Θεσσαλονίκη: ΕΕΘ και SΗΕ ενώνουν δυνάμεις στη μάχη κατά της έμφυλης βίας με ασπίδα την ενσυναίσθηση

Πώς αντιδράμε όταν ένας άνθρωπος που έχει βιώσει έμφυλη βία αποφασίζει να μιλήσει; Ποιες λέξεις μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά και ποιες, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, μπορεί να εντείνουν το τραύμα της; Αυτά τα ερωτήματα βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός ξεχωριστού βιωματικού workshop που παρακολούθησαν περισσότερες από 30 γυναίκες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, μέλη του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης.

«Η βία δεν είναι κάτι που αφορά τους άλλους ανθρώπους. Είναι κάτι που μπορεί να συμβεί μέσα στο σπίτι μας, στον εργασιακό μας χώρο, σε ανθρώπους που γνωρίζουμε ή ακόμη και σε εμάς τις ίδιες». Με αυτό το μήνυμα ξεκίνησε το σεμινάριο τoυ Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού SHE – Society for Help & Empowerments στο ΕΕΘ,  η οποία τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο δραστήριες κοινότητες της Θεσσαλονίκης γύρω από ζητήματα ισότητας, ενδυνάμωσης και υποστήριξης των γυναικών.

Η SHE ιδρύθηκε από τις Κική Αρβανιτίδου, Λένα Διαμαντή και Ελένη Παπαδοπούλου ως μια πρωτοβουλία που φιλοδοξούσε να δώσει χώρο σε συζητήσεις οι οποίες συχνά έμεναν στο περιθώριο της επαγγελματικής ζωής των γυναικών. Σήμερα, μέσα από δράσεις ενημέρωσης, δικτύωσης και εκπαίδευσης, επιχειρεί να μετατρέψει την ευαισθητοποίηση σε ουσιαστική κοινωνική παρέμβαση.

Το βιωματικό εργαστήριο πραγματοποιήθηκε από την οργάνωση SHE στο πλαίσιο του έργου «Support for Change» και του προγράμματος POWER, με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ActionAid. Με τη βοήθεια της ψυχολόγου Τζούλιας Λαγιώτη και της εμψυχώτριας θεάτρου Αναστασίας Τσακίρη, οι συμμετέχουσες δεν περιορίστηκαν σε μια θεωρητική προσέγγιση του ζητήματος. Μέσα από ασκήσεις, συζήτηση και θεατρικά δρώμενα κλήθηκαν να μπουν στη θέση τόσο της επιζώσας όσο και του ανθρώπου που καλείται να την ακούσει και να τη στηρίξει.

Το ΕΕΘ δίπλα στην κοινωνία

Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 8 Ιουνίου, χαιρέτισε ο πρόεδρος του ΕΕΘ, Κυριάκος Μερελής, ο οποίος υπογράμμισε ότι η ενσυναίσθηση πρέπει να αποτελεί κοινωνικό εργαλείο και να ενισχύει τον διάλογο γύρω από ζητήματα ισότητας και συμπερίληψης που αφορούν κάθε σύγχρονο επαγγελματικό περιβάλλον.

«Για τις γυναίκες επιχειρηματίες η ενδυνάμωση αποτελεί σημαντικό παράγοντα προσωπικής εξέλιξης. Το ΕΕΘ είναι σταθερά προσανατολισμένο στην κοινωνική ευαισθητοποίηση και στη δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού περιβάλλοντος για όλους. Καλλιεργούμε μια κουλτούρα αλληλεγγύης και θεωρούμε ότι τα κοινωνικά ζητήματα είναι εξίσου σημαντικά με τα οικονομικά. Με την ίδια υπευθυνότητα που ασχολούμαστε με την επιχειρηματικότητα, οφείλουμε να ασχολούμαστε και με τις κοινωνικές προκλήσεις της εποχής μας», ανέφερε μεταξύ άλλων.

Από την πλευρά της, η πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικείας Επιχειρηματικότητας και Κοινωνικής Εταιρικής Ευθύνης του ΕΕΘ και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, Έλενα Ματοπούλου, επισήμανε στο emakedonia.gr ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που το Επιμελητήριο διοργανώνει ένα σεμινάριο τόσο έντονα βιωματικού χαρακτήρα.

