Θεαγένειο: Μουσικοποιητική εκδήλωση για τους ασθενείς

Η εκδήλωση αποτέλεσε έναν βαθύ φόρο τιμής στον σπουδαίο ευεργέτη Θεαγένη Χαρίση του οποίου η παρακαταθήκη συνέχισε να ζει μέσα από κάθε λέξη και κάθε νότα

- Newsroom

Στο Αμφιθέατρο του Θεαγενείου Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 27 Μαρτίου, η ποίηση και η μουσική δεν στάθηκαν απλώς ως τέχνες· έγιναν ανάσα, έγιναν φως, έγιναν μια σιωπηλή αλλά βαθιά υπόσχεση ζωής.

Η εκδήλωση «Ποίηση και Μουσική για Ζωή», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ολοκληρώθηκε με εξαιρετική επιτυχία, αφήνοντας πίσω της μια αίσθηση συγκίνησης, ενότητας και εσωτερικής ανάτασης. Σε έναν χώρο όπου καθημερινά γράφονται ιστορίες αγώνα, η τέχνη ήρθε να ψιθυρίσει πως η ελπίδα δεν σιωπά ποτέ.

Το αμφιθέατρο του Α.Ν.Θ. «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ, πλημμύρισε από κόσμο και παλμό· κατάμεστο από γιατρούς, νοσηλευτές, ασθενείς αλλά και ανθρώπους που αγαπούν βαθιά την τέχνη και την κοινωνική προσφορά. Η εικόνα αυτή δεν ήταν απλώς εντυπωσιακή — ήταν συγκινητική, ένα ζωντανό αποτύπωμα της ανάγκης για σύνδεση, για έκφραση, για φως.

Η παρουσία ασθενών, ιατρών, νοσηλευτών και φίλων του Νοσοκομείου δημιούργησε μια ζεστή, ανθρώπινη αγκαλιά, μέσα στην οποία ο λόγος και η μουσική ενώθηκαν με τρόπο σχεδόν λυτρωτικό. Η εκδήλωση αποτέλεσε έναν βαθύ φόρο τιμής στον σπουδαίο ευεργέτη Θεαγένη Χαρίση του οποίου η παρακαταθήκη συνέχισε να ζει μέσα από κάθε λέξη και κάθε νότα.

Την εκδήλωση άνοιξε με έναν λόγο βαθιά ουσιαστικό, εμπνευσμένο και θερμά ανθρώπινο ο οικοδεσπότης Νικόλαος Κριθαρίδης, Διοικητής του Νοσοκομείου και Πρόεδρος του Δ.Σ. του Α.Ν.Θ. «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ», ανέδειξε με ιδιαίτερη συγκίνηση τη σπουδαία παρακαταθήκη και την καθοριστική συμβολή του Θεαγένη Χαρίση στην πόλη της Θεσσαλονίκης, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη δύναμη της τέχνης ως καταφυγίου, στήριξης και ελπίδας.

Οι ποιητικές φωνές των βραβευμένων ποιητών Κλέλιας Χαρίση ( ποιήτριας, δημοσιογράφου και Διευθύντριας Λόγου κ Τέχνης International Action Art) και Ηλία Παπακωνσταντίνου (ποιητή, Αντιπροέδρου Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών),ανέδειξαν με δύναμη και αυθεντικότητα την ουσία της ανθρώπινης αντοχής και το διαχρονικό μεγαλείο της τέχνης.

cc3546.webp?v=0

Με ποιήματα δικά τους αλλά και σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών, φορτισμένα με ευαισθησία, μνήμη και φως, κατάφεραν να διεισδύσουν βαθιά στις ψυχές των παρευρισκομένων. Οι απαγγελίες τους δεν ακούστηκαν απλώς — βιώθηκαν, δημιουργώντας εκείνες τις σπάνιες στιγμές απόλυτης σιωπής· μιας σιωπής όχι κενής, αλλά πυκνής σε νόημα, συγκίνηση και εσωτερική ανάταση.

Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η εμφάνιση της Χριστίνας Ζωικίδου, λογοτέχνη-ποιήτριας και νοσηλέυτριας του Α.Ν.Θ. «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ» η οποία απέσπασε με την απαγγελία των δυο ποιημάτων της το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Μέσα από τη σκηνοθετική προσέγγιση της Κλέλιας Χαρίση, ο ποιητικός λόγος ενώθηκε αρμονικά με τη μουσική, σε μια υποδειγματική συνομιλία ήχου και λέξης, αναδεικνύοντας μια υψηλής αισθητικής μουσικοποιητική παράσταση που ανέβασε την εμπειρία του κοινού σε ένα βαθύτερο, σχεδόν βιωματικό επίπεδο.

