Την Χρυσούλα Γούτα από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ βράβευσε το ΚΘΒΕ, την φοιτήτρια που κέρδισε στον πρώτο Διαγωνισμό Μουσικής Σύνθεσης εγκαινιάζοντας με αυτό τον τρόπο τη νέα συνέργεια ΑΠΘ και ΚΘΒΕ.
Ο διαγωνισμός προκηρύχθηκε με αφορμή την συμπλήρωση των 40 χρόνων από την ίδρυση του Τμήματος και έπαθλο ήταν η σύνθεση πρωτότυπης μουσικής για την θεατρική παραγωγή του ΚΘΒΕ «Νέκυια 20kg» σε σκηνοθεσία της Ανδρομάχης Χρυσομάλλη και κείμενο του Σάκη Σερέφα.
Η βράβευση έγινε το βράδυ της Κυριακής με αφρομή την ολοκλήρωση των παραστάσεων στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών και χαιρετισμό απηύθυνε ο καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών ΑΠΘ, Γεώργιος Σακαλλιέρος ο οποίος τόνισε πως με την συγκεκριμένη βράβευση εγκαινιάζεται μια νέα συνεργασία, την υλοποίηση της οποίας απολαύσαμε στη «Νέκυια 20kg».
«Το ΚΘΒΕ αποτελεί έναν βασικό πυλώνα πολιτισμού στη Βόρεια Ελλάδα με ανεξίτηλο αποτύπωμα. Είμαστε ευγνώμονες στη διοίκηση του ΚΘΒΕ για τη διάθεση να προβούμε από κοινού σε πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής παρουσίας εντός και εκτός πόλης. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που μια φοιτήτρια του τμήματός μας καταγράφηκε στους συντελεστές μιας παράστασης ενός σπουδαίου φορέα δίνοντας νόημα και περιεχόμενο στην έννοια της σύμπραξης, αλλά και κίνητρο για να υπάρχει και εξέλιξη και συνέχεια σε αυτή τη συνεργασία».
Η Χρυσούλα Γούτα παρέλαβε το έπαθλο δηλώνοντας συγκινημένη ενώ όπως τόνισε, πρόκειται για μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Μιλώντας στο emakedonia.gr, περιέγραψε την εμπειρία της ενώ αποκάλυψε πως πέρα από βραβευμένη (πλέον) συνθέτρια είναι και… γιατρός! Ακολουθεί λοιπόν δύο εντελώς διαφορετικές καριέρες, ικανοποιώντας καρδιά και μυαλό ταυτόχρονα και κάπου εκεί βρίσκει την ισορροπία της.
Αναφερόμενη στο κείμενο του Σάκη Σερέφα η Χρυσούλα Γούτα το περιέγραψε ως «συγκλονιστικό». «Το έργο είχε μια βαθιά τραγικότητα που ταίριαζε πολύ με το ύφος της μουσικής που γράφω γενικότερα. Ήταν πολύ συγκινητικό και μου έδωσε πολύ υλικό για να δημιουργήσω πάνω στο κείμενο.»
Η ίδια αν και δεν ακολούθησε την κατεύθυνση της σύνθεσης στη σχολή, η σύνθεση παραμένει ένας τομέας που την ενδιαφέρει πολύ και κατά βάση τα ορχηστρικά με κλασικό ύφος. «Μελετάω την κλασική μουισκή σε όλο το ιστορικό της φάσμα. Προσπαθώ να συνδυάσω και να εντάξω στοιχεία στη μουσική μου τόσο από μπαρόκ, αναγέννηση, μοντερνισμό, μουσική του 20ου, μουσικό θέατρο κ.α. Κατά βάση με ενδιαφέρουν οι διαφορές πτυχές της ενορχήστρωσης και γι’ αυτό και επιλέγω μεγάλα σύνολα ορχήστρας, μου φαίνεται πιο μεγάλη πρόκληση σε σχέση με τα μικρά σχήματα.»
Η Χρυσούλα Γούτα βρίσκεται στο 5ο έτος της σχολής ενώ παράλληλα εργάζεται ως παθολογοανατόμος στο Ιπποκράτειο. Όπως εξηγεί, με πολλές θυσίες και πολύ λίγο ελεύθερο χρόνο, καταφέρνει και συνδυάζει τις δύο πτυχές της καθώς δηλώνει ρεαλίστρια και ονειροπόλα ταυτόχρονα – ουσιαστικά με την Τέχνη απαντάει στον ωμό ρεαλισμό της ιατρικής.
«Με τη μουσική ασχολιόμουν από πολύ μικρή. Από πάντα το είχα σαν σκέψη στο μυαλό μου ότι ήθελα να ασχοληθώ σε ακαδημαϊκό επίπεδο με τη μουσική, δεν ήθελα να το κάνω επιπόλαια» εξηγεί. Σήμερα βρίσκεται στο 5ο έτος φοίτησης και όπως τονίζει, δεν βλέπει το πανεπιστήμιο ως δουλειά αλλά ως απόλαυση, για να ξεφεύγει από την καθημερινότητα.
Για το μέλλον θα συνεχίσει να εργάζεται ως γιατρός αλλά και να ασχολείται με τη μουσική σύνθεση. «Ο κόσμος που άνοιξε με το θέατρο είναι πολύ γοητευτικός. Παρά το γεγονός ότι είχα κάνει σχετικά μαθήματα στη σχολή, δεν ήταν κάτι που είχα σκεφτεί ποτέ ρεαλιστικά. Τώρα που έγινε πράξη το βρίσκω πολύ ελκυστικό σαν αντικείμενο και θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ όχι μόνο για θέατρο αλλά και κινηματογράφο». Άλλωστε, όπως εξηγεί, η σύνθεση ενός έργου για να εξυπηρετήσει έναν εξωγενή σκοπό, έχει πολλές προκλήσεις, που όπως ήδη είπε, την κινητοποιούν. «Το να γράφεις μουσική για θέατρο ή κινηματογράφο προϋποθέτει ότι θα συνεργαστείς με πολλούς ανθρώπους και το αποτέλεσμα είναι πάντα συλλογικό, ποτέ ατομικό. Είναι μια συνεχής διαδικασία ζύμωσης με τους ανθρώπους, το υλικό, το χώρο, τις ερμηνείες, την κινησιολογία και τις προσεγγίσεις και όλα αυτά πρέπει να δέσουν με σένα αφενός και με τη μουσική σου στη συνέχεια» καταλήγει.