Στον χαιρετισμό της τόνισε ότι τα τελευταία χρόνια η χώρα εξακολουθεί να μετρά πληγές που δεν κλείνουν εύκολα. «Γυναίκες έχασαν τη ζωή τους από ανθρώπους που γνώριζαν, εμπιστεύονταν ή αγαπούσαν. Άλλες υπέστησαν βία, εκφοβισμό, αποκλεισμό και σιωπή. Κάθε γυναικοκτονία δεν είναι απλώς ένα τραγικό περιστατικό. Είναι μια πικρή υπενθύμιση ότι έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε ως κοινωνία. Η ανοχή, η αδιαφορία και η σιωπή δεν μπορούν πλέον να έχουν θέση στη δημόσια ζωή», σημείωσε.

Η ίδια υπογράμμισε ότι η ενημέρωση, η εκπαίδευση και η στήριξη των θυμάτων αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την πρόληψη της βίας, ενώ τόνισε ότι οι επιχειρήσεις δεν λειτουργούν έξω από την κοινωνία αλλά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, προσθέτοντας ότι η Επιτροπή δεσμεύεται να συνεχίσει να στηρίζει πρωτοβουλίες που δίνουν φωνή στις γυναίκες, ενισχύουν την ισότητα και μετατρέπουν την ευαισθητοποίηση σε πράξη.

 

 

«Τι κάνεις όταν μία επιζώσα ή ένας επιζών βίας σου μιλάει;»

Οι περισσότερες από τις επαγγελματίες που συμμετείχαν στο workshop δεν γνώριζαν τι ακριβώς επρόκειτο να βιώσουν. «Η λέξη ενσυναίσθηση με έφερε εδώ», ανέφερε χαρακτηριστικά μία ελεύθερη επαγγελματίας πριν την έναρξη του προγράμματος.

Στην αρχή του εργαστηρίου οι συμμετέχουσες γνωρίστηκαν μεταξύ τους και μοιράστηκαν προσωπικές εμπειρίες και σκέψεις. Στη συνέχεια επέλεξαν φωτογραφίες που εξέφραζαν συναισθήματα και εξήγησαν τους λόγους της επιλογής τους, σε μια άσκηση που στόχο είχε την ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και της ενεργητικής ακρόασης.

Το πιο ουσιαστικό μέρος του σεμιναρίου ήταν τα δύο βιωματικά σενάρια που παρουσιάστηκαν από την κ. Τσακίρη και δύο εθελόντριες από τις συμμετέχουσες στον ρόλο της επιζώσας. Μέσα από θεατρική αναπαράσταση, παρουσιάστηκαν δύο διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης μιας επιζώσας έμφυλης βίας: ένας λανθασμένος, που αποθαρρύνει και επανατραυματίζει το θύμα, και ένας δεύτερος, που δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας, σεβασμού και εμπιστοσύνης.

Στο τέλος της διαδικασίας, με την καθοδήγηση της ψυχολόγου Τ. Λαγιώτη, ακολούθησε συζήτηση και αναστοχασμός πάνω σε όσα βίωσαν οι συμμετέχουσες κατά τη διάρκεια των ασκήσεων και των θεατρικών σεναρίων. Μέσα από τα παραδείγματα που παρουσιάστηκαν, αναδείχθηκε ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν συχνά οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με μια αποκάλυψη βίας, αλλά και οι παγίδες που μπορεί να κρύβει ακόμη και μια φαινομενικά καλοπροαίρετη αντίδραση. Έγινε σαφές ότι η στήριξη ενός θύματος δεν εξαρτάται μόνο από την πρόθεσή μας να βοηθήσουμε, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε.

Φεύγοντας από το εργαστήριο, οι περισσότερες συμμετέχουσες δήλωσαν ότι αισθάνονται περισσότερο ενημερωμένες και προετοιμασμένες να ανταποκριθούν σε ένα τέτοιο περιστατικό, είτε στον επαγγελματικό είτε στον προσωπικό τους κύκλο. Κυρίως όμως έφυγαν έχοντας συνειδητοποιήσει ότι η ουσιαστική υποστήριξη ενός ανθρώπου που έχει βιώσει βία δεν απαιτεί να έχουμε όλες τις απαντήσεις, αλλά να είμαστε παρόντες και παρούσες, να ακούμε χωρίς να κρίνουμε και να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις ώστε να νιώσει ασφαλής.