Θεσσαλονίκη: Μαθήτριες βραβεύτηκαν για ταινία μικρού μήκους για το Ολοκαύτωμα

- Newsroom

Βραβείο δημιουργίας ταινίας μικρού μήκους έλαβαν δύο μαθήτριες λυκείου από την Πυλαία σε διαγωνισμό με θέμα «το Ολοκαύτωμα στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων» που διοργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.

Η Αργυρώ και η Βασιλική Πολύζου, από την Α' Τάξη του 1ου ΓΕΛ Πυλαίας, με την καθοδήγηση της καθηγήτριάς τους Ιωάννας Προδρομίδου, έψαξαν στο διαδίκτυο να βρουν πληροφορίες για τον Σαμ Κοέν, από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος την περίοδο της Κατοχής στάλθηκε για καταναγκαστική εργασία στο στρατόπεδο της Καρυάς. Συνομίλησαν μάλιστα διαδικτυακά με τον γιο του, Τζερόμ, ο οποίος ζει σήμερα στο Τέξας και εκείνος τους έδωσε αντίγραφα φωτογραφιών και εγγράφων καθώς και πλήθος πληροφοριών για τη ζωή του πατέρα του. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στις μαθήτριες με βιντεοκλήση αποκάλυψε επίσης μια πλευρά της συμπεριφοράς του Σαμ Κοέν, ο οποίος, όπως και άλλα άτομα που βίωσαν τη φρίκη, δεν μιλούσε συχνά για όσα βίωσε στην Καρυά. «Οι συνθήκες που βιώνει οποιοσδήποτε επιζεί από μια τέτοια κατάσταση επηρεάζουν τη συμπεριφορά του. Φαντάζομαι θα είχε αναπτύξει κάποιους μηχανισμούς άμυνας, μια κατάσταση αυτοπροστασίας. Έτσι ήταν και ο ίδιος πιο προστατευτικός με την οικογένειά του, ίσως περισσότερο από άλλους», είπε χαρακτηριστικά ο Τζερόμ Κοέν.

         Το βίντεο, που απέσπασε το δεύτερο βραβείο από τα πέντε που απονεμήθηκαν στον διαγωνισμό, αρχίζει με τα λόγια του Σαμ Κοέν που περιγράφει κάποιο περιστατικό από την Καρυά: «Ήρθαν οι Γερμανοί φρουροί και χτύπησαν τον φίλο μου τον Τζάκο ακριβώς στο πίσω μέρος του κεφαλιού και με το ντουφέκι και αυτός έπεσε από τη ράμπα στις γραμμές του τρένου. Έβγαλε όλα τα μπροστινά του δόντια». Ο ίδιος ο Σαμ Κοέν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922 και το 1943 όταν ο εβραϊκός πληθυσμός μετακινήθηκε σε γκέτο, αποφάσισε να ακολουθήσει τον καλύτερό του φίλο Τζάκο Καράσσο που στάλθηκε σε καταναγκαστική εργασία. Σύμφωνα με την αφήγηση της Αργυρώς και της Βασιλικής Πολύζου, ο Σαμ Κοέν χαρακτήριζε την Καρυά το πιο φριχτό μέρος στον κόσμο. Εκεί δούλευαν 12 ώρες τη μέρα με αξίνες σκάβοντας στο βουνό για να ανοίξουν δίοδο ανεφοδιασμού για τον γερμανικό στρατό. Κάποια στιγμή, ο Σαμ Κοέν και ο Τζάκο Καράσσο κατάφεραν να δραπετεύσουν. Στη συνέχεια ήρθαν σε επαφή με τους αντάρτες και εντάχθηκαν στην ένοπλη αντίσταση κατά των γερμανών κατακτητών. Ο Σαμ Κοέν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη το 1945 όμως η περιουσία του είχε λεηλατηθεί από τους Γερμανούς. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ, παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια ενώ πέθανε το 2014 στο Σαν Αντόνιο του Τέξας.

