Το Κτίσμα: Mία μουσική performance πάνω στο ομώνυμο έργο του Φράντς Κάφκα

Έρχεται στη Θεσσαλονίκη για τρεις καθηλωτικές παραστάσεις με δύο μουσικούς σε μία συνεχή καφκική μεταμόρφωση

Πέμπτη 09 Απριλίου 2026, 13:40

Το Κτίσμα: Mία μουσική performance πάνω στο ομώνυμο έργο του Φράντς Κάφκα

- Newsroom

Μετά τις sold out παραστάσεις στην Αθήνα, το «Κτίσμα» έρχεται στη Θεσσαλονίκη για τρεις καθηλωτικές παραστάσεις με δύο μουσικούς σε μία συνεχή καφκική μεταμόρφωση.

Το «Κτίσμα», από τα τελευταία κείμενα που άφησε ο Φραντς Κάφκα πριν τον θάνατό του (1923 – 1924), μετά από τις sold out εμφανίσεις στην Αθήνα, παρουσιάζεται, για πρώτη φορά ως μία μουσική περφόρμανς, στη Θεσσαλονίκη, στις 22, 23, 24 Απριλίου στο Θέατρο Αμαλία, αποδίδοντας το κείμενο ως ένα ζωντανό συμβάν ήχου και σώματος.

Η φωνή της Σαβίνας Γιαννάτου οδηγεί το κοινό σε έναν ηχητικό λαβύρινθο, όπου λέξεις, αναπνοές και ψίθυροι εναλλάσσονται και διαλύονται. Μαζί της αναδύονται ψηφιακές και αναλογικές ηχητικές περσόνες — εσωτερικές φωνές που ακροβατούν σκηνικά, μετατοπίζοντας διαρκώς τη θέση τους: από το πλάσμα-πρωταγωνιστή στο πλάσμα-συγγραφέα και αναγνώστη, ενεργοποιώντας μια ρευστή εναλλαγή ρόλων μέσα στο ίδιο το έργο.

Η τετραφωνική σύνθεση του Θύμου Αδένα (aka Θύμιος Ατζακάς) συνδυάζει live electronics, σπάνια field recordings και επεξεργασμένα ηχοτοπία από εθνογραφικά βινύλια, προσκαλώντας σε βαθιά ακρόαση.

Η σκηνική σύνθεση της Μαρίας Λάππα, σε διάλογο με την αισθητική του χορού Butoh και τη ζωντανή σωματική τέχνη, διαμορφώνει ένα περιβάλλον εικαστικής γραφής όπου σώμα, φωνή και ήχος συνομιλούν με τις ψηφιακές προβολές του Αλέξανδρου Σεϊταρίδη, ενισχύοντας τη δημιουργία μίας διαρκούς μεταβαλλόμενης αφήγησης.

Λίγα λόγια για το αφήγημα

Κεντρική μορφή του αφηγήματος είναι ένα ζωόμορφο πλάσμα, παγιδευμένο στους υπόγειους λαβυρίνθους του καταφυγίου του και σε ατέρμονους, μα άκαρπους αναστοχασμούς. Το πλάσμα αυτό εκφράζει μια βαθιά ανθρώπινη φύση και, γι’ αυτό, μας αφορά περισσότερο από ποτέ: πραγματεύεται τον θορυβώδη νου και τη φοβική εγωκεντρικότητα του σύγχρονου ανθρώπου.

Το ζώο του «Κτίσματος» συμπυκνώνει την αδυναμία μας να διαφύγουμε από την πλάνη ενός βιολογικού εγκεφάλου που κατασκευάζει κόσμους, χωροχρόνους, πεποιθήσεις και αξιακά συστήματα, χωρίς να μπορεί να τα υπερβεί. Ένα περιφερόμενο σώμα κυριαρχείται από έναν νου πολυμήχανο αλλά κατακερματισμένο, ευρηματικό και συνάμα σκοτεινό. Πρόκειται για μια ύπαρξη εγκλωβισμένη στον κύκλο της αποφυγής του πόνου και της αδιάκοπης διεκδίκησης ευημερίας και ευχαρίστησης. Καταλήγει φοβισμένη και αυτοτιμωρητική, έτοιμη να κατασπαράξει καθετί ξένο και διαφορετικό — ό,τι ποτέ δεν αποδέχτηκε να γνωρίσει ή να αγαπήσει.