Ιταλία: Πέθανε ο τραγουδοποιός Τζίνο Πάολι
Κορυφαίος εκπρόσωπος της "γενοβέζικης σχολής ερμηνευτών", έγινε γνωστός με επιτυχίες όπως "Sapore di sale" και " Il cielo in una stanza"
Ο διεθνούς φήμης κιθαρίστας παρουσιάζει μία παράσταση που ενώνει fados, ιταλικές μελωδίες και τραγούδια μεγάλων δημιουργών, φωτίζοντας τη μεσογειακή μουσική μέσα από την προσωπική του ματιά
Η Μεσόγειος δεν είναι μόνο ένας γεωγραφικός τόπος. Είναι μία κοινή μνήμη, μία μουσική γλώσσα που διασχίζει σύνορα και κουλτούρες. Σε αυτή ακριβώς την ιδέα στηρίζεται η νέα μουσική πρόταση του διεθνούς φήμης κλασικού κιθαρίστα και συνθέτη Παναγιώτη Μάργαρη, με τίτλο «Μεσόγειος», που θα παρουσιαστεί το Σάββατο 28 Μαρτίου στις 21:00, στην Αίθουσα «Αιμίλιος Ριάδης» του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Η παράσταση αποτελεί ένα ιδιαίτερο μουσικό ταξίδι μέσα από τα «διαμάντια» της μεσογειακής μουσικής παράδοσης. Πορτογαλικά fados, τραγούδια από την Κάτω Ιταλία, αλλά και δημιουργίες εμβληματικών συνθετών όπως ο Lucio Dalla, ο Jacques Brel, ο Nino Rota και ο Μίκης Θεοδωράκης συναντιούνται επί σκηνής, μαζί με συνθέσεις από την προσωπική δισκογραφία του κιθαρίστα. Όλα περνούν μέσα από τον ιδιαίτερο ήχο της κλασικής κιθάρας του Μάργαρη, ο οποίος λειτουργεί σαν συνδετικός ιστός ανάμεσα σε διαφορετικές μουσικές παραδόσεις.
Η ιδέα για αυτή την παράσταση γεννήθηκε από μία παλιά, σχεδόν βιωματική σχέση του καλλιτέχνη με τη μουσική του Νότου. Όπως εξηγεί ο ίδιος, η Μεσόγειος υπήρξε πάντα μία ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για εκείνον. «Από πολύ μικρή ηλικία είχα ιδιαίτερη αδυναμία στη μουσική της Μεσογείου. Μεγάλωσα ακούγοντας τραγούδια από την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Κάτω Ιταλία και γενικότερα από χώρες που μοιράζονται την ίδια μουσική ευαισθησία και κουλτούρα», σημειώνει.
Η επιθυμία του να φέρει αυτό το μουσικό υλικό σε διάλογο με την κλασική κιθάρα υπήρχε, όπως λέει, εδώ και χρόνια. «Η επιδίωξή μου για τη συγκεκριμένη παράσταση είναι να αγγίξω το συναίσθημα του κοινού και να φωτίσω αυτά τα τραγούδια μέσα από μια πιο σύγχρονη οπτική».
Παρότι οι διασκευές του δίνουν μία νέα διάσταση στα γνωστά τραγούδια, ο σεβασμός στο αρχικό τους ύφος παραμένει κεντρικός άξονας της προσέγγισής του. «Παράλληλα διατηρείται ο σεβασμός στο αρχικό τους ύφος και στην πηγή της έμπνευσής τους, ενώ η κλασική κιθάρα λειτουργεί ως το στοιχείο που τα ενώνει σε ένα κοινό μουσικό ταξίδι», εξηγεί.
Ένα βαθύτερο, προσωπικό νήμα
Η επιλογή των τραγουδιών που συνθέτουν το πρόγραμμα δεν είναι τυχαία. Ο Μάργαρης αναζητά πάντα ένα βαθύτερο, προσωπικό νήμα που τον συνδέει με το κάθε έργο. «Το πρώτο και βασικό κριτήριο είναι να υπάρχει προσωπική σύνδεση με το τραγούδι. Πρέπει να με συγκινεί πραγματικά και να μπορώ να φανταστώ πώς θα αναδειχθεί μέσα από τον ήχο της κιθάρας».
Η κιθάρα, άλλωστε, του προσφέρει τη δυνατότητα να μεταφέρει μουσικές ιστορίες σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. «Ως πολυφωνικό όργανο με μεγάλες εκφραστικές δυνατότητες, μου επιτρέπει να πειραματίζομαι δημιουργικά και να μεταφέρω τραγούδια που αγαπώ σε ένα διαφορετικό μουσικό πλαίσιο», λέει, εξηγώντας ότι με αυτή τη λογική διαμόρφωσε το υλικό της παράστασης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει τις μουσικές παραδόσεις διαφορετικών χωρών, όπως τα πορτογαλικά fados ή τα τραγούδια της Κάτω Ιταλίας. Η ισορροπία ανάμεσα στην αυθεντικότητα και την προσωπική έκφραση είναι ένα λεπτό αλλά καθοριστικό σημείο.