         «Το θέμα μάς άγγιξε αρκετά από την πρώτη στιγμή» αναφέρουν, μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η Αργυρώ και η Βασιλική Πολύζου, οι οποίες ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα της εκπαδευτικού τους, Ιωάννας Προδρομίδου να συμμετέχουν στον διαγωνισμό. Παράλληλα επισημαίνουν: «Η ίδια μας παρότρυνε να συμμετάσχουμε γιατί είναι φιλόλογος, ιστορικός και ήταν εμφανές το ενδιαφέρον μας, οπότε μας έκανε αυτή την πρόταση και μας καθοδήγησε. Καθώς η ιστορία του Σαμ Κοέν δεν είναι αρκετά διαδεδομένη ήταν δύσκολη η έρευνα. Έπρεπε να αφιερώσουμε πολλές ώρες. Τόσο η δημιουργία του βίντεο όσο και η επικοινωνία με τον Τζερόμ Κοέν απαιτούσε αρκετή προσπάθεια τόσο για τη συνεννόηση όσο και για το να βρούμε την κατάλληλη στιγμή επικοινωνίας λόγω της διαφοράς ώρας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ».

         Από την πλευρά της η κ. Προδρομίδου δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι συμμετείχε η ίδια σε πολλές δράσεις για το Ολοκαύτωμα και στο πλαίσιο μίας από αυτές, όπου φυτεύτηκαν λουλούδια στη μνήμη των παιδιών που χάθηκαν, ενημέρωσε τις τάξεις στις οποίες κάνει μάθημα στο 1ο ΓΕΛ Πυλαίας για τον διαγωνισμό με θέμα «το Ολοκαύτωμα στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων». «Οι αδελφές Πολύζου εκδήλωσαν ενδιαφέρον ενώ από την πλευρά μου πρότεινα να ασχοληθούν με τον Σαμ Κοέν, καθώς την περασμένη χρονιά συμμετείχα και πάλι στον διαγωνισμό με θέμα την καταναγκαστική εργασία στην Καρυά. Με αφορμή, άλλωστε, έκθεση που είχε γίνει για την Καρυά στη Θεσσαλονίκη στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης και στο Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, γνώρισα τον Τζερόμ Κοέν, γίναμε φίλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και του ζήτησα να συνεργαστεί με τα κορίτσια για τον διαγωνισμό. Εκείνος δέχτηκε με μεγάλη χαρά και ήταν πάρα πολύ συνεργάσιμος» σχολίασε η εκπαιδευτικός.

         Για τη δουλειά των μαθητριών ανέφερε ότι εργάστηκαν πολύ, βρήκαν υλικό από ιστοσελίδες και συνεντεύξεις, κρατούσαν σημειώσεις, οργάνωσαν το υλικό τους, προετοίμασαν μόνες τους τις ερωτήσεις και μετά έκαναν το μοντάρισμα. «Περίμεναν με μεγάλη αγωνία τα αποτελέσματα αλλά δεν περιμέναμε το δεύτερο βραβείο. Η δουλειά έγινε με τα κινητά μας, δεν ήταν μια δουλειά επαγγελματική, παρόλα αυτά φάνηκε ότι μέτρησε πολύ η έρευνα που έκαναν, η αναζήτηση του γιου του Σαμ Κοέν» πρόσθεσε.

         Μετά τα ευχάριστα νέα, ακολούθησε το ταξίδι των μαθητριών στο Άουσβιτς και η επίσκεψή τους στο Κρατικό Μουσείο και Μνημείο του Άουσβιτς-Μπιρκενάου. «Η εμπειρία στο Άουσβιτς ήταν προφανώς ψυχοφθόρα και ζόρικη. Αυτή όμως ήταν η πραγματικότητα. Ήταν πολύ συγκινητικό, αν σκεφθεί κανείς πόσα υπέστησαν αυτοί οι άνθρωποι. Πιθανολογώ ότι πολλοί από εμάς δεν μπορούμε καν να το συλλάβουμε. Ωστόσο ήταν μια εμπειρία ζωής και θα τη συστήναμε σε οποιονδήποτε αρκεί να έχει τον απαιτούμενο σεβασμό προς τα θύματα. Όμως και από τον διαγωνισμό και από την επίσκεψη στο Άουσβιτς προέκυψαν νέες φιλίες. Δημιουργήσαμε νέες αναμνήσεις με άλλα άτομα, δεθήκαμε με αυτά τα άτομα και θα προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε αυτή την επικοινωνία μας και στο μέλλον» τόνισαν η Αργυρώ και η Βασιλική Πολύζου.