Τη μουσική ψυχή της εκδήλωσης έντυσε με μοναδικό τρόπο η καταξιωμένη συνθέτρια-ερμηνεύτρια και πιανίστα Κρινιώ Νικολάου, η οποία με τις μελοποιήσεις και τις ερμηνείες της κατάφερε να μετατρέψει τον ποιητικό λόγο σε βίωμα. Οι νότες της δεν συνόδευσαν απλώς τα ποιήματα· τα αγκάλιασαν, τα ανέδειξαν, τα μετέφεραν σε ένα επίπεδο σχεδόν υπερβατικό.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η Χορωδία του Θεαγενείου, υπό τη διεύθυνση της Αργυρώς Παπαλάσκαρη και με τη συνοδεία στο πιάνο της Πελαγίας Αναγνωστάκη.

Οι φωνές τους, καθαρές και ανθρώπινες, απέδειξαν πως ακόμη και μέσα στον χώρο της δοκιμασίας, η αρμονία μπορεί να ανθίσει.

Ξεχωριστή βαρύτητα έδωσε η καλιτεχνική συμμετοχή ιατρών και ανθρώπων του Νοσοκομείου — όπως ο Δρ. Παύλος Παπακοτούλας, η Δρ. Ευθαλία Λάλλα, η Δρ. Ροδονίκη Ιωσηφίδου — καθώς και η Προέδρος του Συλλόγου Φίλων, Αικατερίνη Κοντοπούλου. Η παρουσία τους δεν ήταν απλώς συμβολική· ήταν η απόδειξη ότι η επιστήμη και η τέχνη δεν είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, αλλά δύο δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο προορισμό: τον άνθρωπο.

.

Ανάμεσα στους επισήμους που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση, ήταν ο Γεώργιος Μπέφας, Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, ο Δημήτριος Χαρίσης απόγονος της ιστορικής οικογένειας Χαρίση και πατέρας τη Κλέλιας Χαρίση, καθώς και πλήθος εξέχουσων προσωπικοτήτων από τον χώρο της ιατρικής, της επιστήμης και της τέχνης, οι οποίοι με την παρουσία τους προσέδωσαν ιδιαίτερο κύρος και συμβολισμό.

Υπό την αιγίδα της International Action Art και με την ευγενική χορηγία της MSG GROUP COMPANIES, η εκδήλωση ξεπέρασε τον χαρακτήρα μιας απλής καλλιτεχνικής συνάντησης. Μετατράπηκε σε μια εμπειρία βαθιά ανθρώπινη, σε μια στιγμή όπου ο χρόνος φάνηκε να σταματά, αφήνοντας χώρο στο συναίσθημα να αναπνεύσει.

Η επιτυχία της δεν μετρήθηκε μόνο από την άρτια διοργάνωση ή τη συμμετοχή, αλλά από τα βλέμματα που μαλάκωσαν, από τα χαμόγελα που γεννήθηκαν μέσα στη συγκίνηση, από τη σιωπηλή συμφωνία όλων πως — ακόμη και στις πιο δύσκολες διαδρομές — η τέχνη μπορεί να γίνει φως.

Η εκδήλωση κορυφώθηκε με μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή αναγνώρισης και τιμής. Στο τέλος πραγματοποιήθηκαν επίσημες βραβεύσεις από την ποιήτρια Κλέλια Χαρίση , Διευθύντρια Λόγου και Τέχνης της International Action Art , εκ μέρους του Ομίλου.

Οι βραβεύσεις απονεμήθηκαν στο διοικητικό, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Α.Ν.Θ. «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ» ως ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης για την ανεκτίμητη κοινωνική τους προσφορά. Ανάμεσα στις σημαντικές διακρίσεις, ήταν η βράβευση της κας Σουζάνας Ανίσογλου, Διευθύντριας του διοικητικού προσωπικού, μιας προσωπικότητας όπως ανέφερε και ο κος Κριθαρίδης, αποτελεί πραγματικό φάρο επικοινωνίας, στήριξης και ελπίδας τόσο για το προσωπικό όσο και για τους ασθενείς του Νοσοκομείου.

Σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης, η αναγνώριση αυτή επισφράγισε το ουσιαστικό μήνυμα της εκδήλωσης:

ότι η φροντίδα, η προσφορά και η ανθρωπιά αποτελούν την πιο υψηλή μορφή τέχνης.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο βαθιά παρακαταθήκη μιας τέτοιας εκδήλωσης–διοργάνωσης. Πως μέσα από στιγμές σαν κι αυτές, η δύναμη και η ελπίδα για ζωή, ο πόνος και ο φόβος, οι αγωνίες και οι πιο σιωπηλές ανασφάλειες, δεν στέκονται πια απέναντί μας — ενώνονται. Ενώνονται μέσα από τα χέρια όλων μας, που σφίγγουν το ένα το άλλο, δημιουργώντας έναν αόρατο κύκλο πίστης και αλληλεγγύης.

Και με πρότυπα ανθρώπους-φάρους, όπως ο ΘΕΑΓΕΝΗΣ ΧΑΡΙΣΗΣ, συνεχίζουμε να οραματιζόμαστε ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ανθρώπινο …ένα μέλλον αντάξιο των παιδιών μας.

Loader
ESPA