«Κάθε φορά που καταπιάνομαι με τη διασκευή ενός τραγουδιού, η αφετηρία είναι το προσωπικό μου βίωμα και η αισθητική που έχω διαμορφώσει όλα αυτά τα χρόνια. Η κλασική μουσική, από την οποία ξεκίνησα, αποτελεί πάντα τον βασικό πυρήνα αυτής της προσέγγισης», επισημαίνει.
Στόχος του είναι να διατηρείται η συναισθηματική ένταση που χαρακτηρίζει αυτά τα τραγούδια. «Προσπαθώ να αποδώσω κάθε κομμάτι με εσωτερικότητα και έντονο συναίσθημα, στοιχεία που θεωρώ απαραίτητα τόσο στην ερμηνεία όσο και στη δημιουργία. Με αυτή τη διάθεση αντιμετώπισα και τα πορτογαλικά fados, καθώς και τα τραγούδια της Κάτω Ιταλίας, αναζητώντας μια ισορροπία ανάμεσα στην αυθεντικότητα του πρωτότυπου και τη δική μου καλλιτεχνική ταυτότητα».
Η συνεργασία με την Κατερίνα Βερβέρη
Σημαντικό ρόλο στην παράσταση έχει και η συνεργασία του με την ερμηνεύτρια Κατερίνα Βερβέρη, η οποία συμμετέχει επί σκηνής. Η γνωριμία τους, όπως αποκαλύπτει, προέκυψε με έναν απρόσμενο τρόπο. «Πάντα μου άρεσε να ανακαλύπτω νέες φωνές και να τις συστήνω στο κοινό. Την Κατερίνα την εντόπισα εντελώς τυχαία μέσα από ένα βίντεο στο διαδίκτυο και από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι η φωνή και η εκφραστικότητά της ταιριάζουν απόλυτα με το συγκεκριμένο ρεπερτόριο».
Η συνεργασία τους εξελίχθηκε γρήγορα σε μία δημιουργική καλλιτεχνική σχέση. «Από το περασμένο καλοκαίρι έχουμε πραγματοποιήσει αρκετές εμφανίσεις μαζί και διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μία πολύ όμορφη καλλιτεχνική χημεία επί σκηνής», σημειώνει, τονίζοντας ότι η ερμηνεύτρια «με ευαισθησία, βάθος και έντονη εκφραστικότητα δίνει ιδιαίτερο χαρακτήρα στα τραγούδια και ενισχύει το συνολικό αποτέλεσμα της παράστασης».
Η «Μεσόγειος» δεν είναι, ωστόσο, απλώς μία συναυλία. Είναι μία μουσική εμπειρία που φιλοδοξεί να ταξιδέψει μέσα στο 2026 σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, μεταφέροντας αυτή τη συναισθηματική κοινότητα που δημιουργεί η μουσική.
Για τον Παναγιώτη Μάργαρη, η ουσία κάθε συναυλίας βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το σημείο επαφής με το κοινό. Και η Θεσσαλονίκη κατέχει ξεχωριστή θέση σε αυτή τη σχέση. «Χαίρομαι ιδιαίτερα που θα βρεθώ ξανά στη Θεσσαλονίκη, στο Μέγαρο Μουσικής, για να παρουσιάσω αυτή την παράσταση. Με το κοινό της πόλης υπάρχει μία σχέση αγάπης που έχει χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια, καθώς πρόκειται για έναν τόπο με έντονη καλλιτεχνική κουλτούρα», λέει.
Τελικά, αυτό που ελπίζει να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την αίθουσα δεν είναι μόνο η ανάμνηση μίας όμορφης μουσικής βραδιάς. «Για μένα το πιο σημαντικό είναι οι άνθρωποι που θα παρακολουθήσουν αυτή τη μουσική διαδρομή να φεύγουν με την αίσθηση ότι βίωσαν κάτι ουσιαστικό. Να έχουν αγγίξει βαθιά συναισθήματα, να έχουν έρθει πιο κοντά στη δύναμη της μουσικής και να αισθάνονται ότι μοιράστηκαν μία ζωντανή και αυθεντική εμπειρία».
Γιατί, όπως λέει ο ίδιος, αυτός ο «ηλεκτρισμός» που δημιουργείται ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό είναι τελικά το πιο μεγάλο κέρδος κάθε συναυλίας. Και ίσως η πιο αληθινή απόδειξη ότι η Μεσόγειος, πέρα από θάλασσα, είναι πρώτα απ’ όλα ένας κοινός μουσικός παλμός.
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 22.03.2026
Κορυφαίος εκπρόσωπος της "γενοβέζικης σχολής ερμηνευτών", έγινε γνωστός με επιτυχίες όπως "Sapore di sale" και " Il cielo in una stanza"
Λόγω αυξημένης προσέλευσης
Ένα πολυφωνικό «μιούζικαλ» λαϊκών ασμάτων, όπου οι ανθρώπινες ιστορίες, τα πάθη και οι εξομολογήσεις ξεδιπλώνονται μέσα από φωνές που συνυπάρχουν, απογυμνώνονται, συγκρούονται, εκτονώνονται, συμφιλιώνονται
Το φεστιβάλ φιλοδοξεί να αναδείξει τη δυναμική του γαλλόφωνου σινεμά, παρουσιάζοντας έργα τόσο σύγχρονων όσο και κλασικών δημιουργών και να φέρει το κοινό κοντά σ’ αυτό