Σταύρος Σιόλας στο emakedonia.gr: Φυσικά και συμβιβάστηκα
Ο καλλιτέχνης επιστρέφει στην πόλη που τον καθίερωσε πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες και παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με τίτλο «Πόλη Μαγική»
Ολόθερμα, ειλικρινή Χρόνια Πολλά, για ένα 20026 υγιές και ειρηνικό.
Οι ταινίες που άνοιξαν τις περασμένες εβδομάδες («΄Αβαταρ», «Καποδίστριας», «Σπασμένη φλέβα») βαδίζουν καλά και πάμε τώρα να δούμε τι νέο ενδιαφέρον μένει να προτείνω. Λογικά για το ευρύ κοινό υπάρχει ένα αξιοπρεπές σύγχρονο νουάρ «Μια ιδιωτική ζωή» με την Τζόντι Φόστερ στον πρώτο tης ρόλο σε γαλλική ταινία. Μάλιστα τα γαλλικά τα μιλάει πολύ καλά. Είναι ψυχαναλύτρια και μια από τις ασθενείς της δολοφονείται. Τότε αρχίζει μια προσωπική ερασιτεχνική μεν αλλά προσεκτική έρευνα για να ανακαλύψει τον δολοφόνο. Η Τζόντι Φόστερ διαχειρίζεται πολύ πειστικά τον ρόλο της σ΄ ένα φιλμ που διαθέτει και λίγα κωμικά στοιχεία. Αργοί ρυθμοί με τα στοιχεία της έρευνας να κρατoύν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.
Νομίζω πως η κωμωδία ενδείκνυται για να αρχίσουμε κινηματογραφικά το νέο έτος. Έχουμε μια ωραία ευκαιρία με το «Anaconda». Τρεις φίλοι, που βρίσκονται στη μέση ηλικία, πενήντα και κάτι, και διάγουν την κρίση αυτής της φάσης. Για να ανανεωθούν αποφασίζουν να γυρίσουν το ριμέικ της αγαπημένης τους ταινίας από την δεκαετία του΄90 που έχει σχέση με φίδια. Μπαίνουν στην ζούγκλα για το γύρισμα αλλά αρχίζει μια πραγματική περιπέτεια. Μια τεράστια πραγματική ανακόντα τους καταδιώκει για να γίνουν η τροφή της. Το σινεμά μπλέκεται με τη ζωή, η περιπέτεια με τον θάνατο και τι γίνεται με το φιλμ που θέλουν να γυρίσουν; ΄Εξυπνο, «πονηρό» και ευχάριστο.
Πολύ ενδιαφέρον και υποδειγματικό, με βιωματική διάσταση, το μουσικό ντοκιμαντέρ από την Ισπανία «Η φλαμένκο κιθάρα του Γεράι Κορτέζ».Εμφανίζεται ο ίδιος ο καλλιτέχνης και ουσιαστικά, πέραν της μουσικής, μας μιλάει για τα λάθη, τα πάθη, την αποδοχή, τη συγγνώμη. Αυτά γίνονται όταν εκμυστηρεύονται στον φακό οικογενειακά μυστικά. Ενδιαφέρον, πολύ ευαίσθητο εύρημα κινηματογραφημένο σωστά και με πολύ ποιητικό τέλος
Πρωτοχρονιά χωρίς Αη Βασίλη δεν γίνεται κι έτσι απολαύστε μικροί και μεγάλοι το «Αποστολή Άη Βασίλης». Στο σήμερα ουσιαστικά ο παραδοσιακός Αη Βασίλης έχει μπεί στο περιθώριο. Στο εργαστήριό του όλα είναι υψηλής τεχνολογίας, υπάρχουν και drones και ξωτικά για να κάνουν τις δουλειές. Κανένας όμως δεν υπολογίζει έναν χάκερ που αποσυναρμολογεί τα πάντα. Τώρα τι θα γίνει με τα Χριστούγεννα; Ένα συμπαθητικό μικρό ξωτικό, ο Κόκο , παρέα μ΄έναν μεγαλύτερο, κυνικό, τον Γιό-Γιό, θα αναλάβουν την επικίνδυνη αποστολή. ΄Εγχρωμο, συμπαραγωγή ΗΠΑ- Γερμανίας- Ινδίας, διαθέτει πανέμορφα σκίτσα και μας κλείνει το μάτι. Η νέα εποχή και η τεχνολογία πάντα χρειάζονται και προσωπική θυσία. Συμφωνώ, ευτυχώς.
Ανατριχιαστικό για πρωτοχρονιά, αλλά έχουμε ακόμα το «We Bury the dead» («Θάβουμε τους νεκρούς») συμπαραγωγή Αυστραλίας- ΗΠΑ σε σκηνοθεσία Ζακ Χίλντιτς. Στο κοντινό μέλλον μια τρομερή στρατιωτική καταστροφή αλλάζει τα πάντα. Οι αμέτρητοι νεκροί-ζόμπι δεν περπατάνε απλά αλλά κυνηγάνε. Η κυβέρνηση εξηγεί ότι είναι ακίνδυνοι. Η βασική ηρωίδα ψάχνει απεγνωσμένα τον χαμένο σύζυγο. Όταν τον ανακαλύψει θα βρεθεί προ ζοφερής έκπληξης. Ειδικά εφφέ, στερεότυπα, δυστοπικό κλίμα, «σκοτεινή» ατμόσφαιρα, αλλά τελικά μια από τα ιδια.
