Μπάσκετ: Ο Ηρακλής λύγισε την πολωνική Ντζίκι με εξαιρετικό Φάντερμπερκ (βίντεο)
Οι κυανόλευκοι νίκησαν με 87-75 και μετρούν 5/6 στη European North Basketball League
Μπορεί το Παρίσι να βιώνει τη δυναστεία της ισχυρής ομάδας του, της Παρί Σεν Ζρμέν, το Λονδίνο να λαχταρά το τρέχον προβάδισμα της Άρσεναλ ενώ αναπολεί τον τίτλο της Τσέλσι το 2017, και η Μαδρίτη να έχει δει και τις δύο ομάδες της (Ρεάλ και Ατλέτικο) να κερδίζουν τη La Liga αυτή τη δεκαετία, όμως, στην Ευρώπη υπάρχουν πρωτεύουσες χωρίς πρωταθλητές.
Συγκεκριμένα, οι ομάδες της Ρώμης έχουν περάσει 25 χρόνια χωρίς να κερδίσουν το «Σκουντέτο», ενώ εκείνες του Βερολίνου δεν έχουν κερδίσει ποτέ την «Bundesliga». Η Γιουβέντους και οι δύο ομάδες του Μιλάνου είχαν μοιραστεί τους τίτλους μέχρι που η Νάπολι αναδείχθηκε να κατακτήσει δύο από τους τρεις τελευταίους. Η Λάτσιο που κέρδισε τον τίτλο του 1999-2000 και η Ρόμα τη διαδέχθηκε ένα χρόνο αργότερα.
Το Βερολίνο-από τη μεριά του- αυτή τη στιγμή εκπροσωπείται στην κορυφαία κατηγορία από την Ουνιόν Βερολίνου και στη δεύτερη από τη Χέρτα Βερολίνου, και δεν φαίνεται πιθανό ότι αυτό θα αλλάξει βραχυπρόθεσμα.
Κάτι παρόμοιο με το Βερολίνο συμβαίνει και με την Άγκυρα στην Τουρκία, με τους μεγάλους συλλόγους συγκεντρωμένους στην Κωνσταντινούπολη, μη αφήνοντας χώρο ούτε για ένα τίτλο στην πρωτεύουσα.
Πρόκειται για ανάλυση της ισπανικής εφημερίδας Marca, με αναφορά και στην Ελλάδα. «Δεν είναι πάντα εύκολο να προσδιορίσουμε εάν μια ομάδα ανήκει στην πρωτεύουσα της χώρας της. Πάρτε για παράδειγμα τον Ολυμπιακό. Εκπροσωπεί τον Πειραιά, ο οποίος διοικητικά είναι ξεχωριστός δήμος από την Αθήνα... αλλά βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά και ουσιαστικά αποτελεί το κύριο λιμάνι του. Σε κάθε περίπτωση, όπως και να το δει κανείς, δεν χρειάζεται να πάει πολύ πίσω: ενώ η ερυθρόλευκη ομάδα κέρδισε τον τελευταίο τίτλο της Super League, η ΑΕΚ τον κέρδισε τη σεζόν 2022-23».
Το ίδιο ισχύει και για τις Βρυξέλλες: Μπορεί η Ουνιόν Σεντ Ζιλουάζ, η νυν πρωταθλήτρια. Η προέλευσή της βρίσκεται στον δήμο Φόρεστ στην περιφέρεια των Βρυξελλών. Αν αυτή η σύνδεση δεν γίνει αποδεκτή, πρέπει να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω, περνώντας από την Άντερλεχτ, την Αντβέρπ, την Κλαμπ Μπριζ, τη Γάνδη, την Γκενκ, τη Λιέγη ή τη Μαλίν, για παράδειγμα, πριν φτάσουμε τελικά στη νίκη της Μόλενμπεκ... τη σεζόν 1974-75.
Στη Νορβηγία, η Σαμπάεκ εδρεύει στο Μπέρουμ, ένα προάστιο του Όσλο. Αν γίνει αποδεκτός ο τίτλος της, είναι από το 2008. Διαφορετικά, πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο 2002 για να συναντήσουμε τη Βαλερέγκα.
Στη Γεωργία, η Ιμπέρια κέρδισε τον τελευταίο τίτλο πρωταθλήματος το 1999, που αντιστοιχεί στην Τιφλίδα, καθώς βρίσκεται στην περιοχή Σαμπουρτάτο.
Σημειώνονται όμως και άλλες περιπτώσεις που αξίζει να εξεταστούν: Για παράδειγμα η Βαντούζ, μια ομάδα από το Λιχτενστάιν που αγωνίζεται στη δεύτερη ελβετική κατηγορία, αφού μόνο το Κύπελλο υπάρχει στο κράτος τους... το οποίο, παρεμπιπτόντως, έχει κερδίσει περισσότερες από 50 φορές και το οποίο την έχει οδηγήσει ακόμη και στο Conference League.
Ή η Μονακό, μια ομάδα από ένα πριγκιπάτο χωρίς δικές της διοργανώσεις, που σημαίνει ότι αγωνίζεται στη Γαλλία για πάνω από έναν αιώνα, έχοντας καθιερωθεί ως ένας από τους «γίγαντες» της Ligue 1 και γιορτάζοντας τον τελευταίο της τίτλο το 2017.
Ή η Πόλη του Βατικανού, ένα κράτος που βρίσκεται ακριβώς μέσα στη Ρώμη, θεωρείται η μικρότερη χώρα στον πλανήτη και στην οποία, ακριβώς για αυτόν τον λόγο, οποιαδήποτε διοργάνωση που μπορεί να διεξαχθεί αποκλείει άμεσα την πιθανότητα να κερδίσει μια ομάδα από «έξω».
