ. Ρούμπιο χαρακτήρισε τις συνομιλίες ως μια «ιστορική ευκαιρία», αναγνωρίζοντας ωστόσο το βάρος των δεκαετιών εχθρότητας. Σύμφωνα με τον ίδιο, κεντρικός στόχος της αμερικανικής πλευράς είναι ο οριστικός τερματισμός της επιρροής της Χεζμπολάχ, η οποία ήδη από την πλευρά της απέρριψε τη διαδικασία, δηλώνοντας πως δεν θα δεσμευτεί από τυχόν συμφωνίες.
Τραμπ: Κάτι μπορεί να συμβεί τις επόμενες δύο ημέρες
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με δηλώσεις του στην New York Post, προκάλεσε αίσθηση αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης των απευθείας συνομιλιών με το Ιράν εντός των επόμενων δύο ημερών. «Κάτι μπορεί να συμβεί τις επόμενες δύο ημέρες και είμαστε περισσότερο πρόθυμοι να πάμε εκεί», δήλωσε ο Τραμπ, αναφερόμενος στο Πακιστάν, το οποίο φαίνεται να παίρνει τα ηνία της μεσολάβησης.
Ο Αμερικανός πρόεδρος εξήρε τον ρόλο του Πακιστανού Στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ, χαρακτηρίζοντάς τον «φανταστικό», και υπογράμμισε πως η επιλογή της τοποθεσίας οφείλεται στην αποτελεσματικότητα της πακιστανικής ηγεσίας στη διαμεσολάβηση.
Το διακύβευμα της επόμενης ημέρας
Η κινητικότητα αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς το Ιράν και οι ΗΠΑ έχουν συμφωνήσει σε μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων (από τις 8 Απριλίου), η οποία όμως λήγει σύντομα. Ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν συνεχίζει να κρατά τις τιμές του πετρελαίου στα ύψη, πιέζοντας την παγκόσμια οικονομία.
Η άρνηση της Χεζμπολάχ να συμμετάσχει στις συνομιλίες με το Ισραήλ και οι συνεχιζόμενες επιθέσεις της στα σύνορα αποτελούν το μεγαλύτερο «αγκάθι» για την επιτυχία του αμερικανικού σχεδίου. Η επόμενη κίνηση στο Ισλαμαμπάντ ή την Ουάσινγκτον μπορεί να καθορίσει αν η Μέση Ανατολή θα οδηγηθεί σε μια μόνιμη ειρήνη ή σε μια νέα, γενικευμένη ανάφλεξη.
